Clusterhoofdpijn het hoofd bieden met homeopathie

Clusterhoofdpijn is een vrij zeldzame maar zeer ernstige vorm van hoofdpijn die in aanvallen optreedt. Een homeopaat kan u wellicht helpen om de aanvallen de baas te worden. U kunt contact met mij opnemen voor meer informatie. De contact gegevens vindt u hier (klik).

Clusterhoofdpijn

Clusterhoofdpijn wordt ook neuralgie van Horton genoemd en staat in de volksmond ook wel bekend als ‘suicide headache’ (zelfmoordhoofdpijn), vanwege de bijna ondraaglijke pijn. Clusterhoofdpijn treedt op in aanvallen. De pijn zet vrij plotseling op, zonder dat je het voelt aankomen. De pijn begint aan één kant van je hoofd, rondom je slaap. Het is een zeer intense pijn die uitstraalt naar je oogkasoor en zich kan uitbreiden tot nekpijn. De duur van een aanval van clusterhoofdpijn kan variëren van een kwartier tot zo’n 3 uur en je kunt tot 8 keer per dag een aanval krijgen.

Een opvallend kenmerk is dat de aanvallen vaak op bijna precies dezelfde tijdstippen van de dag optreden. Clusterhoofdpijn komt meer voor bij mannen dan bij vrouwen (de verhouding is 3 : 1) en dan vooral bij een leeftijd van 20-50 jaar.

Episodische en chronische clusterhoofdpijn

Clusterhoofdpijn is onder te verdelen in een episodische en een chronische vorm. Bij de episodische vorm van de hoofdpijn worden periodes van weken tot maanden waarin de aanvallen optreden, afgewisseld met periodes zonder pijn. Zo’n pijnvrije periode kan jaren duren, waarna de pijn plotseling weer kan terugkomen.

De chronische vorm kent geen pijnvrije periodes en is dus continu aanwezig. De episodische vorm  kan overgaan in de chronische vorm, en andersom.

Clusterhoofdpijn heeft een enorme invloed op het dagelijks leven en resulteert vaak in geheugen- en concentratieproblemen en arbeidsongeschiktheid. Mensen met clusterhoofdpijn krijgen vaak te maken met onbegrip vanuit hun omgeving.

Clusterhoofdpijn moet overigens niet verward worden met migraine, een andere vorm van hoofdpijn. Mensen met migraine voelen de aanval vaak aankomen, zijn misselijk en willen het liefst stil gaan liggen. Ook spanningshoofdpijn is een heel andere aandoening, met zijn eigen kenmerken en oorzaak.

Oorzaken van clusterhoofdpijn

Hoewel er uitgebreid onderzoek wordt gedaan naar clusterhoofdpijn, is er nog geen duidelijke oorzaak bekend. Men denkt dat het ontstaan van de ziekte te maken heeft met een afwijking in de hypothalamus, een deel van de hersenen. De hypothalamus heeft een groot aantal functies voor het lichaam, waaronder het regelen van de bloeddruk, de hartslag, de hormoonhuishouding en de biologische klok. Dit laatste zou een reden kunnen zijn voor het feit dat de pijnaanvallen vaak rond dezelfde tijdstippen opkomen.

Er zijn verschillende factoren waarvan wordt gedacht dat ze een aanval  kunnen uitlokken. Mogelijke uitlokkende factoren zijn bijvoorbeeld alcohol, kou, weinig zuurstof (bijvoorbeeld op grote hoogtes) en bepaalde smaakversterkers. Het is echter nog niet bewezen dat deze dingen echt invloed hebben op het ontstaan van een aanval en de onderliggende mechanismen zijn dan ook nog niet bekend.

Symptomen

Het belangrijkste symptoom is dat het vrij plotseling komt opzetten. Mensen met de aandoening beschrijven een aanval als een haast ondraaglijke, stekende pijn aan de zijkant van het hoofd. De pijn kan uitbreiden tot nekklachten, pijn aan de oogkas, het oor en de bovenkaak aan dezelfde kant van het hoofd.

De intense pijn gaat vaak gepaard met bijverschijnselen. Zo hebben mensen vaak last van een verstopte neus, een tranend oog, een verkleinde pupil en een hangend ooglid, allemaal aan dezelfde kant van het hoofd als waar de pijn zit. In tegenstelling tot mensen met migraine, die het liefst in een donkere kamer stil willen liggen, worden mensen met clusterhoofdpijn juist erg onrustig. Ze hebben een grote bewegingsdrang en gaan onrustig rondlopen.

Diagnose van clusterhoofdpijn

Het stellen van de diagnose clusterhoofdpijn gebeurt meestal op basis van het verhaal van de patiënt. De klachten die bij de aandoening passen zijn vaak zo specifiek, dat veel nader onderzoek niet nodig is. Het is dus wel van belang om je klachten goed te omschrijven. Het bijhouden van een hoofdpijndagboek kan daarbij helpen.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Hooikoorts, begin nu alvast met de behandeling bij uw homeopaat.

Het voorjaar staat al weer op uitbreken. Voor velen een periode van vreugde over het einde van de koude en donkere wintertijd. De warmte en het licht van de voorjaarszon worden verwelkomt en doet bomen en bloemen in de natuur weer uitlopen. Voor mensen met hooikoorts werpt dit laatste gebeuren een schaduw over de blijde gevoelens. Het stuifmeel wat bomen en bloemen produceren veroorzaakt een allergische reactie en doet de ogen tranen, de kelen kriebelen en de neuzen niezen.

Wat is hooikoorts nu eigenlijk en hoe kom je er vanaf?


Hooikoorts is een allergische reactie op stuifmeel of pollen. Een kleine hoeveelheid stuifmeel, het zogeheten allergeen, veroorzaakt in het afweersysteem een overdreven reactie, veel te sterk in vergelijking met de in feite onschuldige veroorzaker. De reguliere medicijnen zoals Ariës of antihistamine onderdrukken de allergische reacties. Je moet ze dagelijks nemen, want zodra je er mee stopt komen de symptomen net zo hard weer terug. Elk jaar opnieuw herhaalt zich het zelfde gebeuren. De medicijnen kunnen na een aantal jaren uitgewerkt raken en je moet er steeds meer van nemen voor het zelfde effect. Dit laat zien dat de allergie niet geneest door de medicijnen. Elk jaar laat deze aandoening weer zien dat het nog aanwezig is en steeds hardnekkiger wordt.

De behandeling van hooikoorts


Hooikoorts is goed te behandelen met homeopathische middelen. De klassieke behandeling bestaat uit twee fasen, niet alleen worden de acute klachten tot rust gebracht, ook de grondoorzaak wordt aangepakt met een speciale groep middelen. Deze middelen zijn niet geschikt voor zelfmedicatie en worden voorgeschreven door een klassiek homeopaat. Afhankelijk van hoe lang iemand al last heeft van de klachten, kan de hooikoortspatiënt na enkele seizoenen genezen zijn van hooikoorts en geen middelen meer nodig hebben. Wilt u meer weten neem dan contact met mij op.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal e.o.
Bron: klik

Emotionele gezondheid bij kinderen: Hoe biedt je kinderen dit aan?

De meeste ouders moeten er niet aan denken om hun kinderen Valium of Prozac voor te laten schrijven voor problemen met de emotionele gezondheid . We beseffen ons terdege dat hun lichaam nog te teer en te delicaat is om deze chemische stoffen zonder schade te verwerken. Maar in samenhang met de fysieke uitingsvorm is hun emotionele gezondheid ook erg teer en delicaat. Ze staan tegenwoordig vaak onder vergelijkbare stress en werkdruk als volwassenen. De schade die in de emotionele gezondheid van de kinderen ontstaat, met of zonder medicinale invloed, bepaald hoe de kinderen de rest van hun leven gebruik kunnen maken van dit emotionele stuk.

Hierbij zou homeopathie een goed alternatief kunnen bieden om de kinderen enerzijds te helpen met het omgaan van alle mentale en emotionele stress en daar anderzijds een niet- chemisch, niet-toxisch maar natuurlijke oplossing voor te bieden.

Wilt u meer weten wat ik op dit vlak voor u, of uw kind kan betekenen. Neem dan contact met mij. Contact gegevens kunt u hier vinden (klik)

 

Hoe biedt je kinderen een goede emotionele gezondheid?

Met de juiste emotionele opvoeding kun je je kinderen leren om goede burgers te worden, terwijl je er ook voor zorgt dat ze gelukkig worden, en help je hun emotionele gezondheid.

Je kunt je kinderen leren om alleen maar de straat over te steken als het stoplicht op groen staat, om voor hun huisdieren te zorgen, om boeken te lezen en om cijfers te vermenigvuldigen en zelfs om het afval thuis te scheiden. Maar kun je ze ook leren om hun gevoelens te uiten? Om de dingen te zeggen die ze voelen voordat ze zich in een kamer opsluiten en de deur dichtgooien?
Kan je net als het gezond houden van hun lichaam door bijvoorbeeld de juiste voedingsstoffen aan te bieden, ook door het aanbieden van de juiste mentale prikkels hun emotionele gezondheid intact houden.

Opvoeding is niet alleen maar het vullen van een lege geest met kennis en het verzamelen van informatie. Het opvoeden van je kinderen houdt ook in dat je ze helpt te leren hoe ze gelukkig kunnen worden in deze ingewikkelde wereld, terwijl ze ook zorgen dat anderen gelukkig zijn. Het is belangrijk dat je je kinderen goede waarden en normen leert en een goede emotionele opvoeding geeft.

Scholen hebben dit vak niet ingevoerd in hun vakkenpakket, dus het is belangrijk dat je ze al vanaf een jonge leeftijd emotionele opvoeding leert, op de manier die we je in dit artikel zullen leren.

Hoe ontwikkel je de emotionele opvoeding van je kind?

De opvoeding van een kind begint vanaf dag één, als ze ter wereld komen. Opvoeding geeft liefde, knuffels, lieve woorden en gewoonten. Het gebeurt tijdens het voeden, slapen en de glimlach die je probeert je kind te laten imiteren. Opvoeding is de stem die ze aanmoedigt en steunt, die zorgt dat ze zich veilig voelen bij iedere stap die ze nemen, de versterking waardoor ze zich dapper voelen nadat ze gevallen zijn – dit is emotionele opvoeding.

Het echte avontuur begint op de leeftijd van acht jaar. Rond deze tijd beginnen kinderen te ontdekken hoe de wereld werkt en wie ze zijn. Ze hebben al geleerd wat gerechtigheid is en wat goed en fout is. Vanaf dit punt gaan ze verder met het ontwikkelen van hun persoonlijkheid en interesses. Ze gaan de wereld verkennen met een grote nieuwsgierigheid, waarbij jij de sleutel bent om steun te geven, hun autonomie te waarborgen en hen iedere dag liefde te geven.

Dit zijn de dimensies die je moet aanmoedigen als onderdeel van de emotionele opvoeding van je kind.

1.Zelfbewustzijn

Kinderen moeten opgroeien om het beste uit zichzelf te halen. Wat betekent dat? Ze moeten hun mogelijkheden en grenzen leren kennen. Leer ze de waarde van het doen van dingen voor zichzelf en om autonoom te zijn, zodat ze kunnen zien waartoe ze in staat zijn, waar ze goed in zijn, en waar ze kans hebben om fouten te maken.

Wees niet te beschermend, want daardoor leren ze geen verantwoordelijkheden en krijgen ze geen goed zelfvertrouwen. Laat ze groeien en steun ze bij iedere stap die ze maken en straf ze niet als ze fouten maken – leer ze hoe ze het beter kunnen doen.

2.Geef ze verantwoordelijkheden

Een emotioneel volwassen persoon is verantwoordelijk voor zichzelf. Dit zijn personen die niet afhankelijk zijn van anderen om dingen voor hen te doen en die vertrouwen hebben in hun eigen mogelijkheden.

Als je kinderen ouder worden, geef ze dan meer verantwoordelijkheden. Ze moeten leren dat het leven niet bestaat uit rechten en vrijheid, maar dat we allemaal verantwoordelijk zijn voor onze acties, zodat we echt vrij zijn.

3.Leer gelukkig te zijn en frustratie te accepteren

Al vanaf jonge leeftijd moeten kinderen leren dat ze niet alles kunnen krijgen wat ze willen. Iedere keer dat ze een negatieve reactie van jou krijgen, hoeven ze niet te reageren alsof de wereld vergaat.

Hier is een voorbeeld: Je zoon van acht jaar vraagt of je een mobiele telefoon voor hem wilt kopen. Natuurlijk is hij daar nog veel te jong voor, dus je praat er met hem over en verwacht dat hij het begrijpt. Als hij een driftbui krijgt en tegen de meubels gaat slaan en gaat schreeuwen, heeft hij niet geleerd om frustratie te accepteren. Op de lange termijn kan dit veel ellende veroorzaken, maar als je dit goed beheerst kun je de situatie kalm en redelijk uitleggen.

4.Het belang van het “algemeen belang” en “win-win”

Het leven is geen eiland waar we alleen langs reizen. We leven in een samenleving tussen andere mensen die onderdeel uitmaken van ons dagelijks leven, waar we banden mee ontwikkelen en waarmee we emotioneel groeien als een samenleving.

Wat betekent dat? Om te slagen in de emotionele opvoeding van je kinderen, moet je werken aan de volgende aspecten:

  • Moedig empathie aan, zodat ze emoties in anderen herkennen, zoals grootouders, broers en zussen, vrienden…
  • Help ze begrijpen dat als ze iets verkeerd doen, dit ook invloed heeft op andere mensen. Als ze ernaar streven respectvol en begripvol te zijn en andere mensen gelukkig te maken, dan “wint iedereen”. Als ze naar iemand lachen, krijgen ze waarschijnlijk een glimlach terug. Positieve emoties zijn altijd het meest krachtig.

Het is ook belangrijk dat je ervoor zorgt dat je kinderen leren om gelukkig te zijn met zichzelf – ze hebben hobby’s nodig die ze leuk vinden en ze moeten nieuwe dingen ondernemen waar ze van leren. Tegelijkertijd zullen ze leren dat liefde voor zichzelf een krachtig schild is. Met een goede dosis zelfvertrouwen en acceptie van hun fysieke en emotionele zelf zullen ze beter in staat zijn om van anderen te houden.

Begin vandaag nog met het in de praktijk brengen van deze tips en zie hoeveel succes je hebt met de emotionele opvoeding van je kinderen.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

lage weerstand en klassieke homeopathie: een onderzoek

Het onderzoek van het effect van homeopathie op een lage weerstand werd uitgevoerd door Max Haidvogl in 2007

Homeopathie en lage weerstand

Samenvatting

Onze afweer -ons immuunsysteem- is onze bescherming tussen de buitenwereld en onze binnenwereld. Het is de centrale regelneef en poortwachter. Soms lijkt het alsof het bijna lastig is een afweer te hebben; veel klachten zijn gerelateerd aan afweerreacties. Zowel allergie (bv hooikoorts) als auto-immuunaandoeningen zijn reacties van een afweer, dat zich vergist. Koorts bij infecties is ook een afweerreactie, de koorts dient als instrument om de infectie te bestrijden. Snotteren, hoesten voorhoofdsholteontstekingen, keelontstekingen, oorontstekingen en luchtweginfecties zijn allemaal tekenen van een verminderde weerstand of een weerstand, die de strijd met bacillen en virussen aangaat. Bent u of uw kind ook snel vatbaar?

Bij mensen van jong tot oud is de werking van homeopathie bij klachten, die te maken hebben met een verminderde weerstand door onderzoek meerdere malen vastgesteld (Bornhoft et al., 2006 [1]). Eén van deze studies onderzocht de werking van homeopathie onder bijna 1600 deelnemers met een loopneus, zere keel, oorpijn, voorhoofdsholteontsteking of hoest. Homeopathie werkte in vergelijking met gangbare zorg van de huisarts even goed (Haidvogl et al., 2007 [3]).

Inleiding

Het doel van de studie was de werking van homeopathie bij acute (plotseling opkomende) klachten te vergelijken met de werking van gangbare zorg in de huisartsenpraktijk.

Methode

Patiënten (ouder dan een maand) die zich melden bij de homeopathisch arts met ten minste één van de vijf klachten: loopneus, keelpijn, oorpijn, voorhoofdsholtepijn of hoest en die klachten niet meer dan 7 dagen hadden, kwamen in aanmerking om deel te nemen aan het onderzoek. Zevenenvijftig eerstelijnszorg praktijken in Oostenrijk (8), Duitsland (8), Nederland (7), Rusland (6), Spanje (6), Oekraïne (4), Verenigd Koninkrijk (10) en de Verenigde Staten (8) namen deel aan het onderzoek. Patiënten kregen op basis van hun voorkeur een gebruikelijke, gangbare behandeling of een homeopathische behandeling. Het resultaat van de behandeling werd gemeten als het deel van de patiënten die een ‘volledig herstel’ of een ‘belangrijke verbetering’ hadden ervaren na 14 dagen van therapie.

Resultaten

Gegevens van 1.577 patiënten werden geëvalueerd, waarvan 857 een homeopathische (H) en 720 een conventionele (gebruikelijke) (C) behandeling hadden ontvangen. In beide groepen had de meerderheid van de patiënten zich na 14 dagen van behandeling als volledig hersteld of als belangrijk verbeterd gemeld. Er was geen verschil tussen de groepen. Wel werd er verschil gevonden in de snelheid van herstel. Kinderen en volwassen, die in de homeopathiegroep werden behandeld, herstelden aanzienlijk sneller in de eerste 7 dagen van de behandeling. Bijwerkingen traden aanzienlijk vaker op in de groep volwassenen, die met gangbare zorg werd behandeld. Terwijl er bij kinderen geen verschil in bijwerkingen werden gevonden.

Conclusie

In de eerstelijns huisartsenzorg is de homeopathische behandeling van acute luchtweg -en oorklachten niet ondergeschikt aan de gebruikelijke, gangbare behandeling.

Deze studie gaat over het real-life gedrag van patiënten met een lage weerstand. Het sterke punt van deze studie is dat het echt de situatie onderzoekt zoals we in de dagelijkse praktijk zien bij de homeopathisch arts. Het zwakkere punt van de studie is, dat er in dit onderzoek geen vergelijking met een controlegroep is. Hierdoor weet je niet echt zeker of het herstel echt komt door de homeopathie of door bijvoorbeeld een placebo effect, een natuurlijk verloop van de ziekte of andere zaken.

Lees hier het gehele onderzoek

Haidvogl 2009 (pdf)

Verder onderzoek naar homeopathie bij een lage weerstand

Uit een in opdracht van de Zwitserse overheid uitgevoerd onderzoek naar de werking van homeopathie, blijkt homeopathie bij infecties en allergie van de bovenste luchtwegen effectief. Het rapport evalueerde 29 studies en vond een positief eindresultaat ten gunste van de homeopathie (Bornhoft et al., 2006 [1]). Bij acute hoest werkt een hoest siroop op homeopathische basis aanzienlijk beter dan een hoestsiroop zonder homeopathisch middel (Zanasi et al., 2014 [6]). Duitse onderzoekers volgden mensen met chronische voorhoofdsholteontsteking 8 jaar lang en constateerden, dat deze mensen zich beter voelden door de homeopathische behandeling en dat die verbetering op de lange termijn (na 8 jaar) nog meetbaar was (Witt, Ludtke, & Willich, 2009 [5]). Indiaas onderzoek bevestigt deze resultaten (Nayak et al., 2012 [4]). Ook bij griep heeft homeopathie haar werking bewezen (Chakraborty, Lamba, John, Sarkar, & Poddar, 2013< [2]).

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Jeukende uitslag: misschien kan een homeopaat helpen?

Een jeukende uitslag; gek kan je ervan worden! Krabben tot bloedens toe, tot de brandende pijn verschijnt lijkt heel even wat te helpen. Maar nooit voor lang. De jeuk keert altijd weer terug.
Regulier zijn er vele zalfjes en crèmes voor te vinden, maar echt helpen doet het nooit. Daar zijn de artsen het zelf ook over eens. Lees dit maar eens (klik).

Misschien kan je een homeopatische behandeling proberen. De homeopaat ziet de jeukende uitslag als een belangrijk symptoom voor een onderliggend probleem. Los je het onderliggende probleem op, dan gaat de jeukende uitslag ook weg.

Wat is een jeukende uitslag?

De medische definitie van jeuk is ‘de sensatie in de huid die uitlokt tot krabben’ en is een van de meest voorkomende huidklachten. Jeuk kan varieren van lichte jeuk bij milde irritatie van de huid tot een heftige, allesbeheersende toestand die normaal leven zo goed als onmogelijk maakt.

Hoe ontstaat het?

Het precieze proces in de huid dat jeuk veroorzaakt is nog niet volledig ontrafeld. Wel weten wij dat bij jeuk specifieke ‘jeukzenuwen’ in de huid worden geprikkeld. De uiteinden van deze zenuwen zijn gelegen op de grens van de opperhuid en de lederhuid. De zenuwen kunnen worden geactiveerd door bepaalde eiwitten zoals histamine, neuropeptiden en prostaglandinen. Deze stoffen komen vooral vrij bij ontstekingen van de huid. Het is dus niet verwonderlijk dat de meeste ontstekingen van de huid in meer of mindere mate gepaard gaan met jeuk.

Welke oorzaken van jeuk zijn er?

Er zijn zeer veel oorzaken van jeuk. Sommige oorzaken komen algemeen voor en andere zijn weer zeer zeldzaam.

Bij de meeste vormen van jeuk is de oorzaak duidelijk en niet van groot medisch belang (maar wel lastig voor de tijd dat het duurt…) Duidelijke, kortdurende en veel voorkomende oorzaken zijn bijvoorbeeld muggenbeten en brandnetelprikken.

Andere zeer duidelijk aanwijsbare oorzaken, die langduriger jeuk opleveren zijn bijvoorbeeld

  • droge huid
  • eczeem
  • galbulten
  • schimmelinfecties van de huid
  • parasieteninfecties (zoals bv. schurft of zwemmersjeuk
  • lokale jeuk aan de armen (brachioradiale jeuk
  • ernstige jeuk, verergerd door krabben (neurodermitis)
  • lokale jeuk aan de rug (notalgia paraesthetica)

Wanneer de oorzaak van de jeuk niet direct duidelijk is, maar steeds op één bepaalde plaats gelocaliseerd is (bijvoorbeeld rond de anus of op het behaarde hoofd) zijn er voor de arts vaak voldoende aanknopingspunten om op korte termijn en soms met beperkt aanvullend onderzoek de veroorzaker van de jeuk op te sporen.

Moeilijker wordt het wanneer jeuk langere tijd blijft bestaan zonder dat een duidelijke, zichtbare oorzaak aanwezig is. De huisarts, en in latere instantie de huidarts, zal proberen de oorzaak op te sporen, vooral wanneer deze vorm van jeuk langere tijd blijft bestaan.

Wanneer de gehele huid jeukt zal de arts onderzoeken of er sprake is van een inwendige oorzaak.

Voorbeelden zijn:

  • suikerziekte
  • nier- en leverstoornissen
  • darmparasieten

Eenvoudig onderzoek van bloed en ontlasting kan dan de oorzaak aan het licht brengen.

Andere bekende oorzaken van jeuk die over de gehele huid voorkomt zijn:

geneesmiddelen
deze kunnen als bijwerking jeuk veroorzaken. Uw arts zal dus ook altijd willen weten welke geneesmiddelen u regelmatig gebruikt.

psychische factoren
stress kan bestaande jeuk sterk verergeren en het risico bestaat dan dat een vicieuze cirkel ontstaat: stress verergert de jeuk, die jeuk kan weer aanleiding zijn tot meer stress, die op zijn beurt weer leidt tot verergering van de jeuk etc. etc.

Een voor huisartsen en dermatologen heel herkenbaar beeld is prurigo. Bij prurigo zijn er typische, sterk jeukende bultjes en plekken waarvoor een vrijwel niet te onderdrukken drang tot krabben bestaat. Prurigo wordt veel (maar niet uitsluitend) gezien aan de strekzijde van armen en benen, op de rug en bij de enkels.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Luchtwegallergie te lijf met klassieke homeopathie.

De symptomen van een luchtwegallergie lijken er op die een gewone verkoudheid: een vol gevoel in het hoofd en de borst, een verstopte neus of een loopneus, hoesten en niezen. Soms gaat een luchtwegallergie gepaard met een piepende ademhaling. Allergieën en verkoudheid worden soms met elkaar verward totdat iemand zich realiseert dat de allergische reactie langer duurt dan een gewone verkoudheid, of dat de verschijnselen plotseling ontstaan (en verdwijnen) in een tempo dat niet typisch is voor een gewone verkoudheid. Een luchtwegallergie wordt ook wel een respiratoire allergie genoemd.

Luchtwegallergie

Bij sommige mensen ontstaan de verschijnselen gedurende het pollenseizoen, in het voorjaar, de zomer of de herfst. Weer bij anderen ontstaan ze bij voorkeur in de winter, wanneer de huizen minder goed worden geventileerd en daardoor een groter contact ontstaat met huisstof en de daarin voorkomende huisstofmijt en schimmels. Nog weer anderen krijgen last wanneer zij in een kamer komen waarin zich dieren met een vacht bevinden.

Alle luchtwegallergieën zijn reacties van het immuunsysteem op allergenen die in de lucht zweven. In dit gedeelte zullen de meest voorkomende allergische reacties worden besproken op pollen (stuifmeel), schimmels, stof, huidschilfers en ook de ziektebeelden als astma en de neuspoliepen.

Behandeling

1 op de 4 mensen heeft een wel eens een luchtwegallergie. Astma kan in ernst toenemen en zelfs worden ontregeld door een allergische ontsteking van de neus(rhinitis) en bijholten(sinusitis). Bijna 80% van de astmapatiënten heeft neusklachten. Daarom is behandeling van de bovenste luchtwegen, als onderdeel van de behandeling van astma, vaak nodig.

Het is het overwegen waard om een luchtweg allergie homeopathisch te behandelen. Deze studie laat zien dat homeopathie uitstekende resultaten behaald.

Meer weten? U kunt een kosteloos informatie gesprek aanvragen in mijn praktijk, daarin kan ik u uitleggen wat homeopathie voor u kan betekenen. Maar uiteraard kunt u ook meteen een consult plannen. Dat kunt u doen door contact met me op te nemen (gegevens op de contact pagina), of door online een afspraak in te plannen.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Slaapproblemen en homeopathie, de onderzoeksresultaten.

Slaapproblemen kunnen verbeteren door het gebruik van homeopatische middelen. Dat onderschrijft deze studie (klik).

Wat is normale slaap?

Slaap is belangrijk voor uw gezondheid. Uw lichaam en geest hebben regelmatig een aantal uren slaap nodig om te herstellen en te ontspannen.

Niet iedereen heeft 8 uur slaap nodig. Sommige mensen slapen 6 uur, andere 10 uur per nacht. Jongeren slapen gemiddeld 9 uur.

Hoe lang het duurt om in te slapen (vaak 10 tot 20 minuten), verschilt ook per persoon. Af en toe wakker worden is normaal, vooral tegen de ochtend.
Vooral oudere mensen slapen korter en minder diep. Dit hoort bij de leeftijd. Ook al ligt u veel wakker, u heeft vaak langer geslapen dan u denkt.

Het kan geen kwaad als u af en toe te weinig slaapt. Als u zich overdag redelijk fit voelt, rust u blijkbaar voldoende uit.

Wat is slapeloosheid?

We spreken van slapeloosheid wanneer u meer dan 2 keer per week slecht slaapt en daardoor overdag minder goed functioneert. U kunt last hebben van:

  • slecht inslapen
  • lang wakker liggen
  • te vaak of te vroeg wakker worden

Hierdoor bent u overdag bijvoorbeeld moe, energieloos, slaperig en prikkelbaar. U kunt minder aan en u kunt zich niet goed concentreren. U let minder goed op en kunt minder snel reageren. Houd daar rekening mee. Vooral in het verkeer of bij het bedienen van machines kan dat gevaarlijk zijn.

Hoe ontstaan slaapproblemen?

Slaapproblemen kunnen verschillende oorzaken hebben. Meestal spelen er een aantal oorzaken mee.

Oorzaken die veel voorkomen:

  • Spanningen of zorgen. Bijvoorbeeld over uw relatie, de situatie thuis of op uw werk. Die spanningen kunnen onbewust zijn. Door het gepieker kunt u zich niet goed ontspannen.
  • Lichamelijke klachten, zoals pijn, jeuk, benauwdheid, hoesten of ’s nachts moeten plassen. Of zuurbranden, hartkloppingen, nachtzweten (opvliegers), kuitkramp of rusteloze benen.
  • Psychische klachten, zoals angst of depressie.
  • Gewoontes

De volgende gewoontes kunnen het slaapprobleem veroorzaken of ervoor zorgen dat u er last van blijft houden:

  • Verstoring van het dag-en-nachtritme door onregelmatige slaaptijden, zoals bij:
  • vliegreizen (jetlag)
  • ploegendiensten
  • slapen overdag: als u overdag een dutje doet, slaapt u ’s nachts minder diep.
  • Te vroeg naar bed gaan.
  • Te laat opstaan.
  • Koffie drinken: koffie bevat de opwekkende stof cafeïne. Ook in thee, ice-tea, cola, energiedrank of chocolade zitten stimulerende middelen.
  • Roken: sigaretten bevatten de opwekkende stof nicotine.
  • Gebruik van bepaalde drugs of medicijnen die stimulerend werken of dit als bijwerking kunnen hebben.
  • Alcohol drinken: hierdoor wordt u ’s nachts vaker wakker.
  • ’s Avonds laat nog een zware maaltijd nemen: een zware maaltijd drukt nog lang op de maag.
  • ’s Avonds voor het slapen gaan op een smartphone, beeldscherm of tablet kijken: het licht hiervan houdt u wakker.
  • Veel inspanning (autorijden, vergaderen, ingewikkeld werk, intensief sporten) vlak voor u gaat slapen: dit houdt u actief, waardoor u moeilijk slaapt.
  • Als u zich zorgen maakt over uw slaap, lukt het ook minder goed om in te slapen.

Een slaapstoornis

In enkele gevallen is de oorzaak een slaapstoornis waardoor u overdag heel slaperig bent, zoals:

  • slaapapneu: de ademhaling stopt ’s nachts af en toe.
  • narcolepsie: overdag valt u steeds weer in slaap, ook als u bezig bent; ’s nachts wordt u een paar keer even wakker.
  • vertraagd slaapfasesyndroom: u kunt altijd pas laat inslapen en bent ‘s ochtends altijd erg slaperig. Het lukt niet om uw slaapritme aan te passen.
  • rusteloze benen (restless legs): in de avond en nacht kunt u uw benen niet stilhouden.

Wilt u meer weten? Dan kan u een informatie afspraak maken, of per mail of telefoon contact met me opnemen.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Urineweginfectie behandelen met klassieke homeopathie.

Een urineweginfectie laat zich goed behandelen met homeopathie. Vooral als de urineweginfecties vaak terug komen kan een afspraak met een homeopaat nuttig zijn.

Wat is een urineweginfectie?

Urineweginfecties behoren tot de meest voorkomende infecties in het menselijk lichaam. Je urinewegen bestaan uit de urineleiders, de blaas en de urinebuis. Je nieren filteren afvalstoffen uit je bloed en maken daar urine van. Vanuit iedere nier loopt een urineleider (ureter) naar je blaas. In de blaas wordt de urine tijdelijk opgeslagen totdat je naar het toilet gaat. De blaas mondt uit in de urinebuis (urethra), die de urine naar buiten brengt.

De urinewegen zijn aan de binnenkant bedekt met een laagje slijmvlies. Wanneer je een urineweginfectie hebt, is dit laagje ontstoken. Een infectie van de lagere urinewegen heet een blaasontsteking. Een infectie van de hogere urinewegen, een opstijgende infectie die vaak het gevolg is van een blaasontsteking, kan leiden tot nierbekkenontsteking. Nierbekkenontsteking is ernstiger dan blaasontsteking en kan nierschade veroorzaken.

Oorzaak van een urineweginfectie

Een urineweginfectie wordt veroorzaakt door bacteriën, virussen en andere ziekteverwekkers. De grootste boosdoener is de darmbacterie Escheria Coli.

Blaasontsteking

Een ontsteking van de blaas wordt ook wel cystitis genoemd. Vaak is op hetzelfde moment ook de plasbuis ontstoken (uretritis). Een blaasontsteking wordt bijna altijd veroorzaakt door het binnendringen van bacteriën in de blaas. Bij verminderde weerstand kunnen bacteriën makkelijker binnendringen. Soms komt dit door het wassen van de schaamstreek met zeep. Dit verandert de zuurgraad van de geslachtsorganen, waardoor bacteriën makkelijker blijven leven. Ook sommige afwijkingen in de lagere urinewegen kunnen blaasontsteking veroorzaken. Door deze afwijkingen kan niet alle urine worden uitgeplast. Hierdoor blijft steeds een restje urine achter in de blaas waarin bacteriën zich kunnen vermenigvuldigen.

Ook baarmoederverzakking en prostaatvergroting kunnen onvoldoende blaasontlediging veroorzaken, waardoor een grotere kans op blaasontsteking vergroot. Diabetespatiënten hebben ook een vergrote kans op blaasontsteking. De suiker in hun urine is een goede voedingsbodem voor bacteriën.

Vrouwen hebben vaker blaasontsteking dan mannen, omdat zij een kortere plasbuis hebben. Daarnaast zit de plasbuis dichter bij de vagina en de anus. Ook tijdens de zwangerschap en na de overgang hebben vrouwen vaker een urineweginfectie. Soms krijgen vrouwen blaasontsteking door geslachtsgemeenschap. Ook verkeerde toilethygiëne, vegen van achteren naar voren in plaats van van voren naar achteren, speelt zeker bij vrouwen een rol. Kou vatten of op de tocht staan heeft, voor zover bekend, geen invloed op het ontstaan van een blaasontsteking.

Nierbekkenontsteking

Wanneer een infectie opstijgt van de lagere naar de hogere urinewegen, kan een nierbekkenontsteking (pyelonefritis) ontstaan. Vaak wordt dit veroorzaakt door een niet goed behandelde blaasontsteking. Daarnaast kan het veroorzaakt worden door (aangeboren) verstoppingen in de urinewegen. Verstoppingen kunnen veroorzaakt worden door een gezwel, nierstenen of een vergrote prostaat. Aangeboren afwijkingen, zoals terugstroming van de urine (reflux), kunnen de kans op nierbekkenontsteking vergroten.

Symptomen van een urineweginfectie

Blaasontsteking
Meestal is het verloop van een blaasontsteking vrij onschuldig. Het wordt hierdoor ook wel snel verlopende (acute) urineweginfectie genoemd. Als je vaak moet plassen kan dit wijzen op blaasontsteking. Meestal heb je bij een blaasontsteking pijn en een branderig gevoel bij het plassen. Je urine kan troebel zijn of anders ruiken. Soms kan er wat bloed bij je urine zitten. Sommige mensen hebben last van pijn in de buik of onder in de rug. Het kan ook zijn dat je vrijwel geen klachten hebt door een blaasontsteking.

Nierbekkenontsteking
Nierbekkenontsteking is veel ernstiger dan blaasontsteking. Je voelt je ziek, hebt koorts en moet overgeven. Daarnaast heb je pijn bij het plassen. Ook ontstaat na enkele uren pijn onder de ribben, die kan uitstralen naar de geslachtsorganen. Kinderen hebben meestal alleen koorts, wanneer ze een nierbekkenontsteking hebben.

Hoe kan ik zelf een blaasontsteking voorkomen?

Zorg dat je genoeg drinkt (minstens 1,5 tot 2 liter per dag). Ook als je al een blaasontsteking hebt, is het belangrijk om veel te blijven drinken. Doordat het plassen pijn veroorzaakt heb je de neiging om minder te drinken, maar het vocht zorgt er juist voor dat de ziekmakende bacteriën makkelijker ‘weggespoeld’ worden.

Ga regelmatig plassen en plas zo goed mogelijk je blaas leeg.

Goed uitplassen na geslachtsgemeenschap kan een blaasontsteking ook helpen voorkomen.

Vrouwen kunnen na een toiletgang het best van voor naar achteren afvegen. Als je andersom afveegt (van achter naar voren) kunnen darmbacteriën gemakkelijk in de urinebuis komen en zo een infectie veroorzaken.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Burn-out, opgebrand, oververmoeid? Bezoek een homeopaat

Een op de zeven werkende Nederlanders heeft last van burn-out klachten als oververmoeidheid en emotionele uitputting. Ingrijpen voor het misgaat kan door regelmatig te leven en te sporten, maar vooral door te bedenken: hoe kan ik mijn werk leuker maken?

Hieronder is een artikel uit de NRC van een tijdje terug (link). Mocht je jezelf hierin herkennen denk dan ook eens aan een homeopatische behandeling. Met een homeopatische behandeling behandeld de homeopaat de persoonlijke risico factoren maar ook de symptomen van een burn-out.

We beginnen met een testje. Hier alvast de mogelijke antwoorden: nooit, enkele keren per jaar, maandelijks, enkele keren per maand, elke week, enkele keren per week, elke dag. Kies het beste antwoord bij deze stellingen:

  • Aan het einde van een werkdag voel ik me leeg.
  • Ik voel me moe als ik ’s morgens opsta en geconfronteerd word met mijn werk.
  • Het vergt heel veel van mij om de hele dag met mensen te werken.
  • Ik voel me compleet uitgeput door mijn werk.

 

Dit zijn vragen om een van de belangrijkste indicatoren van een burn-out vast te stellen: emotionele uitputting. Ze werden voorgelegd aan Nederlandse werknemers tijdens een grote jaarlijkse enquête over arbeidsomstandigheden van het Centraal Bureau voor de Statistiek, TNO en het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. De recentste verscheen eind vorig jaar. De uitkomst: 14 procent van de Nederlanders heeft burn-out verschijnselen. Zij beantwoordden deze vragen gemiddeld genomen met ‘enkele keren per maand’ of meer. Met die score komen ze in aanmerking komen voor het label burn-outklachten.

Het aantal werknemers met burn-outklachten nam de afgelopen jaren toe met ongeveer 3 procent. TNO berekende dat ziekteverzuim door werkstress zoals burn-out jaarlijks 1,8 miljard euro kost.

Wie is kwetsbaar voor een burn-out? Wat voel je als je burn-outklachten hebt? En wat kun je dan doen?

Wat merk je van een burn-out?

 

Bij een burn-out ben je ‘opgebrand’ door langdurige stress. Voor opgebrand zijn bestaat een meetinstrument: de Maslach Burnout Inventory. Dat is een test aan de hand van een vragenlijst, vergelijkbaar met de stellingen over emotionele uitputting hierboven.

Behalve die uitputting zijn cynisme en afstand van het werk symptomen, net als gebrek aan professioneel zelfvertrouwen.

Wat merk je daarvan bij jezelf, of bij een collega? Dat kan verschillen, maar hoog op de checklist komen bijvoorbeeld moeheid, slecht slapen, prikkelbaarheid, piekeren, emotionele labiliteit, gejaagd gevoel en concentratieproblemen.

Komt een burn-out door te hard werken?

Nee, dat is te kort door de bocht. „Je hoort weleens: ‘ik heb een burn-out, want ik heb het zo druk gehad’. Maar druk alleen is de reden niet”, zegt Ron de Kloet. Hij is emeritus hoogleraar neuro-endocrinologie en farmacologie aan het Leids Universitair Medisch Centrum en heeft jarenlang onderzoek gedaan naar de invloed van stress op ons lichaam. „In werkelijkheid lukte het dan niet om de werkdruk te hanteren.”

Wat zijn dan risicofactoren?

Onzekerheid, zegt De Kloet. „Stress draait om informatie.” Voorspelbare situaties zijn goed: dan weet je hoe je moet reageren. „Maar is er veel onduidelijkheid, dan kan dat stress opleveren.” Een beetje stress is niet zo erg, maar langdurige stress kan leiden tot een burn-out. De Kloet schetst zo’n onduidelijke werksituatie: „Je bent onzeker over je functioneren. Kan ik het wel aan?” Of je bent onzeker over je carrière: „Het gaat slecht met het bedrijf waar je werkt. Er zijn de hele tijd geruchten en je hebt geen idee wat de toekomst brengt.”

Nog een risicofactor: gebrek aan sociale steun, zegt Toon Taris, hoogleraar arbeidspsychologie aan de Universiteit Utrecht. Je kunt nooit even lekker klagen bij je collega’s. Je baas heeft niet door hoe hard je werkt en je krijgt geen waardering voor dat harde werk – wat de onzekerheid weer voedt. Ook belangrijk: gebrek aan onafhankelijkheid en controle. Wie zelf zijn werktempo en carrière bepaalt, heeft er ook meer grip op. En ook werkdruk.

Is iedereen er even gevoelig voor?

Nee. Voor een deel ligt stressbestendigheid en dus veerkracht bij stress en burn-outverschijnselen genetisch vast, zegt De Kloet. Ongeveer 30 procent van de mensen is van nature optimistisch. Zij zijn genetisch beschermd tegen depressie en piekeren niet of weinig. Daarnaast is je omgeving natuurlijk ook erg belangrijk.

Er zijn twee risicofactoren in het karakter, zegt Taris. Mensen die geneigd zijn zich te druk te maken, zijn kwetsbaar: neuroten, met een weinig flatterend woord. En ook: perfectionisme. Perfectionisten stoppen (te) veel tijd in hun werk, want het moet van hen – logisch – héél goed zijn. Taris: „En zij kunnen vaak ook moeilijk delegeren: anderen kunnen het nooit zo goed als zij.” Perfectionisme leidt vaak ook tot uitstelgedrag (wat dan weer voor stressvolle situaties zorgt), zegt Taris. Drempelvrees eigenlijk, omdat mensen zoveel van zichzelf verwachten.

Ook in sommige beroepen heb je een verhoogde kans op burn-outklachten. Leraren zijn het kwetsbaarst, blijkt uit CBS-cijfers: van hen ervaart een op de vijf burn-outklachten. Onderwijsbond AOb maakt zich daar zorgen over. Onlangs maakte televisieprogramma Zembla bekend dat de bond docenten sinds september vraagt een dagboek bij te houden om inzicht te geven in hun werkdag. Een hoge werkdruk maakt docenten kwetsbaar voor burn-outklachten, maar ook een gebrek aan onafhankelijkheid is een factor.

In de media wordt de toename van jonge mensen met een burn-out vaak besproken. Lopen zij een hoger risico?

De groep van 25 tot 35 jaar oud is inderdaad het meest vertegenwoordigd in de laatste cijfers van CBS en TNO. Maar laten we niet overdrijven: dat scheelt slechts een paar tiende procentpunt met, bijvoorbeeld, de groep van 55 tot 60 jaar. „Vergeleken met hoeveel aandacht ervoor is, zou je verwachten dat het aantal burn-outs onder jongeren véél hoger is”, zegt Claudi Bockting, hoogleraar klinische psychologie aan de Universiteit Utrecht.

Hoe zoiets dan toch de wereld inkomt? „Jonge mensen zoeken tegenwoordig veel sneller hulp voor psychische klachten – maar dat wil niet zeggen dat die klachten ook vaker voorkomen. Uit alle beschikbare data blijkt dat dat niet het geval is.” Haar conclusie: „Eigenlijk goed nieuws: ondanks dat een behoorlijke groep jongeren worstelt met zichzelf lijken we weerbaarder dan we denken.”

Burn-out komt door langdurige stress. Waarom is stress zo slecht?

Het antwoord op die vraag ligt in de bijnier. Daar wordt het hormoon cortisol aangemaakt. „Dat hormoon helpt allereerst om de betekenis van een stressvolle situatie in te schatten en een handige strategie te verzinnen een dreigend probleem op te lossen”, zegt Ron de Kloet. Naarmate het cortisolniveau verder stijgt, wordt een tweede functie van dat hormoon in werking gezet, de functie die de gevonden oplossing van het probleem in het geheugen opslaat zodat je een volgende keer weet wat te doen. Je past je aan, je wordt weer rustig en je cortisolniveau daalt.

Maar nu komt het: soms komt die tweede werking van cortisol onder druk te staan. Het lúkt gewoonweg niet om je probleem op te lossen. „Omdat je te onzeker bent over de uitkomst van je actie, bijvoorbeeld”, zegt De Kloet.

Het cortisolniveau blijft dan hoog. Dat heeft lichamelijke gevolgen, zegt De Kloet. Je bloeddruk stijgt, je stofwisseling raakt ontregeld, je afweersysteem krijgt het zwaar en – heel belangrijk – je slaapt slecht. De Kloet: „Als je cortisol hoog is, kom je niet in je diepste slaap terecht. En die slaap is juist bedoeld om te herstellen.”

Wat kun je doen als je burn-outklachten hebt?

Wie te lang blijft lopen met burn-outverschijnselen kan op den duur met een volledige burn-out eindigen. En je situatie kan daarna nog verslechteren: burn-outpatiënten hebben een verhoogd risico op depressie.

Vaak duurt het maanden, of zelfs jaren, voor je na een burn-out weer helemaal aan het werk bent. Maar, zegt Toon Taris, hoe langer je thuiszit, hoe moeilijk het is om weer aan de slag te gaan.

„Bij een burn-out – en vergelijkbare klachten, zoals depressie – is het belangrijk om snel weer voorzichtig aan het werk te gaan”, zegt hij daarom. Er zijn „behoorlijk succesvolle behandelprogramma’s” die ernaar streven dat je binnen twee of drie weken weer een aantal uren werkt, zegt hij. Maar voorzichtig dus. Denk aan: twee uur op maandag en twee op vrijdag. Kies dan vooral de ‘leuke’ werkzaamheden, zegt hij, en vooral níét de heel belastende.

Maar het is natuurlijk fijner om in te grijpen voor het helemaal misgaat. Probeer regelmatig te leven en te sporten, adviseert De Kloet. Hardlopen, zwemmen, wandelen. Je verstookt er de energie mee die extra wordt opgewekt door stress. Als het meezit, slaap je daarna beter.

En, zegt Taris, ga bij jezelf te rade. Hoe komt het dat je dit voelt? „Is je werk te belastend? Doe je te veel? En waar komt dat door? Kun je geen ‘nee’ zeggen, voel je je overal verantwoordelijk voor, is je ambitie groter dan je agenda toestaat?”

Wat de inhoud van je werk betreft: kijk daar eens kritisch naar, adviseert Taris. Overleg met je baas en vraag naar je taken. Is wat jij denkt dat je moet doen, ook echt wat er van je verwacht wordt? Kun je je werk leuker maken? „Bijvoorbeeld door taken die je belastend vindt te delegeren? Of een cursus te volgen zodat je toegroeit naar een leukere functie?”

Zo niet, vraag je dan eens af: is dit eigenlijk wel de juiste baan voor mij?

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal.

Bron: klik

Homeopathie bedrijven volgens de Banerji protocollen.

Homeopathie volgens de Banerji protocollen.

Banerji'sEen zoon die het beroep van zijn vader kiest. We zien het vaker. Maar vier generaties in één familie die zich wijden aan het behandelen en genezen van mensen is heel bijzonder. In Calcutta (India) vinden we zo’n generatie: de Banerji’s. Het is een gangbare naam in India zoals Jansen bij ons. Maar slechts één familie kan zich beroepen op een generatieoverschrijdende toewijding. Wij kennen hen dankzij de Banerji-protocollen die wereldwijd steeds bredere erkenning hebben gekregen.

Banerji protocollen.

De drie voorgaande generaties Banerji hebben zich al intensief met de homeopathische praktijkvoering beziggehouden. In de afgelopen veertig jaar hebben de Banerji’s een schat aan informatie verzameld. Gedurende die vier decennia heeft de homeopathie zich enorm ontwikkeld. Nu geeft vader Prasanta leiding aan twee klinieken in Calcutta, daarbij terzijde gestaan door zijn zoon Pratip. Het onderzoek dat zij samen doen, ondersteund door hun collega’s, is ondergebracht in de Prasanta Banerji Homeopathic Research Foundation.

Ontdekt buiten India

Het werk van de generaties Banerji is niet onopgemerkt gebleven. Het trekt de aandacht van wetenschappers over de hele wereld. Zo ook van het Amerikaanse National Cancer Institute.

Vier generaties homeopathische artsen. Honderdduizenden consulten en behandelingen per jaar. De Banerji’s hebben in hun lange staat van dienst een zeer grote hoeveelheid medische gegevens verzameld en daarmee onderzoek gedaan. Met hun team hebben de Banerji’s ontdekt welke protocollen bij welke ziekten het meest effectief waren. En daarbij ook nog veilig, zonder bijwerkingen. Zij hebben die kennis gebundeld in de zogenoemde Banerji-protocollen.

Een begrip

De protocollen zijn een verzameling voorschriften. Sommige gaan over ernstige aandoeningen. Andere over minder ernstige maar wel veel voorkomende kwalen. Omdat aan deze protocollen zo veel onderzoek vooraf is gegaan, zijn zij van een bijzonder kaliber. Niet verwonderlijk dat de protocollen de laatste zestien jaar de hele wereld zijn overgegaan. Sinds kort zijn zij ook in Nederland een begrip.

Meer informatie kunt u vinden in deze PDF: protocol

Of op deze website: klik

Uiteraard kunt u ook contact met mij opnemen. Klikt u hier (klik) voor mijn contact gegevens.