Kinderen gaan niet beter leren door medicijnen tegen ADHD

Medicijnen voor kinderen met ADHD hebben een positieve invloed op hun gedrag, maar hun schoolprestaties knappen er bijna niet van op. Daar hoeven de medicijnen dus niet voor te worden voorgeschreven.
Dit bericht verscheen vandaag op de nieuwssite van RTL nieuws. Wat niet in hetzelfde bericht staat is dat er ook studie’s zijn gedaan naar alternatieven voor regulier medicatie. En veel onderzoeken laten positieve resultaten zien. Hier kunt u bijvoorbeeld een onderzoek vinden naar het effect van homeopathie op ADHD (klik).

Wilt u meer weten wat ik kan doen voor u, neemt u dan contact met mij op. Mijn contact gegevens staan hier (klik).

Effecten te klein van ADHD middelen

Ouders en leerkrachten denken vaak wél dat de schoolprestaties van kinderen verbeteren als ze medicijnen tegen ADHD gaan slikken. De behandelaars van de kinderen – artsen en psychiaters – zouden die verwachtingen wat moeten afzwakken, zeggen neuropsychologen van de Vrije Universiteit Amsterdam.

Ze deden onderzoek naar het effect van medicijnen op kinderen met ADHD. Die hebben vaak een achterstand in lezen en rekenen. Maar de effecten van de medicijnen zijn te klein om ervoor te zorgen dat ze op het niveau van hun leeftijdsgenoten gaan presteren, zegt één van de onderzoekers.

Zo’n 70 procent van de kinderen heeft door de medicijnen wél minder last van aandachtsproblemen, hyperactiviteit en impulsiviteit. Storend gedrag in de klas is, samen met teruglopende schoolprestaties, een belangrijke reden voor ouders en leraren om de diagnose ADHD te laten stellen. Op die manier kunnen ouders in aanmerking komen voor een behandeling bij een zorginstelling voor hun hyperactieve kind.

Bron: RTL nieuws (klik)

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal
Doktor honoris causa of homeopathy.

Natuurlijke bevalling beter voor gezondheid van het kind

Kinderen die langs natuurlijke weg ter wereld komen hebben minder gezondheidsproblemen in de eerste weken na de bevalling én in de eerste vijf jaren van hun leven dan kinderen die niet spontaan geboren zijn. Dat blijkt uit een grote internationale studie onder bijna een half miljoen gezonde Australische vrouwen en hun kinderen.

Natuurlijke bevallingen

De onderzoekers constateren een duidelijk verband in het voordeel van natuurlijke bevallingen. Maar ze leggen geen rechtstreeks oorzakelijk verband tussen niet-natuurlijke bevallingen en gezondheidsproblemen daarna. Wel komen ze met het dringende advies om vóór het inzetten van hulpmiddelen bij een bevalling of vóór het uitvoeren van een keizersnede, goed af te wegen wat de voors en tegens daarvan zijn.

Een zwakte van het onderzoek is dat onbekend is op grond van welke indicaties besloten werd tot ingrijpen in de natuurlijke bevalling. “Het staat natuurlijk vast dat er hele goede redenen kunnen zijn om in te grijpen bij een bevalling, bijvoorbeeld om een kindje te redden”, zegt eerste auteur van de studie Lilian Peters, epidemioloog bij het VUmc en het UMCG.

Er zijn onderzoeken die een positief effect van homeopathie op de zwangerschap en bevalling hebben aangetoond (zie verder op op mijn site). Wilt u daar meer over weten, neem dan contact met mij op (klik).

Resultaten gecorrigeerd

De resultaten van het onderzoek zijn gecorrigeerd voor veel factoren maar bijvoorbeeld niet voor eventueel overgewicht van de moeder, antibioticagebruik door zwangere en kind en borstvoeding of niet. Dat zijn gegevens die de resultaten van de studie beïnvloed kunnen hebben.

Zowel verloskundigen als gynaecologen signaleren dat het aantal medische bevallingen in ons land toeneemt. Waarom dat zo is, is niet helemaal duidelijk.

Als er geen complicaties zijn tijdens de zwangerschap bevallen Nederlandse vrouwen in principe onder begeleiding van een verloskundige of soms een huisarts. Dat gebeurt thuis of in een polikliniek of geboortecentrum. Dat is eerstelijnszorg. In de periode 2000-2016 daalde het aantal bevallingen in de eerste lijn van 37 naar 30 % van het totaal. Het aantal ziekenhuisbevallingen steeg navenant van 63 naar 70%. Sinds 2000 ligt het aantal natuurlijke bevallingen ongeveer op driekwart van het totaal aantal bevallingen. Het aantal keizersneden is over die periode gestegen van 14% in 2000 naar 16% van het totaal in 2016. Het aantal bevallingen met hulpmiddelen is in dezelfde periode licht gedaald. De laatste jaren kiezen meer vrouwen voor een ruggenmergprik tegen de pijn: in 2013 deed 18,5% van de barende vrouwen dat, In 2016 bijna 22%. Die pijnstilling wordt alleen in het ziekenhuis gegeven.

Vorig jaar publiceerde een aantal wetenschappers die nu ook deelnamen aan de studie onder de Australische vrouwen een vergelijkend onderzoek naar bevallingen in Engeland en Nederland. Daaruit bleek dat bevallingen in Nederland vaker worden ingeleid of anderszins gestimuleerd dan in Engeland.

In Nederland speelt al jaren een discussie tussen verloskundigen en gynaecologen over de veiligheid van thuisbevallingen versus poliklinische en ziekenhuisbevallingen. Vooral als een vrouw thuis begint met de bevalling, maar toch naar het ziekenhuis moet, doen zich problemen voor.

Deze jonge moeder heeft een keizersnede gehad, maar met haar tweeling gaat het prima, vertelt ze:

‘Ze groeien goed en ze zijn lekker tevreden’

Behalve Australische, Ierse en Engelse wetenschappers deden ook onderzoekers van het VUmc en het UMCG mee aan de studie onder Australische vrouwen waarvan de uitkomsten vandaag in het tijdschrift Birth gepubliceerd zijn. De groep wetenschappers analyseerde data van bijna vijfhonderdduizend vrouwen die in de periode 2000 tot 2008 een kind baarden. Ze volgden de kinderen daarna vijf jaar lang.

Daaruit kwam naar voren dat het inleiden van de bevalling, het stimuleren van de weeën-activiteit van barende vrouwen en het gebruik van hulpmiddelen als tang of vacuümpomp vooral op de korte termijn een negatief effect hebben op de gezondheid van de pasgeboren baby’s.

Geplande keizersneden en keizersneden die met spoed uitgevoerd moeten worden hebben vooral negatieve gezondheidseffecten op de langere termijn. Op de korte termijn hebben ze vaak juist zeer positieve effecten, zoals het voorkomen dat een baby zuurstofgebrek krijgt. Het aantal keizersneden neemt wereldwijd al jaren toe en ook in Nederland stijgt het.

Geelzucht

Kinderen van moeders die weeënopwekkers hebben gekregen of van wie de bevalling is ingeleid en waarbij bijvoorbeeld een vacuümpomp is gebruikt bij de bevalling, krijgen bijna drie keer zo vaak een vorm van geelzucht kort na de geboorte, als kinderen die langs natuurlijke weg zijn geboren.

Kinderen die na het inleiden van de bevalling én een spoedkeizersnede ter wereld gekomen zijn lopen bijna vier keer meer kans om in de eerste vijf jaar van hun leven eczeem te krijgen dan kinderen die via de vaginale weg geboren zijn.

De kans op een stofwisselingsziekte – de onderzoekers keken onder meer naar diabetes en overgewicht- is voor kinderen die na een keizersnede geboren worden drie keer groter dan voor baby’s die via natuurlijke weg ter wereld komen.

Niet langs natuurlijke weg geboren baby’s lopen ook iets meer kans om allerlei infecties op te lopen en dan met name infecties van de luchtwegen.

Stress

Een mogelijke verklaring daarvoor zou een gebrek of juist een overdosis aan geboortestress zijn. De stress die bij een natuurlijk bevalling hoort zou een belangrijke rol spelen bij het programmeren van het immuunsysteem.

Bij een keizersnede ontbreekt die stress. Bij het inleiden van de bevalling of het gebruik van weeënopwekkers is die stress veel groter. Dat zou leiden tot fouten bij het programmeren van het immuunsysteem. Bepaalde genen zouden er door uit of juist aangezet worden.

De auteurs van de studie bepleiten verder onderzoek hiernaar.

Bij zeventig procent van alle baby’s heeft de huid tussen de 3e en 5e dag na de geboorte een gelige kleur. Dat komt door hoge bilirubine-waarden in het bloed. Bilirubine is een gele kleurstof in het bloedplasma. Meestal verdwijnt deze vorm van geelzucht binnen een week of twee vanzelf weer, als lever, gal en nier helemaal goed functioneren. Als verwacht wordt dat de geelzucht bij een baby nog sterk zal toenemen, dan wordt het kindje enkele dagen onder witte en blauwe tl-buizen gelegd. De overtollige hoeveelheid bilirubine wordt dan afgebroken.

Bron: Nos (klik)

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal
Doktor honoris causa of homeopathy

Stress bij open hart operaties verlaagt vitamine D gehalte aanzienlijk, maar suppletie helpt…

De stress rond open hart operaties verlaagt het vitamine D gehalte van de patiënt aanzienlijk, maar onderzoekers ontdekten dat agressieve suppletie met vitamine D3, net voor en na de operatie, de waargenomen terugval van vitamine D totaal teniet kan doen.

Onderzoek vitamine D bij open hart operaties

Onderzoekers van het Intermountain Medical Center Heart Institute in Salt Lake City stelden een studie samen genaamd ASSESS-D, en ontdekten twee belangrijke, aan vitamine D gehaltes gerelateerde factoren en open hart operaties:
1) dat open hart operatiepatiënten over het algemeen om te beginnen al een laag vitamine D gehalte hebben, en
2) dat de met de operatie geassocieerde stress de vitamine D gehaltes verder deed verlagen tegen de tijd dat zij ontslagen werden uit het ziekenhuis.

De studie van het Intermountain Medical Center Heart Institute liet zien dat aan hartpatiënten toegediende vitamine D3 supplementen, voor en na de operatie, deze tekorten verminderden. Patiënten die de supplementen kregen toegediend hadden vlak na de operatie normale vitamine D gehaltes.

Tekort in vitamine D verhoogd risico op cardiovasculaire aandoeningen

Volgens J. Brent Muhlestein, MD, hoofdauteur van de studie en cardiovasculair onderzoeker bij het Intermountain Medical Center Heart Institute, is deze samenhang belangrijk omdat een tekort aan vitamine D in verband wordt gebracht met een verhoogd risico op hartaanvallen, beroertes, congestief hartfalen en andere cardiovasculaire aandoeningen, waaronder hoge bloeddruk en diabetes.

“We verzamelen steeds meer bewijs dat een vit. D tekort sterk in verband staat met hartziekten en overlijden,” zegt Dr. Muhlestein. “Onze studie was een technische benadering om erachter proberen te komen wat er precies gebeurt met vitamine D en ons misschien wat informatie te geven, terwijl we vaart zetten achter een gerandomiseerde test om het juiste antwoord te vinden op de vraag over de impact van vit. D op hartziektes en gerelateerde problemen.”

De studieresultaten zullen worden gepresenteerd tijdens de American College of Cariology Scientific Session in Orlando op 12 maart om 09:30 ET.

Voor de ASSESS-D studie bestudeerden Dr. Muhlestein en zijn team 150 willekeurig gekozen open hart operatiepatiënten. De helft van de patiënten kreeg vóór de operatieprocedure dagelijks driemaal 50,000 IU vitamine D3 toegediend. De andere helft kreeg een placebo. De patiënten werden gemonitord op hun vitamine D gehaltes en belangrijke cardiovasculaire bijwerkingen tijdens de ziekenhuisopname, en daarna zes maanden na hun operatie.

Bij de patiënten die een placebo kregen zakte het vitamine D gehalte aanzienlijk na de open hartoperatie. Bij degenen die vitamine D suppletie kregen steeg het vitamine D gehalte zowaar naar normale waarden.

Operatiestress

“Nu we weten dat operatiestress zorgt voor een daling van vitamine D gehaltes, willen we ons onderzoek voortzetten en kijken of suppletie van vitamine D kan helpen bij het voorkomen van hartproblemen in de toekomst, aangezien we nu begrepen hebben dat lage vitamine D gehaltes een verhoogd risico op hartproblemen kunnen veroorzaken,” zegt Dr. Muhlestein.

De volgende stap van de onderzoekers van het Intermountain Medical Center Heart Institute is de evaluatie van het effect van vitamine D suppletie op toekomstige cardiovasculaire risico’s bij patiënten met een hartaanval.

In een lopende studie, de Target-D Trial, krijgen willekeurige patiënten die opgenomen worden met een hartaanval, lange termijn vitamine D suppletie aangeboden, anderen niet. Deze patiënten worden gevolgd om te kijken of de supplementen het risico verminderen op een tweede hartaanval of andere complicaties.

“We hebben harde bewijzen nodig, en we hopen dat de Target-D Trial reëele, gerandomiseerd gecontroleerde gegevens genereert om te kijken of het goed is om vitamine D supplementen te geven als je een hartpatiënt bent met een laag vit. D gehalte,” zegt Dr. Muhlestein.

Vitamine D, algemeen bekend als de zonnevitamine, is een hormoon dat door de huid geproduceerd wordt. Het helpt bij de regulering van meer dan 200 genen door het hele lichaam. Vitamine D weerhoudt abnormale cellen van deling in borst- en darmweefsel, helpt bij de regulering van de bloeddruk in de nieren en het bloedsuikergehalte in de alvleesklier.

Het menselijk lichaam produceert zelf vit. D, vooral als je buiten in de zon bent. Omdat de mensen tegenwoordig minder tijd buiten besteden en meer zonnebrandcreme gebruiken als ze buiten zijn, heeft de hele Amerikaanse bevolking een algemeen gebrek aan deze vitamine. Ook andere factoren kunnen lagere gehaltes veroorzaken, zoals iemands gewicht, huid, pigmentatie, sex, leeftijd, en waar men woont.

Vertaling: Ellen Lam
Bron: http://www.leefbewust.com/2018/nieuws/operaties_vitamined.html
Studie: Klik

Meer weten? neem contact met mij op. Hier vindt u mijn contact gegevens (klik)

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

PDS, het prikkelbare darm syndroom behandelen met klassieke homeopathie.

PDS: het prikkelbare darm syndroom. Studie laat zien dat homeopathie significante klinische verbeteringen in de klachten ken bewerkstelligen. De studie is hier te lezen (klik)

Wilt u meer weten, of een afspraak maken kijkt u dan bij mij  contact gegevens op de website (klik) voor mijn contactgegevens. U kunt ook meteen online een afspraak inplannen.

Wat is het Prikkelbare Darm Syndroom (PDS)?

Het Prikkelbare Darm Syndroom  of Irritable Bowel Syndrome (IBS) is een verstoring van de functie van het maag-darmkanaal, met name van de dikke darm. Het is een veel voorkomende chronische darmaandoening. Deze kenmerkt zich door buikpijn, buikkrampen, problemen met de ontlasting, een opgezette buik of winderigheid door gasvorming. Mensen  ervaren vaak diarree of juist verstopping. Een poeppatroon waarbij diarree en verstopping elkaar afwisselen komt ook voor. Pijn in de buik  staat op de voorgrond.

Beweeglijke en gevoelige darmen

Bij PDS maakt de darm te veel of juist te weinig bewegingen. Teveel bewegingen  noemen we ook wel spasmen of verkrampingen. Bij ruim 60% van de mensen zijn de zenuwen in de darmwand extra gevoelig. Deze zenuwen reageren met name op rek of uitzetten van de darmwand. De overgevoeligheid veroorzaakt de typische klachten van PDS. Daarom het ook wel prikkelbare of overgevoelige darm genoemd.

Functionele maag-darmklachten

PDS behoort tot de zogenaamde functionele buikklachten of functionele maag-darmklachten. Dit betekent dat er klachten zijn, zonder duidelijk aantoonbare onderliggende ziekte. Wanneer de huisarts denkt aan PDS doet hij of zij een onderzoek.  Als  dit onderzoek geen zichtbare afwijkingen aan de darmen laat zien, maar de typische PDS-klachten wel aanhouden, stelt de arts de diagnose PDS.

Invloed op kwaliteit van leven

Het heeft  grote invloed op de kwaliteit van leven. Vaak durven mensen geen activiteiten buitenshuis meer te ondernemen. Dit komt doordat het lastig  te voorspellen is wanneer je klachten krijgt .

Soms zorgen klachten voor een gebrek aan energie waardoor je minder actief kunt zijn. Iemand met PDS ziet er niet ziek uit. Daarom is er vanuit de omgeving vaak onbegrip. Dit gebeurt zowel in het privéleven als in de werksituatie.

Niet levensbedreigend

PDS is niet levensbedreigend. Er is geen grotere kans op andere ernstige of chronische darmaandoeningen, zoals colitis ulcerosa of de ziekte van Crohn. Ook is er geen grotere kans op darmkanker.

Feiten en cijfers over het prikkelbare darmsyndroom.

Het exacte aantal mensen is niet duidelijk. Dit komt doordat lang niet iedereen met klachten naar de huisarts gaat. Naar schatting heeft 5 tot 15% van de Nederlandse bevolking last van PDS. Ongeveer 75% van de mensen met PDS is vrouw. PDS komt voornamelijk voor tussen het 15e en het 65e levensjaar. Ook bij kinderen komt het voor.

Wat zijn de klachten.

De meest voorkomende klachten zijn buikpijn, buikkrampen, problemen met poepen, een opgezette buik en een opgeblazen gevoel of winderigheid door gasvorming.

Het klachtenpatroon is vaak wisselend. Sommige mensen ervaren continu klachten, terwijl anderen langdurig klachtenvrij zijn. Zelfs bij één persoon kunnen de klachten van dag tot dag verschillen. Ook de hevigheid van de klachten wisselt sterk van persoon tot persoon.

Vrijwel alle mensen met PDS geven aan dat voeding van invloed is op hun klachten en dat bepaalde voedingsmiddelen klachten verergeren.

De meest voorkomende klachten zijn

  • Buikpijn
  • Problemen met de ontlasting: diarree en/of verstopping
  • Opgezette buik en/of een opgeblazen gevoel
  • Overmatige winderigheid
Bijkomende klachten

Veel mensen hebben ook last van klachten die niet direct met de darm te maken hebben. Met name vermoeidheid, maagklachten, brandend maagzuur, hoofdpijn, problemen met de blaas, fybromyalgie, pijn in de rug of in de zij en pijn bij het vrijen zijn klachten die vaak voorkomen.

Klachten die niet bij PDS horen

Klachten zoals bloed bij de ontlasting,  onverklaarbaar gewichtsverlies of koorts horen niet bij PDS. Ga met deze klachten direct naar je huisarts. Ook als je klachten ontstaan op latere leeftijd (boven de 50 jaar) of als de stoelgang plotseling duidelijk verandert, is het aan te raden om naar de huisarts te gaan.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: www.mlds.nl/

Kinderen met allergie bij de klassiek homeopaat.

Kinderen met allergie: Kinderen hebben steeds meer allergieën. Dat stond op Nu.nl op 27 december 2017 (bron). Helaas kan de reguliere zorg steeds minder vaak deze klachten succesvol bestrijden, laat staan oplossen. Steeds meer mensen zoeken daarom ook hulp in de complementaire geneeswijzen (bron)

U kunt een afspraak bij mij maken om de opties te bespreken. Een informatie gesprek is altijd gratis en vrijblijvend. De contact gegevens vindt u hier (klik).

Kinderen met allergie.

Niezen, benauwdheid en jeuk. Het kunnen allergische reacties zijn op stoffen in de omgeving. Een allergie is bij kinderen soms lastig te herkennen. Maar als je het weet dat je kind allergisch is, kun je er ook iets aan doen.

Allergie wijst erop dat het afweersysteem in de war is. Het afweersysteem beschermt ons tegen stoffen die het lichaam bedreigen. Bij mensen die allergisch zijn, komt het ook in opstand tegen onschadelijke stoffen.

Eczeem is een allergische ontstekingsreactie van de huid. Astma, hooikoorts en eczeem zijn andere ziektebeelden waarbij allergie veroorzaker kan zijn.

Kindereczeem

Kindereczeem wordt ook wel dauwworm genoemd. Het is een huidaandoening die kan ontstaan door een allergische reactie op iets anders. Roodheid, zwelling en warm aanvoelen van de huid zijn vaak verschijnselen van eczeem. Mogelijke oorzaken van eczeem zijn:

  • voedselallergie (coeliakie of koemelk)
  • allergie voor huisdieren
  • allergie voor huisstofmijt
  • allergie voor rook
  • contactallergenen (na aanraking van een bepaalde stof)
  • wellicht nog veel meer

Eczeem is niet besmettelijk en komt voor bij ongeveer vijf procent van de baby’s en peuters met een erfelijke aanleg voor allergie. In ongeveer dertig procent van de gevallen krijgt het kind later een luchtwegallergie zoals astma of hooikoorts.

Huisstofmijt

De huisstofmijt is een piepklein, spinachtig diertje. Het is met het blote oog niet te zien en komt overal in huis voor. Favorieten plekken van huisstofmijt zijn warme en vochtige plaatsen zoals matrassen, kussens en gestoffeerd meubilair. Vaak niezen, een aanhoudende verstopte neus of tranende en rode ogen kunnen duiden op huisstofmijt allergie.

Gluten

Sommige kinderen hebben een allergie voor gluten. Zij lijden aan coeliakie (spreek uit: seuliakie). Gluten is een eiwit dat voorkomt in tarwe, haver en rogge. Het beschadigt bij coeliakiepatiënten het slijmvlies van de dunne darm. Het lichaam neemt dan niet alle voedingsstoffen op. Er ontstaat dan een tekort aan onder andere vitamines en ijzer.

De meest voorkomende verschijnselen van coeliakie zijn:

  • chronische diarree
  • stinkende, overmatige ontlasting
  • opgezette buik
  • verstopping
  • bloedarmoede
  • weinig eetlust
  • overgeven
  • huilerigheid
  • depressiviteit
  • humeurigheid
  • groeistoringen
  • ondergewicht
  • dunne armen en benen

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Polycysteusovarium syndroom (PCOS).  Kan homeopathie ook een therapie zijn?

Een wetenschappelijk studie is uitgevoerd onder 60 vrouwen die gediagnosticeerd zijn met het  polycysteus ovarium syndroom. Een jaar na homeopathische therapie toonde de studie aan dat homeopathie een effectief en  veilig verlichting gaf van de klachten. De studie kunt u hier na lezen (klik).

Wilt u meer weten dan kunt u ook altijd contact met mij opnemen. Mijn contact gegevens vindt u hier (klik).

Wat is polycysteus ovarium syndroom (PCOS)?

PCOS is de afkorting voor polycysteus ovarium syndroom. Letterlijk betekent dit dat er meerdere (poly) vochtblaasjes (cysten) in de eierstok (ovarium) aanwezig zijn. PCOS komt voor bij vijf tot tien procent van alle vrouwen.

Bij dit syndroom zijn de waarden van verschillende hormonen in je lichaam verhoogd of juist verlaagd. Hierdoor is het proces van rijping van de eiblaasjes verstoord, waardoor er in de eierstokken kleine met vocht gevulde blaasjes ontstaan: follikels. Bij PCOS kan er gedurende langere tijd geen eisprong plaatsvinden, waardoor je een verminderde vruchtbaarheid hebt en niet menstrueert. Daarnaast kunnen overbeharing, acné en overgewicht ook symptomen zijn van PCOS.

Oorzaak van PCOS

Hoe PCOS ontstaat is niet bekend. Waarschijnlijk is er niet maar één oorzaak en zijn er meerdere hormonen betrokken bij PCOS. Vaak is er een verhoogde waarde van de hormonen LH, testosteron en insuline bij PCOS en een verlaagde waarde van het hormoon FSH.

Een deel van de oorzaak van PCOS is erfelijk, in sommige families komt het vaker voor dan in andere. Daarnaast speelt ook overgewicht een rol. Mensen die aanleg hebben voor PCOS, krijgen PCOS als er sprake is van overgewicht.

Symptomen van PCOS

Er is mogelijk sprake van PCOS als je minstens twee van de onderstaande symptomen hebt:

  • geen of onregelmatige menstruatie;
  • teveel mannelijk hormoon in je lichaam;
  • veel kleine eiblaasjes (follikels) in de eierstokken (wordt met een echo vastgesteld).

De belangrijkste korte termijn gevolgen van PCOS zijn overbeharing, acné en verminderde vruchtbaarheid. Op de lange termijn kan PCOS voor de volgende gezondheidsproblemen zorgen: suikerziekte (diabetes mellitus type II), hart- en vaatziekten, hoge bloeddruk en baarmoederslijmvlieskanker. Meestal treden deze problemen pas na de overgang op. Veel van deze problemen hangen samen met overgewicht en een verminderde gevoeligheid voor insuline. Als deze problemen vroegtijdig vastgesteld en behandeld worden, zullen de gevolgen op de lange termijn verminderen.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Angst en depressie komen vaak samen voor, homeopathie lijkt te helpen.

Angst en depressie komen vaak samen voor blijkt uit de rapportages van de NESDA ((Nederlandse Studie naar Depressie en Angst).  Een studie toont nu aan dat patiënten die homeopathisch hulp zoeken voor hun angst en depressie klachten minder psychotrope medicatie nodig hebben dan patiënten die geen homeopathie gebruiken. Tevens lijken de homeopatische behandelaars meer positieve resultaten te boeken. Dat concludeert deze studie (klik)

Angst en depressie

Het samengaan van verschillende stoornissen tegelijkertijd noemen we comorbiditeit. De comorbiditeit tussen angststoornissen en depressieve stoornissen is erg groot. In NESDA   is gevonden dat  66 procent van de depressieve personen ook aan een angststoornis lijdt, en omgekeerd lijdt 58 procent van de personen met een angststoornis ook aan een depressie.

Tussen de dysthyme stoornis (een milde, chronische depressie) en de chronische gegeneraliseerde angststoornis is zelfs een overlap van 91 procent. Voor bijna alle stoornissen geldt dat er meer dan driekwart van de gevallen er ook ooit in het verleden sprake geweest is van een (andere) angststoornis of een (andere) depressieve stoornis.

Angststoornissen en depressie ontstaan meestal op een leeftijd van eind twintig. Voor mannen uit ons onderzoek is de gemiddelde ontstaansleeftijd 27 jaar en voor vrouwen 25 jaar. We zien dat in de loop van de tijd de comorbiditeit oploopt. Het blijkt dat angststoornissen vaker vooraf aan of gelijktijdig ontstaan met depressie. Zo is bij een comorbiditeit van sociale fobie en depressie de sociale fobie in 85 procent van de gevallen eerder begonnen dan de depressie.

Ondanks de grote overlap tussen angst en depressie beschouwt de psychiatrie ze doorgaans nog steeds als twee verschillende ziektebeelden. Terwijl de symptomen van angst en depressie elkaar voor een groot deel overlappen, en ook de behandeling vrijwel hetzelfde is (pillen en praten). Het is dan ook de vraag of het wel echt twee aparte stoornissen zijn, of verschillende uitingen van eenzelfde onderliggende kwetsbaarheid.

Wilt u meer weten wat homeopathie voor u kan betekenen. Neemt u dan contact met mij op. Mijn contact gegevens vindt u hier (klik).

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Pijnstiller: pijnbestrijding met homeopathische middelen.

Kan homeopathie als pijnstiller werken? Onderstaand artikel behandeld deze vraag. Heeft u na het lezen vragen, wilt u een vrijblijvend informatie gesprek of meteen een afspraak maken? Op mijn website staan mijn contactgegevens. Die gegevens vindt u door op deze link te klikken (klik).

Homeopathie als pijnstiller.

Een recente studie uit India heeft aangetoond dat homeopathie bij pijn als pijnstiller effectiever is als Diclofenac over langere tijd. De studie onderzocht het effect van Diclofenac en homeopathie op gewrichtpijnen (artritis) en alhoewel bij het gebruik van de Diclofenac de pijnen in eerste instantie snel verdwenen, was homeopathie na 7 dagen net zo effectief en na 14 dagen leken ze zelfs beter te werken dan Diclofenac. Wat vooral het gebruik van homeopathie als pijnstiller bij chronische pijnen interessant maakt.
Voor het originele artikel klik hier.

Wat is pijn?

Pijn is een onplezierig waarschuwingssignaal van het lichaam bij een te sterke prikkeling. Er zijn verschillende typen pijn en pijn kan een symptoom zijn van verschillende aandoeningen.Bij lichamelijke pijn komen stoffen vrij (zoals prostaglandines) die de pijnreceptoren van de pijnzenuwen prikkelen. Wanneer een pijnzenuw wordt geprikkeld gaat een signaal naar het ruggenmerg en vervolgens naar de hersenen. In de hersenen vindt de bewustwording van de pijn plaats.Pijn kan door verschillende soorten lichamelijke prikkels worden opgewekt, zoals hitte of kou, verwonding of beschadiging van weefsels. Er bestaan verschillende soorten lichamelijke (somatische) weefselpijn (nociceptieve pijn), zoals
  • Hoofdpijn.
  • Rugpijn.
  • Buikpijn.
  • Oorpijn.
  • Spierpijn.
  • Pijn bij verwonding.
  • Krampen.
  • Pijn bij ontsteking.

Neuropathische pijn

Pijn kan ook worden veroorzaakt door druk of schade aan het zenuwstelsel. Dit noem je zenuwpijn (neuropathische pijn). Dit kan onder andere worden veroorzaakt door:
– Gordelroos.
– Rughernia.
– Schadelijke stoffen, zoals alcohol en  chemotherapie.
– Multiple sclerose.
– Diabetes mellitus.

Een combinatie van weefsel- en zenuwpijn kan ook voorkomen. Dit noem je gemengde pijn. Pijn kan hiernaast een psychische oorzaak hebben. Deze pijn kan zowel lichamelijk als geestelijk gevoeld worden.Er wordt vaak onderscheid gemaakt tussen pijn van korte duur (acute pijn) bij verwondingen, pijn van lange duur (chronische pijn) waarmee een patiënt leert leven (bijvoorbeeld bij reuma) en pijn bij dodelijke ziekten zoals kanker.

Pijn is een onaangenaam tot ondraaglijk gevoel. Het kan zeurend of stekend zijn en plaatselijk of in je hele lichaam voorkomen. Weefselpijn verdwijnt meestal als de verwonding of ontsteking is verholpen. Zenuwpijn geeft chronische pijn, die vaak wordt beschreven als een brandend, stekend, kriebelend, koud of doof gevoel. Aanraken kan de pijn verhevigen. De pijn is niet altijd op dezelfde plaats. Pijn wordt door iedereen anders ervaren en is een zeer subjectief verschijnsel.

 

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron

Slapeloosheid, wetenschappelijk onderzoek naar de werking van homeopathie.

De homeopatische behandeling van chronische slapeloosheid is effectief. Zo concludeert dit onderzoek (klik). Een onderzoek onder 30 patiënten liet een significante toename zien in slaapuren, daar waar het placebo onderzoek geen verbeteringen liet zien.

Wat is slapeloosheid?

Slapeloosheid (insomnie) is een slaapstoornis, waarbij je slecht kan slapen en dus geen normale slaap hebt, gepaard gaande met functioneringsklachten overdag. Je spreekt over normale slaap als je vijf tot tien uur slaapt. Gemiddeld heb je ongeveer vijftien minuten nodig om in slaap te vallen. Twee tot drie keer per nacht wakker worden is normaal, tenzij het lang duurt om weer in slaap te vallen.

Er zijn drie vormen. Je kunt moeilijk in slaap vallen, je wordt vaak wakker en/of je wordt te vroeg wakker. Deze drie vormen kunnen ook tegelijkertijd plaatsvinden.

In Nederland heeft ten minste 7% van de mensen last van slapeloosheid. Bij chronische slaapproblemen doen de klachten zich drie of meer nachten per week voor en houden langer dan drie maanden aan.

Oorzaken

In de meeste gevallen zijn geen duidelijke oorzaken. Soms kan licht of niet slapen veroorzaakt zijn door spanningen of gebeurtenissen overdag. Slaapproblemen kunnen ook aangeleerd zijn. De oorzaak valt dan weg, maar het aangeleerde gedrag blijft waardoor het slaapprobleem niet verdwijnt.

Mogelijke oorzaken zijn:

  • Psychische aandoeningen, zoals depressie, angst en stress.
  • Lichamelijke aandoeningen, zoals jeuk of pijn.
  • Hormonale aandoeningen.
  • Slaapapneu.
  • Alcoholgebruik.
  • Externe oorzaken, zoals een oncomfortabele slaapplek, geluids- of lichthinder.
  • De overgang kan ook slapeloosheid veroorzaken.

Slapeloosheid bij kinderen

Bij kinderen kan slapeloosheid worden veroorzaakt door het ontbreken van een avondritme. De overschakeling van actief (buiten spelen) naar rust (slapen) is dan te groot. Dit maakt ze slapeloos. Het helpt om een vast avondritueel voor kinderen toe te passen.

Symptomen

Als je last hebt van slapeloosheid, heb je het gevoel te weinig nachtrust gehad te hebben. De symptomen, hangen samen met de verschillende vormen van dit slaapprobleem:

  • Slecht inslapen.
  • ’s Nachts vaak wakker worden (licht slapen/niet goed doorslapen).
  • Vroeg wakker worden.
  • Onvoldoende verkwikkende slaap.
  • Wanneer je last hebt van slaapproblemen, kun je overdag last hebben van de volgende klachten:
  • Vermoeidheid.
  • Concentratieproblemen.
  • Geheugenproblemen.
  • Lusteloosheid.
  • Prikkelbaarheid.
  • Een suf gevoel hebben.

Wilt u meer weten over het toepassen van homeopathie bij chronische slapeloosheid of over homeopathie in het algemeen. Dan kunt u altijd contact met mij opnemen. Mijn contact gegevens vindt u hier (klik).

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Nierstenen voorkomen met homeopatische middelen.

Kan homeopathie helpen bij het voorkomen van nierstenen? Deze link (klik) leidt naar een onderzoek die dit onderzocht in dieren. Het onderzoek liet zien dat homeopathie bijdraagt aan het voorkomen van de vorming van stenen in de urinewegen bij dieren.

Nierstenen: wat is een niersteen?

In de urine zitten afvalstoffen die met het plassen worden afgevoerd. Als afvalstoffen niet helemaal oplossen in de urine, dan kunnen er in het nierbekken kristallen of steentjes ontstaan. Dit noemen we nierstenen.

Kleine niersteentjes kunt u uitplassen, maar soms blijft een steentje in de urinewegen steken. Dit kan de oorzaak zijn van een niersteenaanval. Een niersteentje kan soms ook de oorzaak zijn van stuwing of een infectie in de urinewegen.

Wat zijn de verschijnselen bij een niersteen?

  • U krijgt plotseling heftige pijn in uw zij of in uw (onder)buik. De pijn komt in golven. Dit heet koliekpijn. Tijdens een pijngolf lukt het u niet om stil te zitten of stil te liggen.
  • U kunt bij een koliekaanval misselijk zijn en overgeven.
  • De pijn verplaatst zich geleidelijk van uw zij naar uw onderbuik. Dat komt omdat de steen vanuit de nier langzaam naar de blaas verschuift.
  • Wanneer het steentje de blaas bereikt voelt u misschien vaker aandrang om te plassen.
  • Er kan een beetje bloed in uw plas zitten als er een steen in de urinewegen zit. Dit is bij onderzoek van de urine te zien. Soms is uw plas dan ook roze van kleur.
  • Na enkele dagen zijn de klachten bijna altijd over. Meestal komt de steen na enkele dagen namelijk in de blaas.
  • Een paar dagen later plast u de steen uit. Soms gebeurt dat pas na enkele weken. Het uitplassen van de steen doet meestal geen pijn meer, vaak merkt u het niet eens. Dat komt omdat de plasbuis wat wijder is dan de urineleider.

Hoe ontstaat een niersteenaanval?

Als een wat groter steentje in de urineleider klem komt te zitten, dan krijgt u een aanval van pijn in uw zij of in uw buik.

De urineleider probeert de steen steeds wat verder naar de blaas toe te werken. Dit geeft steeds weer een pijngolf. Wanneer de urineleider even stopt met ‘knijpen’, is ook de pijn even weg.

Nierstenen komen vaak voor. Waarom ze bij sommige mensen ontstaan en bij andere niet, is niet helemaal duidelijk. In sommige families komen nierstenen vaker voor.

Wilt u meer weten over homeopathie bij nierstenen of over homeopathie in het algemeen? Neemt u dan contact met mij op. Mijn contactgegevens vindt u hier (klik).

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik