Eikenprocessierups, de klachten te lijf met homeopathie.

De eikenprocessierups is de rups van een nachtvlinder. In de maanden mei, juni en juli zijn op veel eikenbomen in vrijwel heel Nederland deze behaarde rupsen te vinden. De haren worden gebruikt ter verdediging tegen vijanden zoals insectenetende zoogdieren. Als de rupsen of het nest waarin ze zich bevinden of bevonden wordt verstoord, worden de microscopisch kleine brandharen afgegeven aan de lucht. Na contact met de microscopisch kleine, pijlvormige brandharen van deze rups kunnen klachten ontstaan zoals jeuk, huiduitslag, irritatie aan de ogen of aan de luchtwegen.

Eikenprocessierups en homeopathie.

Niet iedereen heeft last van de haartjes van de eikenprocessierups. En onder de mensen die wel last hebben variëren de klachten en de heftigheid van de klachten van persoon tot persoon. Daarom is het van belang om de klachten die u als individu ontwikkeld ten gevolge van de eikenprocessierups goed in kaart te brengen tijdens een homeopathisch consult.  Met deze gegevens kan ik dan proberen om een op u persoonlijk aangepast behandelplan te maken.

Bent u benieuwd of ik wat voor u kan betekenen? Maak dan eens een afspraak in mijn praktijk. U kunt zowel fysiek als via beeldbellen een afspraak inplannen. U vindt mijn digitale agenda hier (link), maar u mag ook altijd even via de telefoon of mail contact opnemen (link).

Uiteraard kan u ook bij een collega van mij bij u in de buurt informeren. U kunt hier klikken voor een zoekfunctie voor collega’s van mij in uw buurt (klik).

In de tussentijd:

Wat te doen bij klachten:

  • Strip de huid met plakband.
  • Spoel de huid of ogen goed met lauw water.
  • Niet krabben of wrijven.
  • Bij hevige jeuk kan verkoelende zalf verlichting geven.
  • Kleren moeten grondig worden gewassen, bij voorkeur op 60 graden.
  • Vraag een deskundig bedrijf om de rupsen te verwijderen, of vraag advies bij de gemeente.
  • Bij ernstige klachten, raadpleeg de huisarts.

Netelroos oftewel galbulten te lijf met homeopathie

Urticaria, ook wel netelroos of galbulten genoemd, behoort tot de tien meest voorkomende huidziektes in de huisartsenpraktijk. Ongeveer 20 procent van de Nederlanders heeft er ergens in het leven last van. Als de huiduitslag langer dan zes weken aanwezig is of als er recidiverende episoden zijn met klachten, spreekt met van chronische urticaria. Bij de overgrote meerderheid van de mensen wordt er geen oorzaak gevonden voor de klachten, het is echter wel duidelijk dat histamine een rol speelt bij het ontstaan van urticaria. Om deze reden worden er bij de aandoening dan ook antihistaminica voorgeschreven

Wat zijn de symptomen?

  • roze/rode huiduitslag;
  • jeuk;
  • opgezwollen tong en keel;
  • opgezwollen oogleden.

Wat is de oorzaak?

Netelroos ontstaat doordat in uw huid stoffen vrijkomen. Bijvoorbeeld histamine. Door deze stoffen hoopt vocht op onder de huid. Hierdoor ontstaan bulten en jeuk.
De stoffen komen vrij in uw huid door oorzaken van binnen of buiten uw lichaam.

Vaak blijft de precieze oorzaak van netelroos onduidelijk. Dit is bij 1 op de 2 mensen met netelroos het geval.

Oorzaken van netelroos kunnen zijn:

  • Infectie met een virus, bijvoorbeeld een verkoudheid of buikgriep. Vooral bij kinderen is dit vaak de oorzaak. Bij de helft van de kinderen met netelroos komt dit door een virus.
  • Overgevoelig of allergisch zijn voor voedsel, bijvoorbeeld voor melk, ei, vis, noten, pinda of soja. Maar ook voor fruit, alcohol en andere dingen die in voeding zitten, bijvoorbeeld kleurstoffen. De netelroos ontstaat dan altijd binnen 1 uur na het eten van dat ene voedingsmiddel. Elke keer weer.
  • Bij 1 op de 10 kinderen met netelroos is voeding de oorzaak. Bij volwassenen minder vaak.
  • Een beet of steek van een insect, bijvoorbeeld een wesp of bij.
  • Aanraken van planten of dieren, bijvoorbeeld brandnetels of kwallen.
  • Medicijnen. Vooral antibiotica, ACE-remmers en pijnstillers zoals NSAID’s en pijnstillers tegen ernstige pijn .
  • UV-licht (zonlicht)
  • Opwarming van uw huid, bijvoorbeeld na een warme douche, bad of sauna. Of door sporten of andere zware inspanning.
  • Afkoeling van uw huid, bijvoorbeeld door zwemmen of koude wind.
  • Druk op uw huid, bijvoorbeeld na lang zitten of liggen. Of door strak zittende kleren.

Netelroos en homeopathie.

In de homeopatische praktijk wordt netelroos ook vaak genoemd als reden om een homeopaat bezoeken. Wilt u dit ook? Maak dan eens een afspraak in mijn praktijk (contact gegevens/online agenda). Ook als u verder weg woont kunt u door middel van beeldbellen een consult op afstand krijgen.

Bron klik/klik

Schurft: Jeuk, rode bultjes en schilfers op je huid

Schurft, jeuk, rode bultjes en schilfers op je huid: scabiës, beter bekend als schurft, komt de laatste jaren steeds vaker voor in Nederland. Het RIVM maakt zich zorgen over deze ontwikkeling en is een werkgroep gestart. GGD en het RIVM zien dat het aantal scabiëspatiënten de afgelopen vijf jaar is verdrievoudigd. Het gaat inmiddels om tienduizenden gevallen per jaar. Het gebruik van het meestvoorgeschreven middel, permetrine, is tussen 2014 en 2018 verdubbeld. Zie ook deze link.

Wat is schurft.

Schurft wordt veroorzaakt door schurftmijten, kleine beestjes die op spinnetjes lijken. Ze graven gangetjes in je huid graven en leggen daar eitjes. Door een allergische reactie van de huid krijg je (vooral ‘s nachts) enorme jeuk. Het is ongevaarlijk, maar wel heel vervelend én besmettelijk.

Schurft is  binnen de homeopathische wereld  een ziekte die een grote betekenis heeft

Samuel Hahnemann, de grondlegger van de homeopathie,  was een Duitse arts en ontwikkelde zijn theorie in een tijd waarin de geneeskunde nog nauwelijks een wetenschap was, en er op de meeste ziekten geen antwoord was. Hij kon met zijn ontwikkelde homeopathie de meest ernstige acute kwalen genezen maar de behandeling van de chronische aandoeningen kreeg hij maar niet onder de knie. Steeds staken opnieuw klachten de kop op, steeds weer in een andere vorm.  Hij bedacht dat er een diepere oorzaak voor deze ziekten moest zijn  en het zoeken naar de bron van die ongelofelijke talrijke menigte chronische kwalen hield hem 12 jaar lang dag en nacht bezig. Uiteindelijk vond hij die  grondoorzaak van alle chronische aandoeningen, psora, en tegelijk ontdekte hij de beste antipsorische middelen die opgewassen waren tegen dit ‘veelkoppige monster met zijn talrijke manifestaties en vormen’, zoals hij het noemde.  Naast de psora vond hij nog twee venerische aandoeningen (Gonorroe en Syfilis), twee miasmata die eveneens chronische aandoeningen kunnen veroorzaken maar in het kader van lepra minder relevant zijn. De psora is de meest universele  moeder van de chronische ziekten.

Wat is die psora dan wel?

Hahnemann kwam er in zijn zoektocht achter  dat er zich altijd, voorafgaand aan alle klachten,  een soort van jeukende blaasjesuitslag  had voorgedaan bij de patiënt zelf,  bij zijn ouders of zelfs  de voorouders. Heel vaak werd deze huiduitslag niet eens opgemerkt maar bij navraag kwam het dan alsnog aan het licht. Hahnemann beschrijft deze schurftuitslag (Krätze) als kleine sporen op de huid. Enkele schurftblaasjes, schimmels e.d. Kleine, later groter wordende schurftpuistjes (blaasjes) op de huid. Ze geven een wellustig kietelende, onverdraaglijk prettige jeuk,  en de persoon wordt onweerstaanbaar gedwongen de schurftblaasjes open te krabben. Dit geeft een enorme voldoening maar heeft een langdurig branden tot gevolg. De blaasjes zijn de eerste uren gevuld met een waterhelder lymfevocht dat al snel in etter veranderd. Bij het openkrabben van de blaasjes komt dit vocht vrij, infectiemateriaal dat het besmettelijke miasma  van de psora bevat. De schurftziekte kan uit zichzelf weer verdwijnen maar ook door onderdrukking met allerlei vormen van medicatie. Na het verdwijnen van de huid  ontstaat de inwendige ziekte (psora) en ontstaan talloze (secundaire) inwendige ziektesymptomen die zich door vele generaties van de mensheid heen heeft kunnen ontwikkelen tot de meest ernstige chronische aandoeningen.

De aller-oudste documenten van de geschiedenis die wij bezitten, laten zien dat de psora zich dan al zeer ontwikkeld heeft. Mozes onderscheidt 3400 jaar geleden al meerdere varianten (Bijbelboek Leviticus 13, hoofdstuk 21 vers 20).  De psora heeft zich steeds kunnen ontwikkelen en heeft zich in de tijd in verschillende vormen gemanifesteerd. Enkele namen waaronder de psora genoemd  stond en nog staat zijn o.a.: scabiës jugis, dulcedo, lichen, belroos, melaatsheid, lepra, tinea capitis (ringworm), nattende eczemen zoals dauwworm. Allen bevatten ze  het besmettelijke miasma van de psora.

De in vele gedaanten verschijnende psora zal nooit uit zichzelf uitdoven. Het zal in de loop van de tijd zelfs verergeren. In het begin merkt de besmette patiënt nog weinig maar  lichaam en geest raken meer en meer ontregeld. Er is  in de reguliere geneeskunde geen medicatie gevonden die deze psora kan genezen. Hahnemann heeft de antipsorische middelen geïntroduceerd waarmee hij zijn patiënten kon behandelen en zelfs genezen. De mensheid is inmiddels zo ziek dat er meerdere, vaak vele antipsorische middelen noodzakelijk zijn in de homeopathische constitutiebehandeling.

Herkend u deze klachten? Maakt u dan eens een afspraak in mijn praktijk (online agenda)

Bron: klik

Parasieten kunnen huidklachten veroorzaken.

Parasieten kunnen in veel gevallen van huidproblemen een mogelijke oorzaak zijn. Je zou er vooral aan moeten denken als veel therapievormen en medicatie geen verlichting kunnen geven van de klachten, of als huidproblemen telkens weer terugkomen. Het zijn niet alleen de voor de hand liggende huidparasieten maar ook darmparasieten die deze klachten kunnen veroorzaken.

Homeopathie en parasieten.

Er zijn vanuit de homeopathische filosofie mogelijkheden om parasieten te bestrijden. Wilt u hier meer over weten dan kan u een afspraak maken in mijn praktijk. Dat kan zowel voor een consult dan wel voor een kosteloze informatie afspraak (online agenda). Uiteraard kan u ook eerst even bellen, mailen of appen (contact gegevens).

Wat is een parasiet;

Een parasiet is een organisme of een virus dat zich ten koste van een ander organisme waarmee hij samenleeft (de gastheer) in stand houdt en vermenigvuldigt. De schade aan de gastheer is niet zo groot dat deze aan de relatie ten onder gaat.

Voor de hand liggend is dat huidparasieten huidklachten geven. Maar ook darmparasieten kunnen de oorzaak zijn van huidklachten. Als de huidklachten gepaard gaan met klachten uit het maagdarmstelsel, zoals: buikpijn, opgezette buik, diarree en winderigheid zou een darmparasiet mogelijk een oorzaak van de huidklachten kunnen zijn.

Vooral een besmetting met de darmparasiet Blastocystis hominis staat er om bekend. Blastocystis hominis (B. hominis) is een eencellige parasiet die in de dikke darm voorkomt

Mensen die besmet zijn met B.hominis ontwikkelen soms huidklachten; er kunnen jeuk, bultjes of chronische huiduitslag ontstaan

Huidparasieten.

Infecties van de huid kunnen veroorzaakt worden door bacteriën, virussen, schimmels, gisten, insecten of parasieten. Kenmerken van huidinfecties zijn roodheid, pijn, zwelling, zweertjes, puistjes of pusvorming en soms koorts.

Soorten huidinfecties;

Folliculitis

Wat is folliculitis?

Een folliculitis is een ontsteking van de haarzakjes meestal veroorzaakt door een bacterie. De aandoening kenmerkt zich door bultjes en puistjes en kan overal op het lichaam waar haar zit voorkomen. Folliculitis komt regelmatig voor en kan besmettelijk zijn.

Hoofdluis

De medische naam voor hoofdluis is pediculosis capitis. De hoofdluis is een parasiet die gevonden wordt op warme behaarde plekken en leeft van mensenbloed. Een hoofdluis is ongeveer drie millimeter groot en grijsblauw of, nadat hij bloed heeft opgezogen, roodbruin van kleur. De hoofdluis verspreidt zich snel. Hij is binnen zeven tot tien dagen volwassen en klaar om zelf eitjes te leggen. De eitjes van hoofdluis, de neten, lijken op roos en kleven aan de haren.

Schurft

Schurft is een erg besmettelijke huidaandoening die wordt veroorzaakt door de schurftmijt. De aandoening is onschuldig, maar wel vervelend en kan op iedere leeftijd optreden. Schurft wordt meestal overgedragen door huid-huid contact (bijvoorbeeld tijdens het vrijen of slapen). Om deze reden wordt schurft weleens in het rijtje met soa’s gezet. Je hoeft echter geen seks gehad te hebben om schurft te krijgen. Je kunt het ook krijgen door kleren van iemand te dragen met schurft of in een bed te liggen waar vlak daarvoor iemand met schurft lag.

Trichomonas

Trichomonas is een soa, veroorzaakt door een parasiet. Infectie met trichomonas kan een ontsteking geven van de plasbuis, vagina of blaas. Klachten bij vrouwen zijn een groene, vies ruikende schuimige vaginale afscheiding, rode schaamlippen en pijn bij het plassen. Bij mannen kan er pijn bij het plassen zijn.

Bron: klik en klik

Jeuk, u leven staat op zijn kop!

Gisteren is er een nieuwe onderzoek gepubliceerd over de psychische effecten van jeuk (link). Het onderzoek concludeert niet heel verrassend dat jeuk een enorme impact op je leven heeft.

De oorzaken van jeuk.

Jeuk is net als pijn een waarschuwingssignaal van het lichaam dat er een situatie is die om ingrijpen eist. Chronische jeuk speelt bij één op de zeven mensen in Nederland. Dat zijn behoorlijk heftige aantallen. Een niet altijd zijn de jeukklachten te wijten aan huidziekten als eczeem op psoriasis. vaak ook zijn er ook onderliggende ziekten als reuma of nierziekten als oorzaak aan te wijzen. Zo stuitte ik bijvoorbeeld op een artikel uit de New York Times over een man met ondraaglijke jeukklachten (link). Bij deze man bleek een parasitaire infectie de oorzaak te zijn van zijn jeukklachten.

Effecten van jeukklachten op het leven.

Mensen die last hebben van chronische jeuk hebben als gevolg van die jeukklachten vaak last van vermoeidheid als gevolg van slaaptekort. De jeuk kan iemand nachten lang uit zijn slaap houden. Ook angsten en uiteraard depressieve klachten zijn vaak neveneffecten van jeukklachten.
Het leven van mensen staat op de kop. Functioneren in de maatschappij wordt een dagenlange strijd. En tot overmaat van ramp heeft de stressreactie van het lichaam ook nog eens een verergering van de jeuk tot gevolg.

Regulier worden al snel allerlei hormoonzalven voor geschreven. En alhoewel dit soms voor een (tijdelijke) verlichting van de klachten van leiden, blijft de oorzaak van de jeukklachten vaak onbehandeld.

Homeopathie en jeukklachten.

Huidziekten nemen in de homeopathie en belangrijke plaats in. Dus vaak zullen homeopaten veel patienten met huidklachten in hun praktijk behandelen. En daarbij worden soms resultaten gehaald die met jarenlange reguliere behandelingen niet gehaald zijn.
Heeft u jeukklachten, maakt u dan eens een afspraak in mijn praktijk. Wellicht kan ik u helpen (online agenda).

Psoriasis klassiek homeopathisch behandelen met de ziekteclassificatie

Vandaag is het wereld Psoriasisdag, en goed moment om even stil te staan bij de 125 miljoen mensen die wereldwijd lijden aan psoriasis of psoriasistische arthritis. herkend u zich zelf in het onderstaande artikel. Maak dan eens een afspraak in mijn praktijk. Dan kunnen we bespreken of ik wellicht als homeopaat wat voort u kan doen. Mijn contact gegeven staan hier(klik).

Het krijgen van psoriasis is meestal familiair bepaald. In het voorgeslacht zijn namelijk meestal bij broers of zussen soortgelijke klachten aanwezig. Daardoor is het in de meeste gevallen ook zeer hardnekkig. Voor de hedendaagse geneeskunde is het een chronische ziekte, waar je niet meer van af komt. Uitwendige behandelingen zoals licht en zout kunnen verlichting brengen.

Psoriasis: een traag en hardnekkig proces

Mensen die aan psoriasis lijden kunnen er enorm door in beslag genomen zijn, vooral als het zich over hoofd, armen, benen, romp en rug heeft uitgebreid. Er kunnen ook gewrichtsklachten ontwikkelen, artritis psoriatica. In een acute fase kunnen de klachten ook snel en agressief verlopen met veel jeuk met als gevolg slapeloosheid en grote vermoeidheid. Over het algemeen verloopt het proces traag. In de homeopathie noemen we dat Psora. De klachten veranderen langzaam, zijn hardnekkig en moeilijk te beïnvloeden. Homeopathische middelen die het reactie vermogen van de patiënt verbeteren zijn daarbij onontbeerlijk.

Wat is psoriasis?

Het is een veelvoorkomende chronische, autoimmuun ontstekingsziekte waarbij de huid is aangedaan. De huid is een levend orgaan waarbij een evenwicht is tussen het afsterven van oude huidcellen en het aanmaken van nieuwe huidcellen. Bij mensen met psoriasis is het afweersysteem overactief en valt het de gezonde huid aan. Hierdoor worden er (plaatselijk) te veel en te snel nieuwe huidcellen aangemaakt. Op de huid ontstaan rode, schilferende plekken.

Soorten:

Er bestaan verschillende vormen. Bij allen is de huid aangedaan, alleen verschilt de positie, hevigheid én soort van de schilfering.

Psoriasis vulgaris:
Het woord vulgaris betekent ‘gewoon’ en hiermee wordt de meest voorkomende vorm van psoriasis bedoelt. Ongeveer 75 tot 80 procent van de psoriasispatiënten heeft deze variant.

Psoriasis capitis:
Hier zitten er rode schilferende plekken op de hoofdhuid, vooral langs de haargrens en bij de oren.

Psoriasis inversa:
Deze variant bevindt zich vooral in de lichaamsplooien, zoals oksels, liezen en bilnaad. Door het broei-effect in zo’n plooi ontstaat bij deze psoriasis nooit de kenmerkende schilfering. Ook hebben de plekken een andere kleur, namelijk zalmroze.

Psoriasis guttata:
Deze vorm kenmerkt zich door kleine rode vlekjes met witte schilfertjes. De vlekjes hebben de grootte van een speldenknop tot maximaal een eurocent. Psoriasis gutta is voor velen de eerste kennismaking met deze huidziekte.

Psoriasis unguium:
Hierbij zijn de nagels aangedaan. Vaak zitten er putjes in de nagel en zijn er witte en/of geel-bruine verkleuringen te zien. Het lijkt een beetje op een kalknagel. Deze psoriasissoort gaat meestal samen met een andere soort.

Erythrodermische psoriasis:
Een uiterste zeldzame vorm van psoriasis waarbij meer dan 70 procent van het lichaam met rode, schilferende plekken bedekt is.

Psoriasis pustulosis
Typisch aan deze vorm is de pusblaasjes. Meestal blijven deze blaasjes beperkt tot de handpalmen en voetzolen, maar ze kunnen zich ook over het gehele lichaam verspreiden. Psoriasis pustulosa treedt in aanvallen op en kan overgaan in gewone psoriasis.

Artritis psoriatica:
Hiervan spreken we als de huidklachten samengaan met gewrichtsproblemen. In dit geval is het verstandig contact op te nemen met de behandeld dermatoloog voor eventuele doorverwijzing naar een reumatoloog.

Oorzaken:

Ongeveer 1 op de 40 Nederlanders heeft in enige mate last van psoriasis. Het kan op elke leeftijd ontstaan, maar meestal ontstaat de aandoening in de leeftijd tussen de 10 en 30 jaar. Er zijn aanwijzingen dat de ziekte deels erfelijk bepaald wordt, maar de precieze oorzaak is niet bekend. Een koude, vochtige omgeving, stress, bepaalde bacteriële infecties (streptokokken bacteriën), hormonale wijzigingen, bepaalde medicijnen, roken en het drinken van alcohol kunnen de ziekte doen uitbreken.

Voeding

Veel psoriasispatiënten hebben het vermoeden dat voeding een rol speelt bij hun ziekte. Maar liefst twintig procent houdt rekening met wat hij eet. Maar tot op heden is nog geen verband met voeding  aangetoond, waardoor er ook geen voedingsadvies gegeven kan worden. Heb jij wel het ernstige vermoeden dat wat jij eet invloed heeft op de hevigheid van je klachten? Houd dan een eetdagboek bij. Schrijf elke dag op wat je eet en drinkt. Na verloop van tijd zou je een patroon kunnen ontdekken, waaruit blijkt wat je beter niet kunt consumeren welke voedingsmiddelen je huidaandoening misschien juist positief beïnvloeden. Noteer in dit dagboek ook of je stress hebt, ziek bent (geweest) en medicijnen gebruikt. Dit kunnen namelijk uitlokkende factoren zijn.

Symptomen

Hoe de psoriasisplekken er exact uitzien en waar ze voorkomen, is afhankelijk van de soort. Maar over het algemeen gaat om rode plekken met daarbij een witte schilfering. Deze plekken kunnen jeuken en pijn doen, omdat de huid erg droog wordt. Op de aangetaste en droge plekken kunnen kloven in de huid ontstaan.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

bronnen: hier en hier

 

 

Kinderen met eczeem, naar de klassiek (register) homeopaat.

Homeopathie bij kinderen met eczeem.

Atopisch eczeem (constitutioneel eczeem) is een hardnekkige vorm van eczeem die vooral voorkomt bij kinderen. Uw kind kan hier veel last van hebben. Zijn huid is rood, schilfert en jeukt. Eén op de vijf kinderen, die naar een homeopathisch arts gaan, komt daar voor atopisch eczeem. In Nederland is het aantal kinderen met eczeem de afgelopen tien jaar flink gestegen. Onderzoekers van de Charité Universiteit van Berlijn hebben daarom onderzoek uitgevoerd bij de Duitse homeopathische artsen. Hoeveel baat hebben kinderen met eczeem bij de behandeling met homeopathie?

Homeopathie helpt kinderen met eczeem en dit herstel houdt stand, zo blijkt uit dit onderzoek. Het ging gemiddeld aanzienlijk beter met zowel de huid als de luchtwegen van de 225 behandelde kinderen. In de eerste drie maanden was het herstel het grootst. Dertig procent van de kinderen met eczeem was na een periode van twee jaar nog steeds hersteld van eczeem. Bij een kwart van de kinderen verbeterde het eczeem voor meer dan de helft. Ook werden er na twee jaar minder geneesmiddelen met hormonen- zogenaamde corticosteroïden- gebruikt (Witt, Ludtke, et al., 2009

Lees meer over dit interessante artikel via deze link.

Indien u meer informatie wenst dan kan u contact met mij opnemen. De contact gegevens vindt u hier (klik).

Naar de homeopaat

Er zijn in het hele land vele homeopaten die werkzaam zijn volgens de ziekteclassificatie. Hun manier van werken is te herkennen aan het RH symbool achter hun naam. Dit betekent dat deze homeopaat volgens de ‘regels’ van Hahnemann werkt en hiervoor een speciale opleiding heeft genoten.

Wanneer je besluit om te kiezen voor een homeopathische behandeling kun je een afspraak maken bij je homeopaat. Vaak kun je op korte termijn al terecht voor een eerste consult. De homeopaat waar je naar toe wilt hoeft niet per se in je eigen regio gevestigd te zijn. Je bent als patiënt vrij om een homeopaat te kiezen. Klassiek homeopaten zijn opgeleid om elke ziekte en alle klachten te behandelen. Uiteraard is het de ene behandeling complexer dan de ander. Heb je een specifiek en misschien complex probleem, dan is het aan te raden om vooraf aan de homeopaat te vragen of hij of zij verwacht je te kunnen helpen. Het is anders raadzaam om op zoek te gaan naar een homeopaat die meer ervaring heeft met een bepaalde probleem, ziekte of aandoening.

Nadat de bepaalde klacht verholpen is, is het verstandig om langer onder behandeling te blijven. De behandeling draagt namelijk bij aan het in balans brengen van je gezondheid. Een klacht is vaak een uiting van een onderliggende ziekte, welke voortkomt uit een situatie die niet in balans is. Het verder doorlopen van een behandeling, met nog enkele consulten per jaar, zal belangrijk zijn om ‘lekker in je vel te komen’.

Het consult en de behandeling

De behandeling van klassieke homeopathie bestaat uit verschillende consulten en een regelmatige afstemming tussen de consulten door. Het eerste consult duurt meestal 1 á 1,5 uur. Hierin wordt de basis gelegd voor de behandeling en probeert de homeopaat zoveel mogelijk te weten te komen over de familiaire risico’s, de biografie van de patiënt en de ziektes die doorgemaakt zijn. Als de patiënt met een specifiek probleem of specifieke klacht komt zal de homeopaat daar uiteraard ook aandacht aan besteden. De patiënt vertelt het verhaal, de homeopaat luistert en vraagt.

Na het eerste consult zal er een homeopathisch geneesmiddel voorgeschreven worden. Vanaf dan start de behandeling. De klassiek homeopaat wil in de periode tot het volgende consult op de hoogte blijven van de resultaten van de behandeling, zodat de homeopaat de behandeling, waar nodig, kan bijsturen. Dit kan meestal per telefoon of per e-mail. De patiënt moet bij duidelijke verbetering of verslechtering de homeopaat ook informeren. Alleen op die manier kan een behandeling efficiënt verlopen.

Het vervolgconsult

Tijdens het tweede consult worden de ervaringen, reacties, verbeteringen en/of stagnaties naar aanleiding van de behandeling besproken. De homeopaat zal ook vragen of er nieuwe klachten zijn en of er nog dingen gebeurd zijn in het dagelijkse leven. Op basis van al deze informatie wordt er een nieuw geneesmiddel voorgeschreven of wordt het te gebruiken middel bijgesteld. Het kan ook zijn dat er een tweede middel bij komt ter ondersteuning. Een vervolgconsult duurt meestal 60 minuten. Tijdens ieder vervolgconsult probeert de homeopathie signalen op te vangen die van belang kunnen zijn voor een behandeling. Naast de lichamelijke klachten wordt er ook gekeken naar het welbevinden van de patiënt, de leefstijl en de leefgewoontes.

Jeroen Weegink, klassiek homeoopaat Oldenzaal

Jeukende uitslag: misschien kan een homeopaat helpen?

Een jeukende uitslag; gek kan je ervan worden! Krabben tot bloedens toe, tot de brandende pijn verschijnt lijkt heel even wat te helpen. Maar nooit voor lang. De jeuk keert altijd weer terug.
Regulier zijn er vele zalfjes en crèmes voor te vinden, maar echt helpen doet het nooit. Daar zijn de artsen het zelf ook over eens. Lees dit maar eens (klik).

Misschien kan je een homeopatische behandeling proberen. De homeopaat ziet de jeukende uitslag als een belangrijk symptoom voor een onderliggend probleem. Los je het onderliggende probleem op, dan gaat de jeukende uitslag ook weg.

Wat is een jeukende uitslag?

De medische definitie van jeuk is ‘de sensatie in de huid die uitlokt tot krabben’ en is een van de meest voorkomende huidklachten. Jeuk kan varieren van lichte jeuk bij milde irritatie van de huid tot een heftige, allesbeheersende toestand die normaal leven zo goed als onmogelijk maakt.

Hoe ontstaat het?

Het precieze proces in de huid dat jeuk veroorzaakt is nog niet volledig ontrafeld. Wel weten wij dat bij jeuk specifieke ‘jeukzenuwen’ in de huid worden geprikkeld. De uiteinden van deze zenuwen zijn gelegen op de grens van de opperhuid en de lederhuid. De zenuwen kunnen worden geactiveerd door bepaalde eiwitten zoals histamine, neuropeptiden en prostaglandinen. Deze stoffen komen vooral vrij bij ontstekingen van de huid. Het is dus niet verwonderlijk dat de meeste ontstekingen van de huid in meer of mindere mate gepaard gaan met jeuk.

Welke oorzaken van jeuk zijn er?

Er zijn zeer veel oorzaken van jeuk. Sommige oorzaken komen algemeen voor en andere zijn weer zeer zeldzaam.

Bij de meeste vormen van jeuk is de oorzaak duidelijk en niet van groot medisch belang (maar wel lastig voor de tijd dat het duurt…) Duidelijke, kortdurende en veel voorkomende oorzaken zijn bijvoorbeeld muggenbeten en brandnetelprikken.

Andere zeer duidelijk aanwijsbare oorzaken, die langduriger jeuk opleveren zijn bijvoorbeeld

  • droge huid
  • eczeem
  • galbulten
  • schimmelinfecties van de huid
  • parasieteninfecties (zoals bv. schurft of zwemmersjeuk
  • lokale jeuk aan de armen (brachioradiale jeuk
  • ernstige jeuk, verergerd door krabben (neurodermitis)
  • lokale jeuk aan de rug (notalgia paraesthetica)

Wanneer de oorzaak van de jeuk niet direct duidelijk is, maar steeds op één bepaalde plaats gelocaliseerd is (bijvoorbeeld rond de anus of op het behaarde hoofd) zijn er voor de arts vaak voldoende aanknopingspunten om op korte termijn en soms met beperkt aanvullend onderzoek de veroorzaker van de jeuk op te sporen.

Moeilijker wordt het wanneer jeuk langere tijd blijft bestaan zonder dat een duidelijke, zichtbare oorzaak aanwezig is. De huisarts, en in latere instantie de huidarts, zal proberen de oorzaak op te sporen, vooral wanneer deze vorm van jeuk langere tijd blijft bestaan.

Wanneer de gehele huid jeukt zal de arts onderzoeken of er sprake is van een inwendige oorzaak.

Voorbeelden zijn:

  • suikerziekte
  • nier- en leverstoornissen
  • darmparasieten

Eenvoudig onderzoek van bloed en ontlasting kan dan de oorzaak aan het licht brengen.

Andere bekende oorzaken van jeuk die over de gehele huid voorkomt zijn:

geneesmiddelen
deze kunnen als bijwerking jeuk veroorzaken. Uw arts zal dus ook altijd willen weten welke geneesmiddelen u regelmatig gebruikt.

psychische factoren
stress kan bestaande jeuk sterk verergeren en het risico bestaat dan dat een vicieuze cirkel ontstaat: stress verergert de jeuk, die jeuk kan weer aanleiding zijn tot meer stress, die op zijn beurt weer leidt tot verergering van de jeuk etc. etc.

Een voor huisartsen en dermatologen heel herkenbaar beeld is prurigo. Bij prurigo zijn er typische, sterk jeukende bultjes en plekken waarvoor een vrijwel niet te onderdrukken drang tot krabben bestaat. Prurigo wordt veel (maar niet uitsluitend) gezien aan de strekzijde van armen en benen, op de rug en bij de enkels.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik