Medicijnen: ouderen vaak in ziekenhuis wegens fout in medicatie.

In het voorschrift voor medicijnen voor ouderen worden vaak fouten gemaakt. Met als gevolg dat een het aantal ouderen dat wegens een voorschrift fout in het ziekenhuis beland toeneemt. Dit zijn opnames die veel impact om een oudere medemens kunnen hebben. Buiten het feit om dat er veel potentiële ziektefactoren in een ziekenhuis te vinden zijn, kan het plotseling uit eigen omgeving gehaald worden verwardheid in de hand werken.

Medicijnen als zwaard tegen ouderdom

Onze gevecht tegen ouderdom en ziekten wordt door de farmaceutische industrie als een welkom inkomen gezien. Er worden steeds meer medicijnen op de markt gebracht tegen veel voorkomende ouderdomskwalen. En die medicijnen worden dan ook groots gepromoot onder de voorschrijvers. Een gemiddeld farmaceutisch bedrijf geeft per euro 14 cent uit aan ontwikkeling en 40 cent aan marketing. Dat geeft goed weer waar de meeste aandacht naar uitgaat in de farmaceutische industrie, en die kosten hiervan vinden wij als consument terug in de prijs van de medicijnen en dus in onze zorgkosten.

Door deze toenemende medicalisering van onze ouderen neemt de kans op foute voorschriften exponentieel toe. Daarbij ook de kans op gevaarlijke wisselwerkingen tussen de verschillende middelen.

Want alhoewel de medicijnen door verschillende testmomenten moeten, worden ze nooit getest in combinatie met elkaar.

Onderzoeksresultaten

Er is een de laatste jaren een grootschalig onderzoek geweest in 44 huisartspraktijken naar de reden van ziekenhuisopnamen bij patiënten van 65 jaar en ouder.

Daarvoor zijn 38229 patiënten gevolgd. Uit dat onderzoek, wat u hier kunt lezen (klik), kwam naar voren dat fouten in medicijnen voorschriften een groot aandeel had in de totale hoeveelheid ziekenhuisopnamen.

 Misschien dat dit onderzoek net het laatste zetje voor u is om eens homeopathie een kans te geven bij de behandeling van uw kwalen.

 Voor meer informatie kunt u contact met mij opnemen. Via deze link (klik) komt u op de contact pagina.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

 

 

 

Dementie, mogelijkheden met een homeopathie.

Dementie is een toenemend probleem in de vergrijzende bevolking. Medicatie wordt in de verzorgingstehuizen nu vaak toegepast om de verpleging te ontlasten. Een student homeopathie heeft in mei vorige jaar onderzocht of de behandeling van dementie ook middels homeopathie zou kunnen. Hieronder is de samenvatting terug te lezen.

Mocht u meer willen weten na het lezen van dit artikel, dan kunt u kosteloos en vrijblijvend contact met mij opnemen. Mijn contact gegevens vindt u hier (klik).

Dementie, een homeopatische studie

Case study

Observatie naar de invloed van homeopathische interventie bij een patiënt met gevorderde dementie (mengvorm Alzheimer en vasculair) met probleemgedrag op een psychogeriatrische afdeling.

Samenvatting

Achtergrond: Het aantal mensen in Nederland met dementie neemt toe. Door de dubbele vergrijzing is dementiezorg een aandachtspunt voor nu, maar zeker ook voor de toekomst. Tijdens het dementieproces ontstaan zowel voor de patiënt als voor zorgverlener belastende gedragsproblemen zoals agressief, claimend of apathisch gedrag. Door diversiteit en variatie in de achtergrond en omstandigheden bij patiënten, is probleemgedrag niet eenvoudig op te lossen. Ondanks onduidelijkheid over de effectiviteit van medicamenteuze behandeling bij probleemgedrag, wordt medicatie frequent ingezet als redmiddel om zorgpersoneel te ontlasten. Dit brengt risico’s voor de patiënt met zich mee. Belevingsgerichte zorg en psychosociale interventies lijken het meest effectief. Op basis van de effecten en de veiligheid van homeopathie bij ouderen, zou homeopathie een bijdrage kunnen leveren in het behandelen van probleemgedrag bij psychogeriatrische patiënten. Onderzoek hiernaar ontbreekt.

Methodiek: Een verkennende case study is uitgevoerd om de effecten van geïndividualiseerde klassieke homeopathie als aanvullende zorg bij een bewoonster van een psychogeriatrische afdeling met een mengvorm van de ziekte van Alzheimer en vasculaire dementie in kaart te brengen. Homeopathische zorg is verleend door een specialist ouderengeneeskunde met homeopathische artsenopleiding. Toestemming is verkregen van proxy’s. Het verloop van de, op probleemgedrag gerichte behandeling is gemeten met de gevalideerde NPI (Neuro-Psychiatric Inventory) en observaties van specialist ouderengeneeskunde, verzorgend personeel en onderzoeker over een periode van 9 maanden. Er zijn 5 NPI’s ingevuld, 8 observaties door de onderzoeker geweest en 3 homeopathische middelen zijn voorgeschreven, respectievelijk Sepia, Lilium tigrinum en Helonias. De medische zorg is onveranderd tijdens de aanvullende homeopathische behandeling.

Resultaten: De interventie is ingezet voor het roep- en claimend gedrag. De NPI daalde tijdens het onderzoek 29 punten (37 naar 8 op een schaal van maximaal 60 [bij 5 aspecten] tot minimaal 0). De belangrijkste daling op de gedragsaspecten: wanen, agitatie/agressie en ontremd gedrag vond plaats tussen de derde tot de vierde meting, te weten na de inname van het derde homeopathische middel, Helonias.

Tijdens de homeopathische behandeling zijn enkele allopathische medicijnen gestopt of verminderd. Respectievelijk is Estriol gestopt en zijn Lorazepam en Enalapril gehalveerd. De insuline afhankelijkheid daalde tijdens de behandeling (benodigde eenheden van 24 naar 18 tot 12). Positieve veranderingen, zoals verbeterde stemming en minder gespannen houding, werden waargenomen door de onderzoeker en specialist ouderengeneeskunde, maar ook door de verzorgenden en familie. Op basis van deze observaties kan een verbetering van het algeheel welbevinden worden geconstateerd.

Conclusie / Discussie / Aanbevelingen: Aanvullende geïndividualiseerde klassieke homeopathie kan bijdragen aan de behandeling van probleemgedrag bij psychogeriatrische patiënten in een zorginstelling. Om de rol van de homeopaat binnen het multidisciplinaire team dat de persoon met dementie en probleemgedrag begeleidt nader te definiëren is vervolgonderzoek naar de effecten van homeopathie bij psychogeriatrische patiënten alsook verder onderzoek naar de implementatie van klassieke homeopathie in het zorgproces noodzakelijk. Medewerking van psychogeriatrische zorginstellingen en samenwerking met de verschillende zorgverleners is hiervoor van cruciaal belang.

 

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Osteoporose, kan klassieke homeopathie u helpen?

Osteoporose – ook wel botontkalking genoemd – is de meest voorkomende stofwisselingsziekte van de botten. Het is een traag verlopende botziekte, waarbij steeds meer botmassa (met name kalk) uit de botten verdwijnt. Uiteindelijk kan het bot hierdoor zo verzwakken, dat het niet meer bestand is tegen een grote belasting.

In juli 2015 is er een onderzoek uitgevoerd onder 72 kippen. Kippen die grootgebracht worden in legbatterijen hebben te maken met een slechte botverharding. Met behulp van homeopathie is er een aanzienlijke vooruitgang gemaakt in de mineralisatie van het kippenbot. Ook in mensen kan homeopathie het osteoporose proces vertragen of stopzetten. Het onderzoek is hier te lezen.

Wat is osteoporose?

Botontkalking is het brozer worden van je botten. Het wordt ook wel osteoporose genoemd. De aandoening komt vooral op latere leeftijd voor en komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. Eén op de drie vrouwen boven de 60 jaar heeft last van botontkalking. Bij mannen boven de 60 is dit één op de zeven. Osteoporose is niet hetzelfde als artrose. Artrose is een reumatische aandoening waarbij het kraakbeen in het gewricht slijt.

Oorzaak van osteoporose

Je lichaam gaat vanaf je 35e langzaam meer bot afbreken dan er aangemaakt wordt. Hierdoor ontstaat botontkalking. Er zijn een aantal factoren bekend die de kans op het krijgen van botontkalking vergroten:

  • Bij vrouwen: de overgang. Na de overgang maakt het lichaam minder vrouwelijke hormonen aan. Deze hormonen zorgen er juist voor dat de afbraak van botten geremd wordt. Na de overgang breekt je lichaam de botten dus sneller af, waardoor ze brozer worden. Met name wanneer je voor je 45e in de overgang bent gekomen heb je een grotere kans op botontkalking.
  • Te weinig lichaamsbeweging. Bewegen stimuleert de aanmaak van botweefsel.
  • Calcium is een hoofdbestanddeel van botten. In zuivelproducten zit veel calcium.
  • Tekort aan vitamine D. Vitamine D is nodig om calcium uit je bloed op te nemen en in de botten te bouwen. Daglicht zorgt ervoor dat je lichaam vitamine D aan gaat maken.
  • Bepaalde geneesmiddelen. Van corticosteroïden (dit zijn sterke ontstekingsremmers, zoals prednison) en schildklierhormoon is bekend dat zij de balans tussen botaanmaak en botafbraak verstoren.
  • Bepaalde aandoeningen. Van verschillende maag-, darm- en schildklieraandoeningen is bekend dat ze de kans op botontkalking verhogen. Ook wanneer je op jongere leeftijd een eetstoornis hebt gehad, kun je op latere leeftijd botonkalking krijgen omdat door de ondervoeding je botten een tijdje niet zijn opgebouwd.

Symptomen van osteoporose

Botontkalking op zichzelf geeft geen klachten. Wel loop je een hoger risico om een bot te breken, bijvoorbeeld bij een val. Vooral polsbreuken en een gebroken heup komen vaak voor bij mensen met botontkalking. Ook kunnen de rugwervels gaan inzakken waardoor je kleiner wordt en krommer gaat lopen. Het gebeurt maar zelden dat je pijn hebt door botontkalking, maar ingezakte rugwervels kunnen soms wel pijnklachten of uitvalsverschijnselen geven.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Klik voor de  bron