World Mental Health Day: Angststoornissen en homeopathie.

Vandaag is het World Mental Health Day. Het thema dit jaar is: “Jonge mensen en geestelijk gezondheid in een veranderende wereld”.

vandaar dit artikel over Angst.

Angst is een gezonde emotie die we allemaal kennen. Het zorgt ervoor dat we enge steegjes vermijden en actie ondernemen als we bijvoorbeeld gewond zijn. Soms slaat de angst echter door. Bij mensen met angststoornissen heeft angst zich ontwikkeld tot de spreekwoordelijke ‘slechte raadgever’.

Angststoornissen behoren tot de meest voorkomende psychische stoornissen. Vrouwen hebben over het algemeen twee keer zoveel kans op een angststoornis dan mannen. Homeopathie blijkt volgens deze studie  effectief in de behandeling bij angststoornissen. Wilt u zelf homeopatische hulp bij uw klachten? Neem dan contact met mij op. Mijn contact gegevens vind u hier klik

Soorten angststoornissen

Er zijn vele soorten angststoornissen bekend. Dit zijn de meest voorkomende verschijningsvormen:

  1. Enkelvoudige fobie (angst voor spinnen, hoogtes, bloed, ongelukken, etc.)
  2. Sociale fobie (specifiek: bijvoorbeeld spreken in het openbaar, of gegeneraliseerd: sociale angst)
  3. Paniekstoornis, met of zonder agorafobie (pleinvrees)
  4. Obsessieve-compulsieve stoornis (dwangstoornis)
  5. Gegeneraliseerde angststoornis (overmatig piekeren)
  6. PTSS: post-traumatische stress-stoornis

De meeste van deze fobieën en stoornissen worden gekenmerkt door onder andere de volgende symptomen:

  • concentratiestoornissen
  • piekeren
  • agitatie
  • rusteloosheid
  • bezorgdheid
  • ongeduld
  • slaapproblemen

Focus
Fobieën verschillen op twee punten van de overige stoornissen: focus en duur. Bij fobieën is er een extreme vrees voor een object. Het gevolg is dat patiënten dit object zo goed mogelijk vermijden.

Mensen met een gegeneraliseerde angststoornis en paniekstoornis hebben een willekeurige angst. De eerste groep piekert continu, over letterelijk van alles. Een paniekstoornis kan op elk willekeurig moment optreden, meestal zonder directe aanleiding.

Duur
De angst van fobische patiënten is kortdurend (“Een spin! Wegwezen!”). Patiënten met overige angststoornissen daarentegen lijden langdurig onder hun angst. Mensen met gegeneraliseerde sociale angst en PTSS bevinden zich continu in een staat van verhoogde alertheid.

Ze voelen zich angstig, hulpeloos, soms depressief en worden overal herinnerd aan hun vrees. Ook schrikken ze gemakkelijk. Overheersende angst kan het dagelijks leven behoorlijk moeilijk maken.

Misinterpretaties
Veel angstpatiënten zijn geneigd om gevaar in hun omgeving te zien. Daarnaast zijn ze alerter op lichaamssensaties. Vaak zijn het misinterpretaties van een verhoogde hartslag, zweten en blozen, die de angst mede laten ontstaan.

Normaal gesproken halen we onze schouders op als we merken dat we opgewonden zijn. Angstpatiënten worden er onrustig van: mijn lichaam reageert zo vreemd, er moet wel wat aan de hand zijn!

Neemt deze lichamelijke onrust toe, dan kan in het ergste geval een paniekaanval ontstaan. Dit is een enge ervaring en wordt door mensen omschreven als het gevoel dood te gaan.

Velen doen er na één aanval alles aan om de situatie waarin (of het object waarbij) de aanval optrad, te vermijden. Of te bezweren, door middel van dwangrituelen. Deze gedragingen versterken de angst echter.

Erkenning en hulp
Overmatig angst lijkt voor buitenstaanders soms onterecht en vreemd. Sterker nog: zelfs patiënten die weten diep van binnen dat de angst irreëel is. Niettemin zijn de angstgevoelens levensecht. Net zoals het sociale isolement waar veel patiënten in dreigen te belanden.

Dwangrituelen kunnen letterlijk uren duren. Hierdoor is de patiënt soms niet meer in staat om te werken of (sociale) contacten te onderhouden. Sociale angst en pleinvrees kunnen van een patiënt een gevangene in eigen huis maken.

Het is voor de omgeving daarom belangrijk om de angst niet als onzin af te doen. Probeer de patiënt te stimuleren om zoveel mogelijk ‘enge dingen’ te blijven ondernemen. Zorg er daarnaast voor dat hij/zij hulp zoekt.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Traumatische ervaringen verwerken met homeopathie.

Traumatische ervaringen en homeopathie: Nu de Thaise voetballers allemaal weer veilig uit de grot gered zijn begint voor deze jongens en hun coach het verwerken van dit avontuur. Ze zullen alle emoties ervaren hebben die je kan voorstellen bij zo’n ervaring. Van (doods)angst, woede, heimwee, verdriet, zorgen tot kameraadschap (wegens het samen door maken van hetzelfde proces).

Je kan je voorstellen dat ook hun een reële kans lopen om een post-traumatische-stress-stoornis (PTSS) op te lopen.

En dat geldt niet alleen voor de jongens en hun coach zelf, maar ook voor alle hulpverleners die betrokken waren bij de reddingsoperatie.

Homeopathie als hulp bij verwerken van traumatische ervaringen.

Uiteraard is het verstandig om voordat er daadwerkelijk ernstige klachten en symptomen ontwikkelen uit de traumatische ervaringen hulp te zoeken. Die hulp kan je krijgen via je huisarts, maar je kan ook zelf op internet zoeken naar verhalen van ervaringsdeskundigen. Die weten ook vaak therapieën waar ze zelf veel baat bij hebben gehad. Homeopathie is onder anderen één van die therapieën die vaak genoemd wordt.

Symptomen van PTSS.

Door de vele conflicten in de wereld zijn er veel ervaringsdeskundigen die succesvol de traumatische ervaringen verwerkt hebben en zonder problemen hun leven weer verder lijden. Maar helaas ontwikkeld ongeveer 10% van alle mensen die een schokkende ervaring meemaken PTSS. Of je  nu man of vrouw bent, volwassen of kind bent iedereen loopt die kans.

Er zijn een aantal waarschuwingssignalen, zoals schrikachtigheid, hartkloppingen of somberheid. Maar er kunnen ook niet-specifieke klachten optreden.

Andere symptomen kunnen zijn:

Herbeleving

  • Bij herbeleving lijkt het alsof je de traumatische gebeurtenis opnieuw meemaakt. Je ziet, ruikt, hoort, proeft en voelt alles weer zoals toen het gebeurde.
  • Je hebt nachtmerries en slaapt onrustig.
  • Je hebt herinneringen aan de gebeurtenis die steeds weer terugkomen.
  • Wanneer je aan de gebeurtenis denkt, krijg je hartkloppingen, ga je trillen en zweten en kun je niet goed meer ademhalen. Je voelt je verlamd van angst.

Vermijding

  • Bij vermijding ga je alles uit de weg wat aan de traumatische gebeurtenis doet denken. Zo bescherm je jezelf tegen de heftige emoties. Je ‘vergeet’ de hele gebeurtenis of bepaalde momenten eruit. Dit heet verdringing.
  • Je voelt soms helemaal niets meer en doet alles op de automatische piloot.
  • Je ontkent wat er is gebeurd en vlucht ervoor weg door bijvoorbeeld keihard te werken of veel te drinken.
  • Je wilt niet praten over wat er is gebeurd en sluit je af voor de mensen om je heen.

Gedrag en gevoelens

  • Je voelt je voortdurend gespannen en ‘opgefokt’.
  • Je verliest snel je geduld en bent snel boos.
  • Je hebt last van plotselinge huilbuien.
  • Je schrikt snel en bent overgevoelig voor elke onverwachte situatie of gebeurtenis.
  • Je zoekt gevaarlijke situaties op; je gaat bijvoorbeeld veel te hard rijden.
  • Je gebruikt verdovende middelen zoals drugs en alcohol.
  • Je bent somber, vindt niets leuk of interessant.
  • Je voelt je schuldig aan het gebeurde en maakt jezelf verwijten: ‘Dan had ik maar niet…’
  • Je voelt je minderwaardig.Je kunt je slecht concentreren.
  • Je bent doodmoe, maar kunt toch moeilijk inslapen of doorslapen.

Meer weten maak een afspraak via deze link (klik).

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Dr (Hc) of homeopathy (CCU/USA)

bron: https://wijzijnmind.nl/

Winterdepressie, homeopathie als alternatief voor anti-depressiva?

Wanneer de zon schijnt, zijn veel mensen vrolijker en vriendelijker dan wanneer het regent. Zodra in september of oktober de herfststormen beginnen, gaan veel mensen zich neerslachtiger voelen en kunnen zelfs depressies krijgen. Dat wordt ook wel aangeduid met de termen ‘winterblues’ of een ‘winterdipje’. Sommige mensen ervaren echter dusdanig zware klachten, dat zij wel last hebben van een heuse ‘winterdepressie’.

In het Engels wordt de term ‘SAD’ gebruikt, dat staat voor ‘Seasonal Affective Disorder’. Jaarlijks hebben honderdduizenden mensen last van een winterdepressie. Vrouwen voelen zich vaker depressief dan mannen.

De huisarts zal in de meeste gevallen een lichttherapie adviseren. Maar ook anti-depressiva horen tot veel geadviseerde reguliere adviezen. Een homeopaat heeft meestal ook veel adviezen te geven. En een homeopatische behandeling kan u mogelijk net dat extra zetje in de rug geven om het leven weer te leven.
Wilt u weten wat ik voor u kan betekenen? Dan kunt u contact met mij opnemen.
Mijn contact gegevens vindt u hier (klik).

Oorzaken van een winterdepressie

De oorzaken zijn nog niet geheel bekend. Wel hebben onderzoekers vastgesteld dat de hoeveelheid daglicht van invloed is op de ‘melatoninespiegel’. Melatonine is een hormoon dat ’s avonds wordt aangemaakt en ervoor zorgt dat je slaperig wordt. Melatonine zorgt dus voor een gezond dag- en nachtritme (biologische klok). In de winter, wanneer er weinig daglicht is, kan de concentratie melatonine ook overdag hoog zijn. Hierdoor voelen mensen met een winterdepressie zich ook overdag erg moe.

Ervaringen of ontwikkelingen in de jeugd, spanningen en andere problemen kunnen ook een rol spelen bij het ontstaan van depressiviteit in de winter. Het is vooral belangrijk om te weten wanneer de depressies optreden en hoe je ermee om kunt gaan.

Symptomen van een winterdepressie

De klachten beginnen vaak als je in de twintig bent, maar ook kinderen kunnen er last van hebben. Als je een winterdepressie hebt, kun je last hebben van de volgende psychische symptomen in de wintermaanden:

  • Langdurige somberheid.
  • Prikkelbaarheid.
  • Verwardheid.
  • Nerveusheid.
  • Lusteloosheid.
  • Vermoeidheid.
  • Huilerigheid.
  • Slechte concentratie.
  • Overspannen gevoelens.
  • Geen zin in sociale contacten.
  • Behoefte aan calorierijk eten.
  • Veel zelfkritiek en weinig gevoel voor eigenwaarde.

Wanneer je last hebt van een winterdepressie kun je ook lichamelijk symptomen ervaren, zoals:

  • Spierzwakte en/of spierpijn.
  • Verstopping (obstipatie).
  • Gewichtstoename.

Vaak verdwijnen de klachten van een winterdepressie weer in het voorjaar.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Bipolaire stoornis en homeopathie

Als u of één van uw naasten lijdt aan een bipolaire stoornis dan bent u, of u naaste, niet de enige. 800.000 Nederlanders en meer dan 20 miljoen Amerikanen hebben een episode van depressie of manie in hun leven doorgemaakt.

De stoornis kan een grote bom leggen onder uw relatie, baan of uw gevoel van welbevinden.

Door de jaren heen zijn er veel getalenteerde mensen geweest die een bipolaire stoornis in hun leven hebben doorgemaakt. Denk hierbij aan mensen in de politiek als Abraham Lincoln, Winston Churchill, Theodore Roosevelt, maar ook schrijvers en dichters als Goethe, Balzac, Tolstoy, Virginia Woolf, Ernest Hemingway of Maarten Biesheuvel. Uit de muziek zijn bekend Handel, Schumann, Mahler, Amy Winehouse en Kurt Cobain.

Homeopathie kan erg effectief zijn bij de behandeling van een bipolaire stoornis. Op dit moment zijn er een aantal grote studies die het effect van homeopathie op een bipolaire stoornis onderzoeken. De eerste resultaten worden later dit jaar verwacht.

Wat is de bipolaire stoornis?
Een depressieve episode wordt door patiënten meestal herkend als malaise, het gevoel ziek en somber te zijn. Grofweg kan worden gesteld dat alles minder en negatiever is dan normaal. Kenmerkend is de sombere stemming, beneden normaal, die zich ook kan uiten als onverklaard verdriet of een bedrukt gevoel. Soms voelt men in een depressie helemaal niets meer; zelfs de liefde voor partner of kinderen kan (tijdelijk) weg zijn. Het vermogen om plezier te beleven, zin in iets te hebben, is verminderd of afwezig. Het nadenken gaat slecht. Men is ongeconcentreerd bij lezen en luisteren, vergeetachtig en ziet overal tegenop. De patiënt is stil, teruggetrokken en besluiteloos. Angst kan overheersen. Het gevoel van eigenwaarde is slecht en men kan zichzelf ten onrechte allerlei verwijten maken. Ook lichamelijke functies zijn ontregeld, zoals slaap en eetlust. Meestal zijn deze verminderd, soms toegenomen. Moeheid, pijnen, verminderde seksuele belangstelling en andere klachten kunnen aan lichamelijke ziekten doen denken. De patiënt kan traag zijn; onrust, niet stil kunnen zitten daarentegen komt ook voor. Sommige patiënten beleven in de loop van de dag enige verbetering – dat staat bekend als dagschommeling. Gedachten aan de dood, of zelfs doodswens, komen vaak voor. Het gevaar van zelfdoding (suïciderisico) moet men serieus nemen.

Een eerste manische episode wordt door de patiënt meestal niet herkend, maar soms wel door de familie. In de manie is alles meer en positiever dan normaal. De stemming is uitgelaten, euforisch of juist prikkelbaar. Er is sprake van onrust en overactief zijn. Het denken is te snel, van de hak op de tak. De patiënt praat erg veel en bemoeit zich met alles en iedereen. Slaapbehoefte is afgenomen, terwijl de patiënt blaakt van energie. Het gevoel van eigenwaarde is toegenomen met neiging tot overschatting. Het risico van manie zit in het ontremd zijn en de neiging om gevaar te onderschatten: veel geld uitgeven, drugs- en alcoholgebruik, seksuele ontremming, uitputting. Een manie is een ramp voor betrokkenen, relaties, voor de maatschappeljke positie en (niet te vergeten) ook nog voor de behandeling.

Soms staat ontstemming (ontstemde manie, dysforie) zo op de voorgrond dat de patiënt op alles en iedereen boos lijkt te zijn. Hij voelt een toename van energie, heeft weinig behoefte aan slaap, een versnelde gedachtegang, maar de stemming is niet uitgelaten, maar juist prikkelbaar, angstig, depressief of boos. Dit staat dicht bij een gemengde episode, waarin de patiënt tegelijkertijd de klachten van een volledige depressie en manie heeft. Zodra iemand ook maar één keer een manie of gemengde episode gehad heeft spreekt men van een bipolaire-I-stoornis. Depressieve episodes komen meestal ook voor, maar zijn niet nodig voor de diagnose.

In andere episoden is geen sprake van manie, maar is er wel een duidelijk herkenbare, voortdurende, expansieve, prikkelbare stemming, gedurende enkele dagen. Dit wordt een hypomane episode genoemd. Dan zijn er ook sommige van de volgende verschijnselen: minder behoefte aan slaap; spraakzamer, gedachtevlucht, gejaagdheid, afleidbaarheid, overmatig bezig zijn met aangename activiteiten. De episode gaat gepaard met verandering in gedrag, dat niet karakteristiek is voor de patiënt en dat door anderen wordt opgemerkt. Hypomanie is niet ernstig genoeg om sociaal of beroepsmatig uit de bocht te vliegen en er zijn geen psychotische verschijnselen. Een hypomanie kan zelfs als heel plezierig, creatief of waardevol beleefd worden. Er kan ook een gemengde depressie optreden, met tegelijk depressieve en hypomane verschijnselen. Als iemand depressieve episodes heeft en hypomanieën, maar nooit manieën, dan wordt dit ziektebeeld bipolair-II genoemd.

Het krijgen van vier ziekte-episoden of meer per jaar wordt ‘rapid cycling’ genoemd, snelle wisseling.

Er is een grote diversiteit mogelijk aan klachten, in aard, in ernst en in tijdsduur. Indien de ziekte gedurende lange tijd (minstens twee jaar) verloopt met talrijke periodes van stemmingen neigend tot hypomane, afgewisseld met talrijke periodes neigend tot depressieve, maar nooit echte depressies of manieën, dan wordt dat een cyclothyme stoornis genoemd. Dit kan uiteindelijk overgaan in de bipolaire stoornis.

Meer dan 60% van de bipolaire patiënten heeft wel eens een psychose tijdens een depressie of manie, met wanen of hallucinaties, doch zelden tijdens elke episode. Bij een psychose bestaat een stoornis van het denken of het waarnemen. Dat uit zich in hallucinaties, het waarnemen van wat voor anderen onbestaand is, zoals bijvoorbeeld het horen van stemmen, die eventueel opdrachten geven, of het zien van dingen die anderen niet waarnemen. Ook kan het zich voordoen als een waan: een persoonlijke, oncorrigeerbare overtuiging, die in strijd is met de werkelijkheid.

Wanneer een psychose minstens gedurende twee weken voorkomt in perioden, dat men niet manisch of depressief is, dan wordt de aandoening niet bipolair, maar schizoaffectief genoemd. Als iemand psychoses buiten een stemmingsepisode heeft èn daarnaast op andere tijdstippen manieën, dan spreekt men van schizo-affectieve stoornis, bipolair type. Als iemand psychoses heeft en depressieve episodes, daarentegen nooit manieën, spreekt men van het depressieve type. De schizo-affectieve stoornis staat als het ware tussen de bipolaire stoornis (of depressieve stoornis) en de schizofrenie in.

Bron: klik