Medicijnen

Hoe krijg je gezonde mensen zo ver dat ze medicijnen gaan gebruiken?

Hoe krijg je gezonde mensen zo ver dat ze medicijnen gaan gebruiken? Het antwoord: maak van ziekte een getal, een bloedwaarde die je alleen in toom houdt door de rest van je leven pillen te slikken – ook al voel je je prima.

‘Mogelijk miljoen Nederlanders extra aan de cholesterolverlagers door nieuwe richtlijn’, kopte de Volkskrant (Lees dat Volkskrantstuk hier) deze week. Het nieuws: door een aanpassing van de richtlijn die bepaalt of iemand te hoge cholesterolwaarden heeft – en daardoor een grotere kans op hart- en vaatziekten – moeten sinds twee maanden meer mensen cholesterolverlagers slikken.

Dat betekent meer pillen, meer zorgkosten, en meer bijwerkingen, terwijl de effectiviteit van die cholesterolverlagers soms marginaal is. Eén getalletje in de richtlijn werd aangepast, en miljoenen extra pillen gaan over de toonbank.

Cui bono – oftewel: wie profiteert?

Dat mag geen verrassing zijn: de farmaceutische industrie. Die is er in de afgelopen decennia meester in geworden om pillen te verkopen aan mensen die niet ziek zijn.

Hoe heeft de industrie dat voor elkaar gekregen? Daarvoor moeten we terug naar de jaren vijftig

Hoe beter je het doet, hoe kleiner je markt

Het is 29 oktober 1957. In een hotel in Florida vindt de 51e jaarlijkse conferentie van de American Drugs Manufacturers’ Association plaats. Charles Mottley, een hoge pief binnen farmaceutisch bedrijf Pfizer, is een van de sprekers. Het gaat op dat moment goed met de farmaceutische industrie én met Pfizer. De afgelopen jaren had het bedrijf steeds meer nieuwe producten op de markt gebracht en was de omzet sterk gestegen.

Toch zag Mottley de toekomst somber in.

Want bijvoorbeeld antibiotica, vertelde hij zijn publiek, zijn dan wel erg lucratief,  ze hebben ook gezorgd voor een daling van het aantal besmettingen door infectieziektes. Dat baarde Mottley zorgen. ‘Er is hier een belangrijke les te leren voor de industrie. Als die erin slaagt om effectieve geneesmiddelen te produceren en de strijd tegen een ziekte te winnen, is het netto resultaat dat de potentiële markt krimpt.’ 

Het is de catch 22 van de farmaceutische industrie. Goede pillen genezen mensen, maar aan mensen die genezen zijn, kan je geen pillen meer slijten. Hoe succesvoller je bent, hoe minder je kan verkopen. En dus moest volgens Mottley de industrie op zoek naar een nieuw verdienmodel.

Dit artikel kan je verder lezen op de website van “De Correspondent” via deze link