Homeopathisch nieuws.

Vaccinaties ontstoren met de ziekteclassificatie.

Steeds meer mensen worden zich bewust van de schadelijke gevolgen van vaccinaties. Mensen informeren zich zelf en komen er achter dat vaccins schadelijke ingrediënten bevatten. Dit was ook het geval met de vaccins tegen de Mexicaanse griep. Vaccins bevatten schadelijke toevoegingen zoals: formaldehyde (een kankerverwekkende stof), squaleen (veroorzaker van het Golfoorlogsyndroom), aluminium (dat je hersenen aantast), polysorbaat-804 (dat onvruchtbaarheid kan veroorzaken) en niet in de laatste plaats thiomersal: een giftige kwikverbinding dat voor neurologische en toxische schade zorgt en het immuunsysteem aantast. Deze vaccins met ongewenste toevoegingen doen de lichamelijke, geestelijke en emotionele gezondheid ernstig geweld aan.

Een aantal symptomen,

oplopend van mild naar zeer ernstig zijn:

  • Huiduitslag, koorts, onrustig
  • Verandering van gedrag na vaccineren
  • Slaapproblemen
  • Onophoudelijk hard en hoog huilen
  • Fysieke klachten van darm, huid of luchtwegen
  • Eetproblemen
  • Angstaanvallen
  • Concentratieproblemen
  • Contactstoornissen
  • ADHD/Autisme en alle aanverwante ontwikkelingsstoornissen
  • Epilepsie
  • Allergie
  • Auto-immuunziekte

De laatste tijd is er een toenemende hoeveelheid mensen die er voor kiezen om de schadelijke effecten van vaccinaties te laten behandelen. Een populaire methode is de Cease methode van dr. Tinus Smits. Echter is deze methode, volgens de leer van de ziekteclassificatie, niet afdoende. Alhoewel er zeer goede resultaten bereikt worden met deze methode, wordt de aanleg voor het ontwikkelen van deze klachten niet weggenomen. Vaak zie je de klachten in een later stadium in het leven weer terugkomen als de persoon in kwestie een periode van langdurig verdriet, een lichamelijke trauma, of andere kommer en kwel doormaakt.

Als u de vaccinaties gaat ontstoren bij een klassiek homeopaat die werkt volgens het ziekteclassificatie model wordt de aanleg ook behandeld. U bent dan voorgoed verlost van de klachten.

Het ziekteclassificatiemodel

In de klassieke homeopathie van Samuel Hahnemann staat de ziekte centraal. Hahnemann was de eerste arts die verschillende ziekten indeelde in categorieën. Dit noemde hij de ‘ziekteclassificatie’. Met deze methode kan de klassiek homeopaat alle factoren die aanleiding geven tot ziekte analyseren. Hierdoor ontstaat inzicht in;

  • de oorzaken van acute klachten, zoals een epidemie of een sluimerend aanwezige erfelijke aandoening, die soms opleeft;
  • de oorzaak van chronische ziekten door;
  • chronisch medicijngebruik en vaccinaties (iatrogene ziekten)
  • ziekten ontstaan door een verkeerde leefstijl (pseudo chronische ziekten)
  • erfelijke chronische ziekten (chronisch-miasmatische ziekten)

De Stichting Hahnemann Homeopathie ontwikkelde op basis van de ziekteclassificatie van Samuel Hahnemann een visuele weergave, de ziekteclassificatiebloem. In het midden staat de Psora, onze constitutie (wie we zijn) centraal. Daar omheen de verschillende categorieën als bloembladeren weergegeven. Bij de geboorte zijn ze nog in balans, maar naar mate we ouder worden en verschillende factoren ons welzijn beïnvloeden kunnen de bloembladeren uit balans raken. De klassieke homeopathie helpt om het balans weer terug te vinden.

Ziekteclassificatie bloem – in en uit balans
Samuel Hahnemann vond dus dat niet de klacht van de patiënt centraal moest staan, maar hij zette de ziekte centraal. De klacht vond hij slechts een uiting van een verstoorde situatie. Een teken van onbalans. Hij wilde de verschillende factoren die bij zouden kunnen dragen aan een ziekte in z’n geheel bekijken om op die manier de ziekte op te lossen. Hahnemann classificeerde (categoriseerde) de verschillende factoren en noemde deze werkwijze de Ziekteclassificatie (zie ook: Wikipedia: Ziekteclassificatie). Hij onderscheidde de volgende categorieën;

Erfelijke ziekten
Ziektes en risico’s die we vanuit onze ouders of grootouders mee gekregen hebben; familiaire risico’s.

Iatrogene ziekten
Dit zijn ziektes en risico’s die ontstaan vanuit geneesmiddelgebruik of vaccinaties; de bijwerkingen. Hierbij wordt niet alleen gekeken naar de korte termijn, maar ook de schade op de lange termijn.

Incidenten
Hiermee bedoelde Hahnemann onze biografie. Dingen die we meegemaakt hebben en veel impact op ons hebben gehad kunnen invloed hebben op hoe we ons voelen. Er wordt gekeken welke sporen bijvoorbeeld het overlijden van opa, een ernstig ziek zusje of een scheiding op ons hebben achtergelaten?

Acuut miasmatisch
Acuut miasmatische ziekten kennen vaak een heftig verloop. De patiënt heeft een longontsteking, een galsteenaanval, hooikoorts, een migraine aanval, dikke darmontstekingen, blaasontsteking enz. Iemand is op dat moment heel erg ziek. Het is een ziekte van binnenuit, vaak getriggerd door een incident, een prikkel van buitenaf. De berken bloeien en de periode van hooikoorts breekt aan. We vatten kou en krijgen een longontsteking. Opa overlijdt en de dochter raakt in een depressie. De echtgenoot wordt ontslagen en krijgt een burn-out.

Epidemische ziekten (tussenziekten)
Epidemische ziekten zijn ziekten die via een besmetting van buitenaf worden overgebracht, zoals de griep, legionella, sars, bof, mazelen, rode hond, pfeiffer en anderen. Als we goed gezond zijn dan zijn we prima in staat deze ziektes door te maken zonder ook maar één enkele complicatie. De besmetting en het doormaken van de ziekte blijft dan keurig binnen de perken en maken ons niet ziek.

Constitutie
We worden geboren met ons eigen lijf, onze eigen erfelijke belasting, mogelijkheden en onmogelijkheden, kwaliteiten en zwakke plekken en deze optelsom staat garant voor onze constitutie. Met onze fysieke en onze mentaal/emotionele gesteldheid valt of staat ons leven. De grootste kunst is om te zorgen voor een optimale balanssituatie. Een optimaal actie-reactiepatroon wat de verstorende invloeden van buitenaf kan elimineren en ons afweersysteem zo wakker mogelijk houdt.

Bron:klik

Jeroen Weegink, homeopaat Oldenzaal

Kanker, is er plaats voor homeopathie?

Is er plaats voor klassieke homeopathie in de zorg rondom kanker?

Als je als klassiek homeopaat je begeeft op het terrein van kanker en de zorg rondom kanker dan begeef je je al snel op glad ijs. En terecht natuurlijk. Een patiënt met kanker is levensbedreigend ziek. Maar kan je met klassieke homeopathie een bijdrage leveren aan de behandeling van kanker, naast de reguliere behandeling?

Ondanks de vaak hooggestemde verwachtingen is van ruim de helft van de nieuwe kankermedicijnen die de Amerikaanse geneesmiddelautoriteit FDA goedkeurde in de periode 2008-2012 niet aangetoond dat ze het leven van kankerpatiënten verlengen.

In een kort onderzoeksartikel, gepubliceerd in JAMA Internal Medicine van deze week, publiceren Chul Kim en Vinay Prasad de bedroevende resultaten. Ze screenden 54 kankermedicijnen – in de meeste gevallen monoklonale antilichamen of kinaseremmers – die door de FDA waren toegelaten op geleide van de uitkomsten op surrogaateindpunten, zoals de mate waarin tumorgrootte of -volume afneemt tijdens de behandeling. Bij sommige medicijnen werd ook gekeken naar progressievrije of ziektevrije overleving.

Van de 54 medicijnen die in het bestudeerde tijdvak werden toegelaten, was van 18 al bewezen dat ze het leven verlengen. Van de resterende 36 middelen bleken er 5 de overleving te verlengen, 18 middelen hadden geen effect, en van 13 was dat niet onderzocht of in ieder geval volstrekt onzeker.

In het algemeen, zo stellen de auteurs, blijken correlaties tussen de uitkomsten op surrogaateindpunten en overleving zeer pover. Ze vinden daarom dat de FDA beter zijn werk moet doen. Al in 2009 verscheen een kritisch rapport waarin de FDA werd gevraagd maar liefst 400 postmarketing studies te bevorderen. Maar na enige jaren bleek dat 30 procent van die studies nog gaande was, of erger: was uitgesteld, vertraagd of beëindigd. Volgens Kim en Prasad heeft de FDA sindsdien nimmer van enig kankermedicijn de toelating ingetrokken. Een slechte zaak, vinden ze, want zo blijven kostbare en toxische geneesmiddelen op de markt waar geen patiënt beter van wordt.

Homeopathie kan het psychische en emotionele welzijn van kankerpatiënten die met chemotherapie of bestraling worden behandeld, aanzienlijk verbeteren, blijkt uit nieuw onderzoek.

De helft van de 373 deelnemende kankerpatiënten, die elk een individuele behandeling kregen voorgeschreven, zei dat ze ‘aanzienlijke verbeteringen’ ervoeren wat betreft vermoeidheid en pijn. Ze hadden ook meer eetlust dan de deelnemers die geen homeopathische behandeling kregen. Deelnemers die homeopathie kregen, voelden zich zeven tot veertien keer zo goed, aldus de onderzoekers van de Medische Universiteit van Wenen.

Alle deelnemers aan het onderzoek, die behandeld werden voor kanker in de stadia III en IV, werden elke week geïnterviewd toen ze de homeopathische middelen kregen. De verbeteringen in de homeopathie groep waren zeer opvallend in vergelijking met de groep die geen homeopathie kreeg. Tijdens de drie weken dat de patiënten homeopathische middelen kregen, was hun algehele gezondheid tien keer zo goed als die van de controlegroep.

Het consulteren van een klassiek homeopaat kan dus zeker een positieve bijdrage leveren aan de behandeling van kanker.

Bron: klik

Jeroen Weegink, homeopaat Oldenzaal

Bipolaire stoornis en homeopathie

Als u of één van uw naasten lijdt aan een bipolaire stoornis dan bent u, of u naaste, niet de enige. 800.000 Nederlanders en meer dan 20 miljoen Amerikanen hebben een episode van depressie of manie in hun leven doorgemaakt.

De stoornis kan een grote bom leggen onder uw relatie, baan of uw gevoel van welbevinden.

Door de jaren heen zijn er veel getalenteerde mensen geweest die een bipolaire stoornis in hun leven hebben doorgemaakt. Denk hierbij aan mensen in de politiek als Abraham Lincoln, Winston Churchill, Theodore Roosevelt, maar ook schrijvers en dichters als Goethe, Balzac, Tolstoy, Virginia Woolf, Ernest Hemingway of Maarten Biesheuvel. Uit de muziek zijn bekend Handel, Schumann, Mahler, Amy Winehouse en Kurt Cobain.

Homeopathie kan erg effectief zijn bij de behandeling van een bipolaire stoornis. Op dit moment zijn er een aantal grote studies die het effect van homeopathie op een bipolaire stoornis onderzoeken. De eerste resultaten worden later dit jaar verwacht.

Wat is de bipolaire stoornis?
Een depressieve episode wordt door patiënten meestal herkend als malaise, het gevoel ziek en somber te zijn. Grofweg kan worden gesteld dat alles minder en negatiever is dan normaal. Kenmerkend is de sombere stemming, beneden normaal, die zich ook kan uiten als onverklaard verdriet of een bedrukt gevoel. Soms voelt men in een depressie helemaal niets meer; zelfs de liefde voor partner of kinderen kan (tijdelijk) weg zijn. Het vermogen om plezier te beleven, zin in iets te hebben, is verminderd of afwezig. Het nadenken gaat slecht. Men is ongeconcentreerd bij lezen en luisteren, vergeetachtig en ziet overal tegenop. De patiënt is stil, teruggetrokken en besluiteloos. Angst kan overheersen. Het gevoel van eigenwaarde is slecht en men kan zichzelf ten onrechte allerlei verwijten maken. Ook lichamelijke functies zijn ontregeld, zoals slaap en eetlust. Meestal zijn deze verminderd, soms toegenomen. Moeheid, pijnen, verminderde seksuele belangstelling en andere klachten kunnen aan lichamelijke ziekten doen denken. De patiënt kan traag zijn; onrust, niet stil kunnen zitten daarentegen komt ook voor. Sommige patiënten beleven in de loop van de dag enige verbetering – dat staat bekend als dagschommeling. Gedachten aan de dood, of zelfs doodswens, komen vaak voor. Het gevaar van zelfdoding (suïciderisico) moet men serieus nemen.

Een eerste manische episode wordt door de patiënt meestal niet herkend, maar soms wel door de familie. In de manie is alles meer en positiever dan normaal. De stemming is uitgelaten, euforisch of juist prikkelbaar. Er is sprake van onrust en overactief zijn. Het denken is te snel, van de hak op de tak. De patiënt praat erg veel en bemoeit zich met alles en iedereen. Slaapbehoefte is afgenomen, terwijl de patiënt blaakt van energie. Het gevoel van eigenwaarde is toegenomen met neiging tot overschatting. Het risico van manie zit in het ontremd zijn en de neiging om gevaar te onderschatten: veel geld uitgeven, drugs- en alcoholgebruik, seksuele ontremming, uitputting. Een manie is een ramp voor betrokkenen, relaties, voor de maatschappeljke positie en (niet te vergeten) ook nog voor de behandeling.

Soms staat ontstemming (ontstemde manie, dysforie) zo op de voorgrond dat de patiënt op alles en iedereen boos lijkt te zijn. Hij voelt een toename van energie, heeft weinig behoefte aan slaap, een versnelde gedachtegang, maar de stemming is niet uitgelaten, maar juist prikkelbaar, angstig, depressief of boos. Dit staat dicht bij een gemengde episode, waarin de patiënt tegelijkertijd de klachten van een volledige depressie en manie heeft. Zodra iemand ook maar één keer een manie of gemengde episode gehad heeft spreekt men van een bipolaire-I-stoornis. Depressieve episodes komen meestal ook voor, maar zijn niet nodig voor de diagnose.

In andere episoden is geen sprake van manie, maar is er wel een duidelijk herkenbare, voortdurende, expansieve, prikkelbare stemming, gedurende enkele dagen. Dit wordt een hypomane episode genoemd. Dan zijn er ook sommige van de volgende verschijnselen: minder behoefte aan slaap; spraakzamer, gedachtevlucht, gejaagdheid, afleidbaarheid, overmatig bezig zijn met aangename activiteiten. De episode gaat gepaard met verandering in gedrag, dat niet karakteristiek is voor de patiënt en dat door anderen wordt opgemerkt. Hypomanie is niet ernstig genoeg om sociaal of beroepsmatig uit de bocht te vliegen en er zijn geen psychotische verschijnselen. Een hypomanie kan zelfs als heel plezierig, creatief of waardevol beleefd worden. Er kan ook een gemengde depressie optreden, met tegelijk depressieve en hypomane verschijnselen. Als iemand depressieve episodes heeft en hypomanieën, maar nooit manieën, dan wordt dit ziektebeeld bipolair-II genoemd.

Het krijgen van vier ziekte-episoden of meer per jaar wordt ‘rapid cycling’ genoemd, snelle wisseling.

Er is een grote diversiteit mogelijk aan klachten, in aard, in ernst en in tijdsduur. Indien de ziekte gedurende lange tijd (minstens twee jaar) verloopt met talrijke periodes van stemmingen neigend tot hypomane, afgewisseld met talrijke periodes neigend tot depressieve, maar nooit echte depressies of manieën, dan wordt dat een cyclothyme stoornis genoemd. Dit kan uiteindelijk overgaan in de bipolaire stoornis.

Meer dan 60% van de bipolaire patiënten heeft wel eens een psychose tijdens een depressie of manie, met wanen of hallucinaties, doch zelden tijdens elke episode. Bij een psychose bestaat een stoornis van het denken of het waarnemen. Dat uit zich in hallucinaties, het waarnemen van wat voor anderen onbestaand is, zoals bijvoorbeeld het horen van stemmen, die eventueel opdrachten geven, of het zien van dingen die anderen niet waarnemen. Ook kan het zich voordoen als een waan: een persoonlijke, oncorrigeerbare overtuiging, die in strijd is met de werkelijkheid.

Wanneer een psychose minstens gedurende twee weken voorkomt in perioden, dat men niet manisch of depressief is, dan wordt de aandoening niet bipolair, maar schizoaffectief genoemd. Als iemand psychoses buiten een stemmingsepisode heeft èn daarnaast op andere tijdstippen manieën, dan spreekt men van schizo-affectieve stoornis, bipolair type. Als iemand psychoses heeft en depressieve episodes, daarentegen nooit manieën, spreekt men van het depressieve type. De schizo-affectieve stoornis staat als het ware tussen de bipolaire stoornis (of depressieve stoornis) en de schizofrenie in.

Bron: klik

Nachtelijke spierkrampen

Nachtelijke spierkrampen zorgen bij veel mensen voor een onrustige nacht. Maar liefst 40 procent van de Nederlanders heeft er weleens last van, vrouwen meer dan mannen. Maar wat is het nu precies? En is er iets aan te doen?

Eerst maar eens een fabeltje uit de wereld helpen: nachtelijke spierkramp is niet hetzelfde als het restless legs syndroom (RLS) of slaapschokken (PLMD). Maar wat is het dan wel?

Pijnlijke verkrampingen
Bij nachtelijke spierkrampen word je ’s nachts overvallen door kramp in de benen. Meestal gaat het hierbij om spierkrampen in de kuit, waarbij de spier plotseling samentrekt en er scherpe pijn optreedt. In de spier is vaak een harde zwelling te voelen. Deze onwillekeurige, pijnlijke verkrampingen kunnen ook voorkomen in de voeten.

Vrouwen hebben het vaker
Over het algemeen hebben vrouwen meer last van nachtelijke spierkrampen dan mannen. Zwangere vrouwen hebben er ruim zes maal meer kans op dan mannen (gelukkig verdwijnt dat na de bevalling bij veel vrouwen weer). Van de 65+’ers heeft maar liefst 30 tot 50 procent wekelijks last van spierkrampen. De man/vrouw verdeling verandert niet veel bij het ouder worden, maar de frequentie van nachtelijke spierkramp neemt helaas wel toe naarmate de jaren vorderen.

Geen misselijke aantallen
De frequentie en de last die mensen ervaren verschilt sterk. Recente studies van onderzoeksbureau GfK wijzen uit dat 3 procent van de ondervraagden dagelijks last heeft en bijna 20 procent regelmatig. Dit betekent dat circa 168.000 Nederlanders dagelijks last hebben van deze verkrampingen en ongeveer een miljoen mensen regelmatig.

Enkele seconden tot volle minuten
Spierkramp begint en eindigt met het samentrekken van verschillende delen van de spier. Dit kan tijdens rust, maar ook tijdens inspanning optreden. Het eindigen van de samentrekking noemt men de ontspanningsfase, die is belangrijk omdat de spier dan even minder gevoelig is voor een nieuwe impuls. Een geneesmiddel tegen nachtelijke spierkramp kan die ontspanningsfase verlengen, waardoor men minder spontane spierkrampen heeft.

Gewone spierkramp duurt maximaal enkele minuten; maar dat is wel voldoende om flinke pijn te ervaren. Kramp is een normaal verschijnsel bij gezonde mensen, maar het kan ook een symptoom van een neuromusculaire ziekte zijn. Wanneer het frequent voorkomt, is het dus verstandig de huisarts op te zoeken om dat uit te sluiten. De oorzaak van nachtelijke spierkrampen is vooralsnog onbekend.

Wat kan je zelf doen?
Nachtelijke spierkrampen zijn zeer vervelend en toch toont onderzoek aan dat het gros van de mensen geen oplossing zoekt voor dit probleem. Ze vinden het niet ernstig genoeg, denken dat het vanzelf overgaat of gaan er vanuit dat niets werkt. Kortom: het wordt beschouwd als vermoeiende bijkomstigheid, omdat de slaap erdoor verstoord wordt.

Een klassiek homeopaat kan u helpen met deze klachten.

Bron: klik