Homeopathisch nieuws.

Slaapproblemen en homeopathie, de onderzoeksresultaten.

Slaapproblemen kunnen verbeteren door het gebruik van homeopatische middelen. Dat onderschrijft deze studie (klik).

Wat is normale slaap?

Slaap is belangrijk voor uw gezondheid. Uw lichaam en geest hebben regelmatig een aantal uren slaap nodig om te herstellen en te ontspannen.

Niet iedereen heeft 8 uur slaap nodig. Sommige mensen slapen 6 uur, andere 10 uur per nacht. Jongeren slapen gemiddeld 9 uur.

Hoe lang het duurt om in te slapen (vaak 10 tot 20 minuten), verschilt ook per persoon. Af en toe wakker worden is normaal, vooral tegen de ochtend.
Vooral oudere mensen slapen korter en minder diep. Dit hoort bij de leeftijd. Ook al ligt u veel wakker, u heeft vaak langer geslapen dan u denkt.

Het kan geen kwaad als u af en toe te weinig slaapt. Als u zich overdag redelijk fit voelt, rust u blijkbaar voldoende uit.

Wat is slapeloosheid?

We spreken van slapeloosheid wanneer u meer dan 2 keer per week slecht slaapt en daardoor overdag minder goed functioneert. U kunt last hebben van:

  • slecht inslapen
  • lang wakker liggen
  • te vaak of te vroeg wakker worden

Hierdoor bent u overdag bijvoorbeeld moe, energieloos, slaperig en prikkelbaar. U kunt minder aan en u kunt zich niet goed concentreren. U let minder goed op en kunt minder snel reageren. Houd daar rekening mee. Vooral in het verkeer of bij het bedienen van machines kan dat gevaarlijk zijn.

Hoe ontstaan slaapproblemen?

Slaapproblemen kunnen verschillende oorzaken hebben. Meestal spelen er een aantal oorzaken mee.

Oorzaken die veel voorkomen:

  • Spanningen of zorgen. Bijvoorbeeld over uw relatie, de situatie thuis of op uw werk. Die spanningen kunnen onbewust zijn. Door het gepieker kunt u zich niet goed ontspannen.
  • Lichamelijke klachten, zoals pijn, jeuk, benauwdheid, hoesten of ’s nachts moeten plassen. Of zuurbranden, hartkloppingen, nachtzweten (opvliegers), kuitkramp of rusteloze benen.
  • Psychische klachten, zoals angst of depressie.
  • Gewoontes

De volgende gewoontes kunnen het slaapprobleem veroorzaken of ervoor zorgen dat u er last van blijft houden:

  • Verstoring van het dag-en-nachtritme door onregelmatige slaaptijden, zoals bij:
  • vliegreizen (jetlag)
  • ploegendiensten
  • slapen overdag: als u overdag een dutje doet, slaapt u ’s nachts minder diep.
  • Te vroeg naar bed gaan.
  • Te laat opstaan.
  • Koffie drinken: koffie bevat de opwekkende stof cafeïne. Ook in thee, ice-tea, cola, energiedrank of chocolade zitten stimulerende middelen.
  • Roken: sigaretten bevatten de opwekkende stof nicotine.
  • Gebruik van bepaalde drugs of medicijnen die stimulerend werken of dit als bijwerking kunnen hebben.
  • Alcohol drinken: hierdoor wordt u ’s nachts vaker wakker.
  • ’s Avonds laat nog een zware maaltijd nemen: een zware maaltijd drukt nog lang op de maag.
  • ’s Avonds voor het slapen gaan op een smartphone, beeldscherm of tablet kijken: het licht hiervan houdt u wakker.
  • Veel inspanning (autorijden, vergaderen, ingewikkeld werk, intensief sporten) vlak voor u gaat slapen: dit houdt u actief, waardoor u moeilijk slaapt.
  • Als u zich zorgen maakt over uw slaap, lukt het ook minder goed om in te slapen.

Een slaapstoornis

In enkele gevallen is de oorzaak een slaapstoornis waardoor u overdag heel slaperig bent, zoals:

  • slaapapneu: de ademhaling stopt ’s nachts af en toe.
  • narcolepsie: overdag valt u steeds weer in slaap, ook als u bezig bent; ’s nachts wordt u een paar keer even wakker.
  • vertraagd slaapfasesyndroom: u kunt altijd pas laat inslapen en bent ‘s ochtends altijd erg slaperig. Het lukt niet om uw slaapritme aan te passen.
  • rusteloze benen (restless legs): in de avond en nacht kunt u uw benen niet stilhouden.

Wilt u meer weten? Dan kan u een informatie afspraak maken, of per mail of telefoon contact met me opnemen.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Urineweginfectie behandelen met klassieke homeopathie.

Een urineweginfectie laat zich goed behandelen met homeopathie. Vooral als de urineweginfecties vaak terug komen kan een afspraak met een homeopaat nuttig zijn.

Wat is een urineweginfectie?

Urineweginfecties behoren tot de meest voorkomende infecties in het menselijk lichaam. Je urinewegen bestaan uit de urineleiders, de blaas en de urinebuis. Je nieren filteren afvalstoffen uit je bloed en maken daar urine van. Vanuit iedere nier loopt een urineleider (ureter) naar je blaas. In de blaas wordt de urine tijdelijk opgeslagen totdat je naar het toilet gaat. De blaas mondt uit in de urinebuis (urethra), die de urine naar buiten brengt.

De urinewegen zijn aan de binnenkant bedekt met een laagje slijmvlies. Wanneer je een urineweginfectie hebt, is dit laagje ontstoken. Een infectie van de lagere urinewegen heet een blaasontsteking. Een infectie van de hogere urinewegen, een opstijgende infectie die vaak het gevolg is van een blaasontsteking, kan leiden tot nierbekkenontsteking. Nierbekkenontsteking is ernstiger dan blaasontsteking en kan nierschade veroorzaken.

Oorzaak van een urineweginfectie

Een urineweginfectie wordt veroorzaakt door bacteriën, virussen en andere ziekteverwekkers. De grootste boosdoener is de darmbacterie Escheria Coli.

Blaasontsteking

Een ontsteking van de blaas wordt ook wel cystitis genoemd. Vaak is op hetzelfde moment ook de plasbuis ontstoken (uretritis). Een blaasontsteking wordt bijna altijd veroorzaakt door het binnendringen van bacteriën in de blaas. Bij verminderde weerstand kunnen bacteriën makkelijker binnendringen. Soms komt dit door het wassen van de schaamstreek met zeep. Dit verandert de zuurgraad van de geslachtsorganen, waardoor bacteriën makkelijker blijven leven. Ook sommige afwijkingen in de lagere urinewegen kunnen blaasontsteking veroorzaken. Door deze afwijkingen kan niet alle urine worden uitgeplast. Hierdoor blijft steeds een restje urine achter in de blaas waarin bacteriën zich kunnen vermenigvuldigen.

Ook baarmoederverzakking en prostaatvergroting kunnen onvoldoende blaasontlediging veroorzaken, waardoor een grotere kans op blaasontsteking vergroot. Diabetespatiënten hebben ook een vergrote kans op blaasontsteking. De suiker in hun urine is een goede voedingsbodem voor bacteriën.

Vrouwen hebben vaker blaasontsteking dan mannen, omdat zij een kortere plasbuis hebben. Daarnaast zit de plasbuis dichter bij de vagina en de anus. Ook tijdens de zwangerschap en na de overgang hebben vrouwen vaker een urineweginfectie. Soms krijgen vrouwen blaasontsteking door geslachtsgemeenschap. Ook verkeerde toilethygiëne, vegen van achteren naar voren in plaats van van voren naar achteren, speelt zeker bij vrouwen een rol. Kou vatten of op de tocht staan heeft, voor zover bekend, geen invloed op het ontstaan van een blaasontsteking.

Nierbekkenontsteking

Wanneer een infectie opstijgt van de lagere naar de hogere urinewegen, kan een nierbekkenontsteking (pyelonefritis) ontstaan. Vaak wordt dit veroorzaakt door een niet goed behandelde blaasontsteking. Daarnaast kan het veroorzaakt worden door (aangeboren) verstoppingen in de urinewegen. Verstoppingen kunnen veroorzaakt worden door een gezwel, nierstenen of een vergrote prostaat. Aangeboren afwijkingen, zoals terugstroming van de urine (reflux), kunnen de kans op nierbekkenontsteking vergroten.

Symptomen van een urineweginfectie

Blaasontsteking
Meestal is het verloop van een blaasontsteking vrij onschuldig. Het wordt hierdoor ook wel snel verlopende (acute) urineweginfectie genoemd. Als je vaak moet plassen kan dit wijzen op blaasontsteking. Meestal heb je bij een blaasontsteking pijn en een branderig gevoel bij het plassen. Je urine kan troebel zijn of anders ruiken. Soms kan er wat bloed bij je urine zitten. Sommige mensen hebben last van pijn in de buik of onder in de rug. Het kan ook zijn dat je vrijwel geen klachten hebt door een blaasontsteking.

Nierbekkenontsteking
Nierbekkenontsteking is veel ernstiger dan blaasontsteking. Je voelt je ziek, hebt koorts en moet overgeven. Daarnaast heb je pijn bij het plassen. Ook ontstaat na enkele uren pijn onder de ribben, die kan uitstralen naar de geslachtsorganen. Kinderen hebben meestal alleen koorts, wanneer ze een nierbekkenontsteking hebben.

Hoe kan ik zelf een blaasontsteking voorkomen?

Zorg dat je genoeg drinkt (minstens 1,5 tot 2 liter per dag). Ook als je al een blaasontsteking hebt, is het belangrijk om veel te blijven drinken. Doordat het plassen pijn veroorzaakt heb je de neiging om minder te drinken, maar het vocht zorgt er juist voor dat de ziekmakende bacteriën makkelijker ‘weggespoeld’ worden.

Ga regelmatig plassen en plas zo goed mogelijk je blaas leeg.

Goed uitplassen na geslachtsgemeenschap kan een blaasontsteking ook helpen voorkomen.

Vrouwen kunnen na een toiletgang het best van voor naar achteren afvegen. Als je andersom afveegt (van achter naar voren) kunnen darmbacteriën gemakkelijk in de urinebuis komen en zo een infectie veroorzaken.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Burn-out, opgebrand, oververmoeid? Bezoek een homeopaat

Een op de zeven werkende Nederlanders heeft last van burn-out klachten als oververmoeidheid en emotionele uitputting. Ingrijpen voor het misgaat kan door regelmatig te leven en te sporten, maar vooral door te bedenken: hoe kan ik mijn werk leuker maken?

Hieronder is een artikel uit de NRC van een tijdje terug (link). Mocht je jezelf hierin herkennen denk dan ook eens aan een homeopatische behandeling. Met een homeopatische behandeling behandeld de homeopaat de persoonlijke risico factoren maar ook de symptomen van een burn-out.

We beginnen met een testje. Hier alvast de mogelijke antwoorden: nooit, enkele keren per jaar, maandelijks, enkele keren per maand, elke week, enkele keren per week, elke dag. Kies het beste antwoord bij deze stellingen:

  • Aan het einde van een werkdag voel ik me leeg.
  • Ik voel me moe als ik ’s morgens opsta en geconfronteerd word met mijn werk.
  • Het vergt heel veel van mij om de hele dag met mensen te werken.
  • Ik voel me compleet uitgeput door mijn werk.

 

Dit zijn vragen om een van de belangrijkste indicatoren van een burn-out vast te stellen: emotionele uitputting. Ze werden voorgelegd aan Nederlandse werknemers tijdens een grote jaarlijkse enquête over arbeidsomstandigheden van het Centraal Bureau voor de Statistiek, TNO en het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. De recentste verscheen eind vorig jaar. De uitkomst: 14 procent van de Nederlanders heeft burn-out verschijnselen. Zij beantwoordden deze vragen gemiddeld genomen met ‘enkele keren per maand’ of meer. Met die score komen ze in aanmerking komen voor het label burn-outklachten.

Het aantal werknemers met burn-outklachten nam de afgelopen jaren toe met ongeveer 3 procent. TNO berekende dat ziekteverzuim door werkstress zoals burn-out jaarlijks 1,8 miljard euro kost.

Wie is kwetsbaar voor een burn-out? Wat voel je als je burn-outklachten hebt? En wat kun je dan doen?

Wat merk je van een burn-out?

 

Bij een burn-out ben je ‘opgebrand’ door langdurige stress. Voor opgebrand zijn bestaat een meetinstrument: de Maslach Burnout Inventory. Dat is een test aan de hand van een vragenlijst, vergelijkbaar met de stellingen over emotionele uitputting hierboven.

Behalve die uitputting zijn cynisme en afstand van het werk symptomen, net als gebrek aan professioneel zelfvertrouwen.

Wat merk je daarvan bij jezelf, of bij een collega? Dat kan verschillen, maar hoog op de checklist komen bijvoorbeeld moeheid, slecht slapen, prikkelbaarheid, piekeren, emotionele labiliteit, gejaagd gevoel en concentratieproblemen.

Komt een burn-out door te hard werken?

Nee, dat is te kort door de bocht. „Je hoort weleens: ‘ik heb een burn-out, want ik heb het zo druk gehad’. Maar druk alleen is de reden niet”, zegt Ron de Kloet. Hij is emeritus hoogleraar neuro-endocrinologie en farmacologie aan het Leids Universitair Medisch Centrum en heeft jarenlang onderzoek gedaan naar de invloed van stress op ons lichaam. „In werkelijkheid lukte het dan niet om de werkdruk te hanteren.”

Wat zijn dan risicofactoren?

Onzekerheid, zegt De Kloet. „Stress draait om informatie.” Voorspelbare situaties zijn goed: dan weet je hoe je moet reageren. „Maar is er veel onduidelijkheid, dan kan dat stress opleveren.” Een beetje stress is niet zo erg, maar langdurige stress kan leiden tot een burn-out. De Kloet schetst zo’n onduidelijke werksituatie: „Je bent onzeker over je functioneren. Kan ik het wel aan?” Of je bent onzeker over je carrière: „Het gaat slecht met het bedrijf waar je werkt. Er zijn de hele tijd geruchten en je hebt geen idee wat de toekomst brengt.”

Nog een risicofactor: gebrek aan sociale steun, zegt Toon Taris, hoogleraar arbeidspsychologie aan de Universiteit Utrecht. Je kunt nooit even lekker klagen bij je collega’s. Je baas heeft niet door hoe hard je werkt en je krijgt geen waardering voor dat harde werk – wat de onzekerheid weer voedt. Ook belangrijk: gebrek aan onafhankelijkheid en controle. Wie zelf zijn werktempo en carrière bepaalt, heeft er ook meer grip op. En ook werkdruk.

Is iedereen er even gevoelig voor?

Nee. Voor een deel ligt stressbestendigheid en dus veerkracht bij stress en burn-outverschijnselen genetisch vast, zegt De Kloet. Ongeveer 30 procent van de mensen is van nature optimistisch. Zij zijn genetisch beschermd tegen depressie en piekeren niet of weinig. Daarnaast is je omgeving natuurlijk ook erg belangrijk.

Er zijn twee risicofactoren in het karakter, zegt Taris. Mensen die geneigd zijn zich te druk te maken, zijn kwetsbaar: neuroten, met een weinig flatterend woord. En ook: perfectionisme. Perfectionisten stoppen (te) veel tijd in hun werk, want het moet van hen – logisch – héél goed zijn. Taris: „En zij kunnen vaak ook moeilijk delegeren: anderen kunnen het nooit zo goed als zij.” Perfectionisme leidt vaak ook tot uitstelgedrag (wat dan weer voor stressvolle situaties zorgt), zegt Taris. Drempelvrees eigenlijk, omdat mensen zoveel van zichzelf verwachten.

Ook in sommige beroepen heb je een verhoogde kans op burn-outklachten. Leraren zijn het kwetsbaarst, blijkt uit CBS-cijfers: van hen ervaart een op de vijf burn-outklachten. Onderwijsbond AOb maakt zich daar zorgen over. Onlangs maakte televisieprogramma Zembla bekend dat de bond docenten sinds september vraagt een dagboek bij te houden om inzicht te geven in hun werkdag. Een hoge werkdruk maakt docenten kwetsbaar voor burn-outklachten, maar ook een gebrek aan onafhankelijkheid is een factor.

In de media wordt de toename van jonge mensen met een burn-out vaak besproken. Lopen zij een hoger risico?

De groep van 25 tot 35 jaar oud is inderdaad het meest vertegenwoordigd in de laatste cijfers van CBS en TNO. Maar laten we niet overdrijven: dat scheelt slechts een paar tiende procentpunt met, bijvoorbeeld, de groep van 55 tot 60 jaar. „Vergeleken met hoeveel aandacht ervoor is, zou je verwachten dat het aantal burn-outs onder jongeren véél hoger is”, zegt Claudi Bockting, hoogleraar klinische psychologie aan de Universiteit Utrecht.

Hoe zoiets dan toch de wereld inkomt? „Jonge mensen zoeken tegenwoordig veel sneller hulp voor psychische klachten – maar dat wil niet zeggen dat die klachten ook vaker voorkomen. Uit alle beschikbare data blijkt dat dat niet het geval is.” Haar conclusie: „Eigenlijk goed nieuws: ondanks dat een behoorlijke groep jongeren worstelt met zichzelf lijken we weerbaarder dan we denken.”

Burn-out komt door langdurige stress. Waarom is stress zo slecht?

Het antwoord op die vraag ligt in de bijnier. Daar wordt het hormoon cortisol aangemaakt. „Dat hormoon helpt allereerst om de betekenis van een stressvolle situatie in te schatten en een handige strategie te verzinnen een dreigend probleem op te lossen”, zegt Ron de Kloet. Naarmate het cortisolniveau verder stijgt, wordt een tweede functie van dat hormoon in werking gezet, de functie die de gevonden oplossing van het probleem in het geheugen opslaat zodat je een volgende keer weet wat te doen. Je past je aan, je wordt weer rustig en je cortisolniveau daalt.

Maar nu komt het: soms komt die tweede werking van cortisol onder druk te staan. Het lúkt gewoonweg niet om je probleem op te lossen. „Omdat je te onzeker bent over de uitkomst van je actie, bijvoorbeeld”, zegt De Kloet.

Het cortisolniveau blijft dan hoog. Dat heeft lichamelijke gevolgen, zegt De Kloet. Je bloeddruk stijgt, je stofwisseling raakt ontregeld, je afweersysteem krijgt het zwaar en – heel belangrijk – je slaapt slecht. De Kloet: „Als je cortisol hoog is, kom je niet in je diepste slaap terecht. En die slaap is juist bedoeld om te herstellen.”

Wat kun je doen als je burn-outklachten hebt?

Wie te lang blijft lopen met burn-outverschijnselen kan op den duur met een volledige burn-out eindigen. En je situatie kan daarna nog verslechteren: burn-outpatiënten hebben een verhoogd risico op depressie.

Vaak duurt het maanden, of zelfs jaren, voor je na een burn-out weer helemaal aan het werk bent. Maar, zegt Toon Taris, hoe langer je thuiszit, hoe moeilijk het is om weer aan de slag te gaan.

„Bij een burn-out – en vergelijkbare klachten, zoals depressie – is het belangrijk om snel weer voorzichtig aan het werk te gaan”, zegt hij daarom. Er zijn „behoorlijk succesvolle behandelprogramma’s” die ernaar streven dat je binnen twee of drie weken weer een aantal uren werkt, zegt hij. Maar voorzichtig dus. Denk aan: twee uur op maandag en twee op vrijdag. Kies dan vooral de ‘leuke’ werkzaamheden, zegt hij, en vooral níét de heel belastende.

Maar het is natuurlijk fijner om in te grijpen voor het helemaal misgaat. Probeer regelmatig te leven en te sporten, adviseert De Kloet. Hardlopen, zwemmen, wandelen. Je verstookt er de energie mee die extra wordt opgewekt door stress. Als het meezit, slaap je daarna beter.

En, zegt Taris, ga bij jezelf te rade. Hoe komt het dat je dit voelt? „Is je werk te belastend? Doe je te veel? En waar komt dat door? Kun je geen ‘nee’ zeggen, voel je je overal verantwoordelijk voor, is je ambitie groter dan je agenda toestaat?”

Wat de inhoud van je werk betreft: kijk daar eens kritisch naar, adviseert Taris. Overleg met je baas en vraag naar je taken. Is wat jij denkt dat je moet doen, ook echt wat er van je verwacht wordt? Kun je je werk leuker maken? „Bijvoorbeeld door taken die je belastend vindt te delegeren? Of een cursus te volgen zodat je toegroeit naar een leukere functie?”

Zo niet, vraag je dan eens af: is dit eigenlijk wel de juiste baan voor mij?

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal.

Bron: klik

Homeopathie bedrijven volgens de Banerji protocollen.

Homeopathie volgens de Banerji protocollen.

Banerji'sEen zoon die het beroep van zijn vader kiest. We zien het vaker. Maar vier generaties in één familie die zich wijden aan het behandelen en genezen van mensen is heel bijzonder. In Calcutta (India) vinden we zo’n generatie: de Banerji’s. Het is een gangbare naam in India zoals Jansen bij ons. Maar slechts één familie kan zich beroepen op een generatieoverschrijdende toewijding. Wij kennen hen dankzij de Banerji-protocollen die wereldwijd steeds bredere erkenning hebben gekregen.

Banerji protocollen.

De drie voorgaande generaties Banerji hebben zich al intensief met de homeopathische praktijkvoering beziggehouden. In de afgelopen veertig jaar hebben de Banerji’s een schat aan informatie verzameld. Gedurende die vier decennia heeft de homeopathie zich enorm ontwikkeld. Nu geeft vader Prasanta leiding aan twee klinieken in Calcutta, daarbij terzijde gestaan door zijn zoon Pratip. Het onderzoek dat zij samen doen, ondersteund door hun collega’s, is ondergebracht in de Prasanta Banerji Homeopathic Research Foundation.

Ontdekt buiten India

Het werk van de generaties Banerji is niet onopgemerkt gebleven. Het trekt de aandacht van wetenschappers over de hele wereld. Zo ook van het Amerikaanse National Cancer Institute.

Vier generaties homeopathische artsen. Honderdduizenden consulten en behandelingen per jaar. De Banerji’s hebben in hun lange staat van dienst een zeer grote hoeveelheid medische gegevens verzameld en daarmee onderzoek gedaan. Met hun team hebben de Banerji’s ontdekt welke protocollen bij welke ziekten het meest effectief waren. En daarbij ook nog veilig, zonder bijwerkingen. Zij hebben die kennis gebundeld in de zogenoemde Banerji-protocollen.

Een begrip

De protocollen zijn een verzameling voorschriften. Sommige gaan over ernstige aandoeningen. Andere over minder ernstige maar wel veel voorkomende kwalen. Omdat aan deze protocollen zo veel onderzoek vooraf is gegaan, zijn zij van een bijzonder kaliber. Niet verwonderlijk dat de protocollen de laatste zestien jaar de hele wereld zijn overgegaan. Sinds kort zijn zij ook in Nederland een begrip.

Meer informatie kunt u vinden in deze PDF: protocol

Of op deze website: klik

Uiteraard kunt u ook contact met mij opnemen. Klikt u hier (klik) voor mijn contact gegevens.

Menstruatiepijn bestrijden met klassieke homeopathie

Menstruatiepijn wordt vaak door reguliere artsen behandeld met NSAID’s en de anticonceptiepil om de menstruatiecyclus te beïnvloeden. Beide behandelmethodes grijpen in op het gevolg. Een homeopaat probeert tijdens een consult de onderliggende oorzaken in kaart te brengen, en die te behandelen.

Los je de oorzaak op, dan ben je het gevolg ook kwijt.

Wat is menstruatiepijn?

Menstruatiepijn is pijn vlak voor en tijdens de menstruatie. Meestal gaat het om steken en krampen in de onderbuik. Vaak trekt de pijn door naar de rug of de benen. De pijn kan zo hevig zijn dat u niet kunt werken.

Voor of tijdens de menstruatie kunt u ook andere klachten krijgen, zoals hoofdpijn, pijnlijke borsten, een opgeblazen gevoel, misselijkheid, diarree, duizeligheid of moeheid. Soms zijn vrouwen ook wat sneller verdrietig of geïrriteerd voor en tijdens de menstruatie.

Hoe ontstaat menstruatiepijn?

Menstruatiepijn komt door het samentrekken van de baarmoeder.
Iedere maand komt er een eitje vrij uit een van de twee eierstokken. Het baarmoederslijmvlies wordt dikker zodat een bevrucht eitje zich daar kan innestelen. Als er geen zwangerschap ontstaat, laat het slijmvlies los en komt het met wat bloed naar buiten. De baarmoeder trekt zich samen om het slijmvlies af te stoten. Dat samentrekken geeft de krampen en steken vlak voor en tijdens de menstruatie.

Er is geen duidelijk verband tussen de hoeveelheid bloedverlies en pijn. Er zijn vrouwen met weinig bloedverlies die veel menstruatiepijn hebben. En er zijn vrouwen met veel bloedverlies die geen menstruatiepijn hebben.

Wat kunt u zelf doen bij menstruatiepijn?

  • Zorg voor rust en ontspanning.
  • Leg een warme kruik op uw buik of onderrug of neem een warm bad.
  • Als de pijn ook uitstraalt naar uw rug, kunt u met oefeningen uw onderrug ontspannen. U kunt bijvoorbeeld de rug afwisselend hol en dan weer bol maken. Ook kan het helpen als iemand uw onderrug masseert.
  • Sommige vrouwen hebben na een orgasme minder pijn.
  • Medicijnen bij menstruatiepijn

Regulier worden bij menstruatiepijn  NSAID’s voorgeschreven. De bekendste NSAID’s zijn ibuprofen, diclofenac en naproxen. NSAID’s kunnen maagklachten geven en de werking van sommige andere medicijnen beïnvloeden. Mensen met maag-, darm-, hart-, vaat- en nierproblemen en mensen boven de 60 jaar moeten extra voorzichtig zijn met het gebruik van NSAID’s. Omdat NSAID’s bekend staan om het veroorzaken van maagklachten krijgt u er een maagbeschermend medicijn bij voorgeschreven. bijvoorbeeld Omeprazol. Omeprazol is zonder recept verkrijgbaar. Maar Omeprazol veroorzaakt op zijn beurt ook weer ernstige bijwerkingen

Veel menstruatieklachten?

Heeft u tijdens uw menstruaties veel klachten, bijvoorbeeld buik-, rug- of hoofdpijn, of verliest u veel bloed? Dan wordt ook nog eens de anticonceptiepil voorgeschreven. Met de pil heeft u meestal minder of geen menstruatieklachten. De anticonceptiepil slikt u drie weken achter elkaar dagelijks en dan een week niet. In die ‘stopweek’ komt de menstruatie. Bij deze onderdrukking komen vaak andere klachten naar boven.

Een homeopathisch consult kan hier mogelijk veel betekenen.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Vaginale schimmel infecties bestrijden met homeopathie.

Een vaginale schimmel infectie is een infectie van je vagina veroorzaakt door een schimmel. Veel vrouwen schamen zich voor het feit dat ze een vaginale schimmel hebben, omdat ze onterecht denken dat het een seksueel overdraagbare aandoening (SOA) is of dat het met een slechte hygiëne te maken heeft. Beide zijn niet waar. Een vaginale schimmelinfectie is niet gevaarlijk en niet besmettelijk, maar wel heel vervelend.

Oorzaak van een vaginale schimmel infectie

Een vaginale infectie wordt veroorzaakt door de gist Candida albicans. Ondanks dat het dus eigenlijk een gist is, wordt de infectie wel een schimmelinfectie genoemd. Candida leeft van nature al in je vagina, maar daar merk je niks van omdat het in balans gehouden wordt met verschillende bacteriën die daar ook leven. Wanneer er een verstoring komt van dit evenwicht kan de candida zich gaan vermenigvuldigen en gaan overheersen. Dan pas ontstaan de klachten. De balans in de vagina kan op verschillende manieren verstoord raken:

  • Wassen met zeep. Zeep verandert de zuurgraad (pH) van je vagina waardoor candida makkelijker kan groeien. Ook kan veelvuldig wassen of het gebruiken van een vaginale douche ervoor zorgen dat je bacteriën wegspoelt waardoor er meer ruimte is voor de candida.
  • Hormoonschommelingen. Veranderingen in de hormoonspiegels hebben soms een bevorderend effect op de groei van candida. Deze hormoonschommelingen kunnen natuurlijk zijn, zoals bij menstruatie en zwangerschap, of komen door het gebruik van hormoonpreparaten zoals de pil.
  • Antibiotica. Sommige antibiotica doden bacteriën in de vagina. Op die manier krijgt de candida ruimte om te groeien.
  • Spanningen of stress kunnen ook zorgen voor een onbalans in de vagina.
  • Mensen met een lage weerstand of diabetes hebben een hogere kans op het krijgen van een vaginale schimmelinfectie.

Symptomen van een vaginale schimmel infectie

De meest voorkomende symptomen bij een vaginale schimmel infectie zijn:

  • Jeuk in en rond de vagina.
  • Schrijnende of brandende pijn bij de vagina.
  • Pijn bij het plassen of bij seks.
  • Veel geurloze afscheiding die wit en brokkelig is.
  • Roodheid en zwelling van de vaginawand en schaamlippen.

Niet iedere vrouw heeft bij een vaginale schimmelinfectie last van symptomen. Ook hoef je niet alle symptomen te hebben.

Een vaginale schimmelinfectie kan homeopathisch behandeld worden, ook voor de terugkerende tendens die dit soort infecties vaak kenmerken kan een homeopaat een passend middel op voorschrijven.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Verkoudheid en griep te lijf met klassieke homeopathie.

Niezen, zere keel, loopneus… allemaal kennen we de eerste tekenen van een verkoudheid wel. Verkoudheden en griep zijn besmettelijke ziekten die worden veroorzaakt door virussen. Er zijn zoveel verschillende typen virussen die deze overlast kunnen bezorgen dat meestal elk jaar een ander type de kop op steekt.

Symptomen van verkoudheid

De symptomen van een verkoudheid zijn de manier van het lichaam om te reageren op een virale infectie van de bovenste luchtwegen. Door niezen, uitscheidingen uit de neus, hoesten en koorts probeert het lichaam de infectie te bestrijden om weer gezondheid te bemachtigen. Dit proces moet niet onderdrukt worden, tenzij dit absoluut noodzakelijk is. Homeopathisch middelen zouden veel goeds kunnen doen bij een verkoudheid of bij een griep. Goed gekozen middelen versnellen het herstelproces en zouden ontstekingen van de holtes of bronchitisklachten kunnen voorkomen.

Verkoudheid met reguliere middelen onderdrukken.

Reguliere medicatie, die je vaak gewoon in de drogisterij kan kopen, zoals neussprays, hoestdrankjes en koorts onderdrukkers zijn zogenaamde comfort medicijnen. Ze geven kortdurend verlichting waarna het middel opnieuw gebruikt moet worden. Deze middelen onderdrukken het natuurlijke verdedigingsmechanisme van het lichaam.

Neussprays verhinderen de slijm productie en hinderen daarbij het herstelproces aangezien de slijmproductie (de loopneus) dient om de weefsels van de virussen en/of bacteriën te bevrijden. Hoestdrankjes blokkeren de hoestreflex, waardoor de slijm in de longen blijft hangen. Of ze verhinderen slijmproductie waardoor de bacteriën en virussen vrij spel hebben in de longen.

Koorts is ook een hele belangrijke pijler in het verdedigingsmechanisme van het lichaam. Als je dit onderdrukt help je de verkoudheden in plaats van je lichaam.

Tips naast homeopathie.

Naast het consulteren van een homeopaat bij hardnekkige verkoudheden, zijn er ook een aantal algemene, niet medicamenteuze, tips:

  • Probeer minstens 7-8 uur per nacht te slapen. Slaap is goed voor het lichamelijke herstelproces en helpt je immuunsysteem gezond te blijven.
  • Eet niet te zwaar. Zware, overdadige maaltijden zorgen ervoor dat je lichaam veel energie moet stoppen in het verteren van deze overdaad. Probeer veel groene groenten te eten. Groene groenten zijn een goede bron voor antioxidanten en bevatten veel vitamine C, E en bètacaroteen. Vergeet daarbij niet om knoflook, uien, honing, kokosolie en oregano (olie) te gebruiken. Deze zitten vol met nuttige eigenschappen, ze helpen als bescherming tegen virussen, schimmels en bacteriën.
  • Drink veel water.
  • Probeer dagelijks een (flink) stuk te wandelen. Lichamelijke inspanning helpt je immuunsysteem optimaal te houden.

Wilt u meer weten? Neemt u dan contact met mij op. De contactgegevens staan op mijn website. Die vindt u hier (klik)

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

 

 

Hoogsensitiviteit prikkels dempen met homeopathie.

Hoogsensitiviteit: veel mensen vinden een oplossing bij de klassiek homeopaat. Als je je hoogsensitiviteit bent, zowel als volwassene als kind, is het erg lastig om in deze wereld vol met prikkels rust te vinden. Vaak zie je dat deze mensen en kinderen zich terug gaan trekken uit hun sociale omgeving om te ontkomen aan de prikkels. Maar dit hoeft niet. Een klassiek homeopathische behandeling volgens de ziekteclassificatie is er op gericht om je prikkels beter te kunnen verwerken zodat je minder last hebt van de prikkels uit je omgeving.

Klik op deze link om een afspraak te maken.

Hoogsensitiviteit

Zijn geluid, licht en emoties je vaak te veel? En word je overweldigd door een laag overvliegend vliegtuig of een uitverkocht concert? Misschien ben je dan hoog sensitief. Wat is hoogsensitiviteit precies, wat is en hoe kun je er het beste mee omgaan?

In 1996 bracht psychotherapeute Elaine Aron het boek Hoog Sensitieve Personen uit en daarmee waren HSP’s geboren. Massa’s gevoelige mensen herkenden zich in het boek, maar er was ook veel kritiek.

Collegapsychologen vonden hoog sensitief een nieuwe naam voor normale karaktereigenschappen. Bovendien wordt de term veel gebruikt door meer spirituele mensen, waardoor een deel van de psychologische wetenschap er zijn neus voor ophaalt. Toch zijn er ook genoeg wetenschappelijke bewijzen dat hoogsensitief zijn iets anders is dan neurotisch of verlegen zijn.

Geprikkeld

Wanneer je hoogsensitief bent, is je zenuwstelsel gevoeliger dan gemiddeld. Zintuiglijke externe prikkels en indrukken, zoals harde geluiden of pijn, komen sterker binnen. Maar ook interne prikkels, prikkels die ontsproten zijn aan de gedachtenwereld, maken meer indruk. Zo zal een HSP sneller overvoerd raken door mooie muziek of nog lang piekeren na een boze opmerking.

De verklaring daarvan is te zien op hersenscans. Bij MRI-testen bleken HSP’s bij een aandachtstaakje veel meer hersenactiviteit te hebben op de gebieden, die betrokken zijn bij aandacht en waarneming. Het lijkt er dus op dat HSP’s die gedeeltes van hun hersenen sterker hebben ontwikkeld.

Ben ik een HSP?

Hoog sensitiviteit is geen ziekte, er zijn geen geneesmiddelen of therapieën, dus zijn er ook geen betrouwbare psychologische testen om de diagnose HSP te stellen. Maar als je jezelf herkent in een (groot) deel van de volgende eigenschappen, dan bestaat er een kans dat je in zekere mate hoog sensitief bent:

  • Je bent je bewust van subtiele signalen in je omgeving.
  • Op drukke dagen heb je de neiging om je terug te trekken.
  • Je raakt snel overvoerd door fel licht, sterke geuren of harde geluiden.
  • Je innerlijke belevingswereld is rijk en complex.
  • Je bent erg gevoelig voor pijn.
  • De effecten van cafeïne zijn erg sterk bij jou.
  • Je bent plichtsgetrouw en perfectionistisch.
  • Je schrikt gemakkelijk.
  • Kunst of muziek kan je diep ontroeren.
  • Als kind werd je door ouders of leraren gevoelig of verlegen gevonden.
  • Je hebt meer moeite en tijd nodig om indrukken te verwerken.
  • Je voelt je opgejaagd als je veel moet doen in korte tijd.
  • Je voelt je ongemakkelijk als er veel om je heen gebeurt.

Herken je je in veel eigenschappen? Dan ben je niet alleen. Naar schatting is ongeveer 20 procent van de mensen hoogsensitief.

Introvert of extravert

Globaal zijn er twee soorten hoog sensitieve mensen: de grootste groep, zo’n 70 procent, is rustig en meer introvert. Zij voelen zich prettig bij een redelijk gelijkmatig leven met weinig risico’s.

Het andere deel, ongeveer 30 procent, heeft juist behoefte aan nieuwe ervaringen en spanning en is meer extravert. Deze groep is enerzijds snel verveeld en op zoek naar uitdaging, maar raakt anderzijds snel overbelast.

Omgaan met hoogsensitiviteit

In onze hectische samenleving lijkt hoog sensitiviteit alleen maar nadelen te hebben. Iedereen is druk, spontaan en gezellig. Het kan voor HSP’s lastig zijn om een plekje daarin te vinden en begrepen te worden door mensen die geen oog hebben voor hun gevoeligheid.

Het gevolg is dan ook dat er spanningen kunnen ontstaan op het werk en binnen relaties. Hoog sensitieve mensen hebben hierdoor vaker last van stemmingswisselingen, depressie en angst.

Toch is hoog sensitiviteit niet iets waarvan je moet ‘genezen’. Het is immers een heel positieve eigenschap. Er bestaan bewijzen dat HSP’s die een gelukkige jeugd hebben doorgemaakt, later juist een betere mentale en fysieke gezondheid hebben dan niet-HSP’s. In negatieve situaties ben je kwetsbaarder, maar in een positieve omgeving kun je juist tot hoogtes komen die anderen nooit zullen bereiken.

Hier een aantal tips om met hoog sensitiviteit om te gaan:

  • Leer te ontspannen, bijvoorbeeld door meditatie of yoga.
  • Houd je omgeving schoon en rustig: te veel spullen om je heen vormen een te grote afleiding. Dit geldt vooral voor ruimtes waarin je werkt en uitrust.
  • Doe niet te veel dingen tegelijkertijd.
  • Neem tijd voor jezelf. Trek jezelf terug om tot rust te komen en zorg dat je voldoende slaap krijgt.
  • Drink minder koffie.
  • Geef duidelijk je grenzen aan.
  • Voorkom onnodige prikkels. Hou het dagelijkse leven simpel. Soms zal je wel nieuwe dingen moeten of willen uitproberen. Probeer dan zoveel mogelijk omgevingsfactoren bekend te houden en ga niet meer dan één nieuwe situatie per keer aan.
  • Accepteer dat je hoog sensitief bent, heb geduld met jezelf en luister naar je lichaam.
  • Bezoek een klassiek homeopaat.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Migraineaanval de behandeling met homeopathie.

In Nederland hebben dagelijks zo’n 70.000 mensen een migraineaanval. De aanvallen hebben een heel duidelijk begin en einde. De pijn is hevig en wordt omschreven als een kloppende of bonkende pijn die meestal voorkomt aan één kant van uw hoofd. De plaats waar de hoofdpijn zit kan verschillen en komt voor bij de slapen, in de nek, achter de ogen of boven op uw hoofd. Sommige mensen voelen migraine aan beide zijden van hun hoofd en soms hebben mensen last van pijn in hun nek. De duur en hevigheid van de aanvallen verschilt per persoon én per aanval. Ook de zijde van uw hoofd waar u migraine heeft kan per aanval verschillen. U hoeft dus niet altijd dezelfde soort migraineaanval te hebben. Migraine wordt gezien als een (erfelijke) aandoening van de hersencellen.

Migraineaanval

Migraine komt regelmatig voor net zoals spanningshoofdpijn en veel vaker dan bijvoorbeeld clusterhoofdpijn. Migraine heeft in ieder geval twee van de volgende kenmerken:

  • De hoofdpijn komt in aanvallen met een duidelijk begin en einde
  • Pijn aan één zijde van uw hoofd
  • Kloppende, bonkende pijn
  • De hoofdpijn is zeer hevig en beperkt u in uw dagelijkse bezigheden
  • Tijdens een aanval wordt de pijn erger bij lichamelijke inspanning
  • Misselijkheid en/of braken
  • Overgevoelig voor licht en/of geluid

Een migraineaanval kan enkele uren tot zelfs dagen (4 – 72 uur) duren. Er kunnen veel uitlokkende factoren (triggers) zijn die deze hoofdpijn veroorzaken.

Voor het eerst een migraineaanval krijgen is voor de meeste mensen zeer beangstigend. De pijn en bijverschijnselen kunnen u het gevoel geven dat u een ernstige aandoening heeft zoals bijvoorbeeld een hersentumor. “Gaat dit weer voorbij? Kan ik straks weer normaal praten en uit mijn woorden komen?” Dergelijke gedachten zijn heel normaal en komen soms bij iedere aanval weer terug. Het is goed om te weten dat deze bijverschijnselen van migraine van voorbijgaande aard zijn.

De fasen van een migraineaanval

Een migraineaanval bestaat uit 5 verschillende fasen. Deze fasen zijn niet bij iedereen even sterk aanwezig en kunnen verschillen in duur en intensiteit. Bij de diverse fases horen bepaalde klachten (kenmerken).

Waarschuwingsfase

Ongeveer 20% van de mensen die last heeft van migraineaanvallen voelt dit al enige tijd van tevoren aankomen. De voortekenen in deze fase kunnen per persoon verschillen. Vaak is het zo dat u zelf wel steeds te maken heeft met dezelfde waarschuwingssignalen. Deze fase kan enkele dagen tot enkele uren voor de migraineaanval beginnen.

Enkele dagen van te voren kunt u last krijgen van een neusverkoudheid of juist een loopneus, u kunt vocht vasthouden (weinig plassen), veel speeksel aanmaken, prikkelbaar zijn of veel last van stemmingswisselingen hebben. Ook diarree en overgeven horen bij deze kenmerken. Enkele uren van te voren kunt u overgevoelig worden voor licht- en/of geluidprikkels, u kunt opeens een hevig hongergevoel krijgen, het erg koud hebben, zich heel fit voelen of juist erg veel behoefte hebben aan rust.

Vlak voor de aanval echt begint kunt u enorm veel gaan gapen, last krijgen van rode ogen en wazig zien (vlekken voor uw ogen meestal aan één oog), erg bleek zien en u extreem vermoeid voelen.

Aurafase

Ongeveer 15% van de mensen die kampen met migraineaanvallen hebben 10 minuten tot een uur voorafgaand aan de komst van de hoofdpijn last van auraverschijnselen. Dit zijn korte ‘neurologische haperingen’ die zorgen voor de volgende klachten: het zien van lichtflisten, vlekken of sterretjes, gevoel van uitval in bepaalde delen van uw lichaam, gezichtsvelduitval, spraakstoornissen, krachtverlies en tintelingen in arm en/of been aan één kant van uw lichaam. Gemiddeld duurt de aurafase een minuut of 20. Wanneer de hoofdpijn begint, verdwijnen de auraverschijnselen vanzelf.

Hoofdpijnfase

In deze fase krijgt u te maken met de kenmerkende kloppende, bonkende hoofdpijn. In deze fase kunt u daarnaast last hebben van misselijkheid, overgeven, diarree en overgevoeligheid voor licht, geluid en geuren. Veel migrainepatiënten geven in deze fase de voorkeur aan een stille donkere ruimte om in te liggen. Deze fase duurt tussen de 4 en 72 uren.

Herstelfase

In deze fase neemt de hoofdpijn weer af. Vaak valt u in slaap en wordt u wakker met een lichte nazeurende hoofdpijn. Sommige mensen worden ook wakker zonder hoofdpijn. U kunt nog wel snel vermoeid zijn en/of licht prikkelbaar. Meestal voelt u nog 1 of 2 dagen dat u een migraineaanval heeft gehad, daarna heeft u het gevoel dat u “er weer bent”.

Intervalfase

Dit is de fase tussen 2 migraineaanvallen in. Hoe lang deze fase duurt is per persoon verschillend. Bij sommige mensen een paar dagen en bij anderen soms wel maanden of zelfs een jaar.

Heeft u vaker een aanval van migraine gehad dan zult u de voortekenen sneller gaan herkennen in de loop van de tijd. De hierboven genoemde signalen kunnen per persoon verschillen, maar zijn voor iedere patiënt meestal bij elke aanval hetzelfde. Wanneer u de signalen tijdig herkent, kunt u ook vroegtijdig actie ondernemen om de aanval zo snel en goed mogelijk te behandelen. Informatie hierover vindt u op de pagina’s tips bij migraine en migraine behandelen

Hoofdpijn wijst bijna nooit op de aanwezigheid van een ernstige ziekte. Een hoofdpijndagboek kan u helpen om inzicht te krijgen in het soort hoofdpijn waar u last van heeft en in de mogelijke oorzaken van uw hoofdpijn.

Studie homeopathie en migraineaanval

Studies bevestigen dat een homeopathische behandeling uw klachten sterk kunnen verminderen. U kunt dat nalezen via deze link.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Psychosomatische ziekten en klassieke homeopathie

Psychosomatische ziekten: Voor duizenden jaren zijn verschillende culturen bekend met de connectie tussen geest en lichaam. Dat ziekte en ziek voelen niet alleen afkomstig is van de externe biochemische giften, maar veel meer van trauma’s van emotionele of psychische aard. Moderne geneeskunst heeft als basis het onderdrukken van het de psychosomatische uiting, om de extremen in de psychische uitingen onder bedwang te houden. Met als bedoeling dat alle mensen naadloos passen binnen de kaders van de huidige maatschappij. Hierbij worden boosheid, verdriet, angst, hyperactiviteit, melancholie, obsessies, depressie, stemmingswisselingen enz onderdrukt. Maar wat als het onderdrukken van deze uitingen van geest ziekte veroorzaakt? Zoals we vaak zien bij de onderdrukking van huidklachten, koorts en hoest. Als de uitwegen voor de uitscheidingen worden geblokkeerd dan krijgen we last van de vluchtroutes van het lichaam om de inwendige ziekte alsnog te kunnen uiten in symptomen. En die uitscheidingswegen zijn niet alleen ontlasting, urine, zweet, slijm en tranen.

De mens bezien in het holistisch kader, en daarmee bedoel ik de emotionele, mentale, fysieke en spirituele mens, is een methode die vooral in vele oude culturen voorkomt. Maar in de loop van de tijd heeft de “ontwikkelde’ mens zich steeds meer verwijderd van dit holistisch denkbeeld. En waarom is dit gebeurt? Omdat het holistisch denkbeeld niet past in de wetenschappelijke dubbelblinde onderzoeken, omdat artsen geen tijd hebben binnen de 5 tot 10 minuten die ze uittrekken voor een consult om ook de zielenpijn te onderzoeken van hun patiënt.

Psychosomatische aspecten

Dit is waar homeopathie een kleine opening heeft gemaakt in de muur van de hedendaagse geneeskunst. Homeopathie ziet het geheel wel holistisch, en neemt ook de zwangerschap en de familiare ziektepatronen mee in de besluitvorming. En dan kijkt een homeopaat niet alleen naar de huidige klachten, maar ook naar de klachten en ziekten.

Het psychosomatische aspect vormt een onderdeel van de ziekte. Door deze klachten op te nemen in ziektebeeld kan je een beter homeopathische behandeling inzetten.

Het lichaam is altijd capabel genoeg om zichzelf te herstellen. Het zelf herstellend vermogen is de motor van het immuunsysteem. Uiteraard kan je dit ondersteunen door kruiden, mediatie, yoga, chiropractie, accupunctuur, voedingssupplementen, diëten enz. Maar al deze therapievormen werken op het eindstadium van de ziekte. Het herstellen van de zieke bij de bron is alleen weggelegd voor de homeopathie.

Bent u geïnteresseerd in dit onderwerp, dan kunt u contact opnemen met mij via deze link (klik)

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal