Homeopathisch nieuws.

Dementie, mogelijkheden met een homeopathie.

Dementie is een toenemend probleem in de vergrijzende bevolking. Medicatie wordt in de verzorgingstehuizen nu vaak toegepast om de verpleging te ontlasten. Een student homeopathie heeft in mei vorige jaar onderzocht of de behandeling van dementie ook middels homeopathie zou kunnen. Hieronder is de samenvatting terug te lezen.

Mocht u meer willen weten na het lezen van dit artikel, dan kunt u kosteloos en vrijblijvend contact met mij opnemen. Mijn contact gegevens vindt u hier (klik).

Dementie, een homeopatische studie

Case study

Observatie naar de invloed van homeopathische interventie bij een patiënt met gevorderde dementie (mengvorm Alzheimer en vasculair) met probleemgedrag op een psychogeriatrische afdeling.

Samenvatting

Achtergrond: Het aantal mensen in Nederland met dementie neemt toe. Door de dubbele vergrijzing is dementiezorg een aandachtspunt voor nu, maar zeker ook voor de toekomst. Tijdens het dementieproces ontstaan zowel voor de patiënt als voor zorgverlener belastende gedragsproblemen zoals agressief, claimend of apathisch gedrag. Door diversiteit en variatie in de achtergrond en omstandigheden bij patiënten, is probleemgedrag niet eenvoudig op te lossen. Ondanks onduidelijkheid over de effectiviteit van medicamenteuze behandeling bij probleemgedrag, wordt medicatie frequent ingezet als redmiddel om zorgpersoneel te ontlasten. Dit brengt risico’s voor de patiënt met zich mee. Belevingsgerichte zorg en psychosociale interventies lijken het meest effectief. Op basis van de effecten en de veiligheid van homeopathie bij ouderen, zou homeopathie een bijdrage kunnen leveren in het behandelen van probleemgedrag bij psychogeriatrische patiënten. Onderzoek hiernaar ontbreekt.

Methodiek: Een verkennende case study is uitgevoerd om de effecten van geïndividualiseerde klassieke homeopathie als aanvullende zorg bij een bewoonster van een psychogeriatrische afdeling met een mengvorm van de ziekte van Alzheimer en vasculaire dementie in kaart te brengen. Homeopathische zorg is verleend door een specialist ouderengeneeskunde met homeopathische artsenopleiding. Toestemming is verkregen van proxy’s. Het verloop van de, op probleemgedrag gerichte behandeling is gemeten met de gevalideerde NPI (Neuro-Psychiatric Inventory) en observaties van specialist ouderengeneeskunde, verzorgend personeel en onderzoeker over een periode van 9 maanden. Er zijn 5 NPI’s ingevuld, 8 observaties door de onderzoeker geweest en 3 homeopathische middelen zijn voorgeschreven, respectievelijk Sepia, Lilium tigrinum en Helonias. De medische zorg is onveranderd tijdens de aanvullende homeopathische behandeling.

Resultaten: De interventie is ingezet voor het roep- en claimend gedrag. De NPI daalde tijdens het onderzoek 29 punten (37 naar 8 op een schaal van maximaal 60 [bij 5 aspecten] tot minimaal 0). De belangrijkste daling op de gedragsaspecten: wanen, agitatie/agressie en ontremd gedrag vond plaats tussen de derde tot de vierde meting, te weten na de inname van het derde homeopathische middel, Helonias.

Tijdens de homeopathische behandeling zijn enkele allopathische medicijnen gestopt of verminderd. Respectievelijk is Estriol gestopt en zijn Lorazepam en Enalapril gehalveerd. De insuline afhankelijkheid daalde tijdens de behandeling (benodigde eenheden van 24 naar 18 tot 12). Positieve veranderingen, zoals verbeterde stemming en minder gespannen houding, werden waargenomen door de onderzoeker en specialist ouderengeneeskunde, maar ook door de verzorgenden en familie. Op basis van deze observaties kan een verbetering van het algeheel welbevinden worden geconstateerd.

Conclusie / Discussie / Aanbevelingen: Aanvullende geïndividualiseerde klassieke homeopathie kan bijdragen aan de behandeling van probleemgedrag bij psychogeriatrische patiënten in een zorginstelling. Om de rol van de homeopaat binnen het multidisciplinaire team dat de persoon met dementie en probleemgedrag begeleidt nader te definiëren is vervolgonderzoek naar de effecten van homeopathie bij psychogeriatrische patiënten alsook verder onderzoek naar de implementatie van klassieke homeopathie in het zorgproces noodzakelijk. Medewerking van psychogeriatrische zorginstellingen en samenwerking met de verschillende zorgverleners is hiervoor van cruciaal belang.

 

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Nierstenen kan je dat homeopathisch behandelen?

Nierstenen ontstaan vaak als er een probleem is met het verwerken van de afvalstoffen in uw lichaam. Het ontstaan van de nierstenen is een proces waar u niks van merkt. Pas als de nierstenen zich gaan verplaatsen door de urinewegen heeft u veel pijn.

Naar schatting heeft 5 tot 10 % van de bevolking nierstenen, en de kans dat u weer een niersteen krijgt als u deze heeft uitgeplast is 70 tot 80%!

Een bezoek aan een homeopaat zou u kunnen helpen om de vorming van nierstenen te voorkomen.

Wat is een nierstenen?

In de urine zitten afvalstoffen die met het plassen worden afgevoerd. Als afvalstoffen niet helemaal oplossen in de urine, dan kunnen er in het nierbekken kristallen of steentjes ontstaan. Dit noemen we nierstenen.

Kleine niersteentjes kunt u uitplassen, maar soms blijft een steentje in de urinewegen steken. Dit kan de oorzaak zijn van een niersteenaanval. Een niersteentje kan soms ook de oorzaak zijn van stuwing of een infectie in de urinewegen.

Urinewegen

De urinewegen bestaan uit de nieren met de nierbekkens, de urineleiders, de blaas en de plasbuis.

Uw nieren zitten links en rechts, hoog in uw zij aan de rugzijde, vlak achter de onderste ribben. Elke nier heeft een nierbekken. Een nierbekken is een soort trechter waarin de urine zich verzamelt.

De urine loopt vanuit het nierbekken via de urineleider naar de blaas. De blaas zit onderin uw buik. Als de blaas vol is, krijgt u aandrang om te plassen. De plas gaat dan uit de blaas via de plasbuis naar buiten.

Wat zijn de verschijnselen bij een niersteen?

U krijgt plotseling heftige pijn in uw zij of in uw (onder)buik. De pijn komt in golven. Dit heet koliekpijn. Tijdens een pijn golf lukt het u niet om stil te zitten of stil te liggen.
U kunt bij een koliekaanval misselijk zijn en overgeven.
De pijn verplaatst zich geleidelijk van uw zij naar uw onderbuik. Dat komt omdat de steen vanuit de nier langzaam naar de blaas verschuift.
Wanneer het steentje de blaas bereikt voelt u misschien vaker aandrang om te plassen.
Er kan een beetje bloed in uw plas zitten als er een steen in de urinewegen zit. Dit is bij onderzoek van de urine te zien. Soms is uw plas dan ook roze van kleur.

Na enkele dagen zijn de klachten bijna altijd over. Meestal komt de steen na enkele dagen namelijk in de blaas.
Een paar dagen later plast u de steen uit. Soms gebeurt dat pas na enkele weken. Het uitplassen van de steen doet meestal geen pijn meer, vaak merkt u het niet eens. Dat komt omdat de plasbuis wat wijder is dan de urineleider.

Hoe ontstaat een niersteenaanval?

Als een wat groter steentje in de urineleider klem komt te zitten, dan krijgt u een aanval van pijn in uw zij of in uw buik.
De urineleider probeert de steen steeds wat verder naar de blaas toe te werken. Dit geeft steeds weer een pijngolf. Wanneer de urineleider even stopt met ‘knijpen’, is ook de pijn even weg.
Nierstenen komen vaak voor. Waarom ze bij sommige mensen ontstaan en bij andere niet, is niet helemaal duidelijk. In sommige families komen nierstenen vaker voor.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Klik voor de Bron

 

Osteoporose, kan klassieke homeopathie u helpen?

Osteoporose – ook wel botontkalking genoemd – is de meest voorkomende stofwisselingsziekte van de botten. Het is een traag verlopende botziekte, waarbij steeds meer botmassa (met name kalk) uit de botten verdwijnt. Uiteindelijk kan het bot hierdoor zo verzwakken, dat het niet meer bestand is tegen een grote belasting.

In juli 2015 is er een onderzoek uitgevoerd onder 72 kippen. Kippen die grootgebracht worden in legbatterijen hebben te maken met een slechte botverharding. Met behulp van homeopathie is er een aanzienlijke vooruitgang gemaakt in de mineralisatie van het kippenbot. Ook in mensen kan homeopathie het osteoporose proces vertragen of stopzetten. Het onderzoek is hier te lezen.

Wat is osteoporose?

Botontkalking is het brozer worden van je botten. Het wordt ook wel osteoporose genoemd. De aandoening komt vooral op latere leeftijd voor en komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. Eén op de drie vrouwen boven de 60 jaar heeft last van botontkalking. Bij mannen boven de 60 is dit één op de zeven. Osteoporose is niet hetzelfde als artrose. Artrose is een reumatische aandoening waarbij het kraakbeen in het gewricht slijt.

Oorzaak van osteoporose

Je lichaam gaat vanaf je 35e langzaam meer bot afbreken dan er aangemaakt wordt. Hierdoor ontstaat botontkalking. Er zijn een aantal factoren bekend die de kans op het krijgen van botontkalking vergroten:

  • Bij vrouwen: de overgang. Na de overgang maakt het lichaam minder vrouwelijke hormonen aan. Deze hormonen zorgen er juist voor dat de afbraak van botten geremd wordt. Na de overgang breekt je lichaam de botten dus sneller af, waardoor ze brozer worden. Met name wanneer je voor je 45e in de overgang bent gekomen heb je een grotere kans op botontkalking.
  • Te weinig lichaamsbeweging. Bewegen stimuleert de aanmaak van botweefsel.
  • Calcium is een hoofdbestanddeel van botten. In zuivelproducten zit veel calcium.
  • Tekort aan vitamine D. Vitamine D is nodig om calcium uit je bloed op te nemen en in de botten te bouwen. Daglicht zorgt ervoor dat je lichaam vitamine D aan gaat maken.
  • Bepaalde geneesmiddelen. Van corticosteroïden (dit zijn sterke ontstekingsremmers, zoals prednison) en schildklierhormoon is bekend dat zij de balans tussen botaanmaak en botafbraak verstoren.
  • Bepaalde aandoeningen. Van verschillende maag-, darm- en schildklieraandoeningen is bekend dat ze de kans op botontkalking verhogen. Ook wanneer je op jongere leeftijd een eetstoornis hebt gehad, kun je op latere leeftijd botonkalking krijgen omdat door de ondervoeding je botten een tijdje niet zijn opgebouwd.

Symptomen van osteoporose

Botontkalking op zichzelf geeft geen klachten. Wel loop je een hoger risico om een bot te breken, bijvoorbeeld bij een val. Vooral polsbreuken en een gebroken heup komen vaak voor bij mensen met botontkalking. Ook kunnen de rugwervels gaan inzakken waardoor je kleiner wordt en krommer gaat lopen. Het gebeurt maar zelden dat je pijn hebt door botontkalking, maar ingezakte rugwervels kunnen soms wel pijnklachten of uitvalsverschijnselen geven.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Klik voor de  bron

 

 

 

 

Borstontsteking (mastitis) homeopatisch behandelen

Een borstontsteking (mastitis) is een ontsteking in de borst, die vooral bij vrouwen die borstvoeding geven, voorkomt. In de meeste gevallen wordt deze veroorzaakt door bacteriën en niet zozeer door andere ziektekiemen. Niettemin kan mastitis ook voorkomen bij vrouwen die geen borstvoeding geven. Het kan zelfs bij kleine baby’s voorkomen, zowel bij jongens als bij meisjes. Niemand weet hoe het precies komt dat sommige vrouwen borstontsteking krijgen en anderen niet. De bacteriën komen mogelijk via een tepelkloof of andere verwonding aan de tepel in de borst. Maar ook vrouwen die geen pijnlijke tepels hebben, krijgen soms een borstontsteking en de meeste vrouwen met tepelkloven krijgen het niet altijd een borstontsteking.

Borstontsteking

Een borstontsteking is iets anders dan een verstopt melkkanaaltje, of dan meerdere verstopte melkkanaaltjes. Een verstopt kanaaltje is niet ontstoken en er is dus geen medicinale behandeling voor nodig om het te behandelen. Bij een verstopt melkkanaaltje heb je een pijnlijke, gezwollen harde plek in de borst. Op de plaats van de verstopping is de huid vaak vrij rood maar niet zo intens rood als dat bij borstontsteking het geval is. In tegenstelling tot een borstontsteking, een mastitis, gaat een verstopt kanaaltje meestal niet gepaard met koorts, al is het niet onmogelijk. Mastitis is meestal pijnlijker dan een verstopt melkkanaaltje, maar beiden kunnen erg pijnlijk zijn.

Daardoor is het soms moeilijk om een milde vorm van borstontsteking te onderscheiden van een hardnekkig verstopt melkkanaaltje. Het is ook mogelijk dat een verstopt melkkanaaltje overgaat in borstontsteking, dus dat maakt het nog ingewikkelder.

Zonder een pijnlijke plek in de borst is er echter geen sprake van borstontsteking of een verstopt melkkanaaltje. In Frankrijk beschrijven artsen ook het verschijnsel lymphangite. Ze gebruiken deze term als er koorts is en een rode, warme huid zonder pijnlijke harde plek in de borst.

Zoals bij de meeste borstvoedingsproblemen, is ook een borstontsteking vaak het gevolg van een slechte aanlegtechniek; de borst wordt namelijk onvoldoende geleegd en zo ontstaat het begin van een borstontsteking.

Verstopt melkkanaaltje

Verstopte melkkanaaltjes verdwijnen bijna altijd spontaan binnen 24 tot 48 uur nadat ze zijn opgetreden, zonder enige behandeling. Tijdens de periode van deze verstopping kan de baby wat onrustiger zijn als hij aan deze borst is aangelegd omdat de melktoevoer langzamer is dan gewoonlijk. Dit komt waarschijnlijk omdat de druk van de harde plek andere kanaaltjes vernauwd.

Je kunt verstopte melkkanaaltjes verhelpen

  • Blijf je baby aanleggen aan de borst met de verstopping.
  • Leeg het aangetaste gebied zo goed mogelijk.
  • Leg goed aan
  • Pas borstcompressie toe terwijl de baby drinkt. Probeer je hand rondom het verstopte kanaaltje te krijgen en constante druk uit te oefenen terwijl je baby drinkt als dit niet teveel pijn doet.
  • Probeer het kinnetje van de baby naar de verstopping te laten wijzen. Als de verstopping bijvoorbeeld aan de onder/buitenkant van de borst zit (7 uur) kan voeden in de rugby houding helpen.*

Pas warmte toe op het aangetaste gebied met een warm kompres of warmwaterkruik, maar let er wel op dat je de huid niet verbrandt door te lang te veel warmte aan te brengen.

Neem rust. Niet altijd makkelijk als je een nieuwe baby hebt, maar ga samen met de baby naar bed om te rusten en voed hem daar.

Je kunt ook een homeopaat om raad vragen.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Ziekte van Still (jeugdreuma). Wat kan homeopathie hiermee.

Met de ziekte van Still (Still’s disease) wordt een vorm van jeugdreuma (JIA = Juveniele Idiopatische Artritis) bedoeld.

ziekte van Still, jeugdreuma

Tegenwoordig spreekt men wel van systemische JIA, een aandoening die voornamelijk voorkomt bij jonge kinderen. De term systemisch staat voor: algemene ziekteverschijnselen. De kinderen hebben last van spierpijn, die wekenlang kan duren. De gewrichtsontsteking is er soms gelijktijdig met de eerste klachten, maar kan ook pas later optreden. Meestal zijn er veel gewrichten ontstoken. In actieve periodes van de ziekte heeft het kind hoge, piekende koorts, rode vlekjes op de huid en voelt het zich ziek.

Wanneer iemand de verschijnselen van de ziekte van Still op volwassen leeftijd krijgt, spreekt men van Adult (=volwassen) Still. Tot op heden bestaan er nog geen specifieke geneesmiddelen tegen de ziekte van Still. De behandeling kan worden vergeleken met die bij reumatoïde artritis (RA).

De reguliere behandeling bestaat, indien er ook gewrichtsontstekingen optreden, uit NSAID’s voorgeschreven, dit zijn ontstekingsremmende pijnstillers. Als NSAID’s weinig werken of gewrichten al lange tijd ontstoken zijn, kan een reumatoloog een DMARD of biological voorschrijven.

Homeopathisch gezien zijn er veel ingangswegen waarop deze klachten bekeken kunnen worden. Vanuit een consult wordt de levensloop nauwkeurig na gelopen. Ook komen alle andere klachten aan bod die tegelijktijdig of afwisselend optreden naast de klachten van de zieken van Still.

Afhankelijk van de uitkomsten van dit consult kan een homeopaat een op maat gemaakt behandelplan opstellen. Daarin wordt de focus gelegd op het voorkomen van opvlammingen van deze aanvallen.

Indien u meer wilt weten wat ik als homeopaat kan betekenen voor u dan kunt u kosteloos en vrijblijvend een informatie gesprekaanvragen.

Mocht de afstand tot de praktijk een probleem zijn dan kan er altijd gekozen worden voor een telefonisch, skype of mail consult. Deze opties tot consult kunnen op aanvraag gekozen worden.

Kijkt u op mijn website onder het kopje contact voor mijn contact gegevens (klik).

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

bron: klik

Clusterhoofdpijn het hoofd bieden met homeopathie

Clusterhoofdpijn is een vrij zeldzame maar zeer ernstige vorm van hoofdpijn die in aanvallen optreedt. Een homeopaat kan u wellicht helpen om de aanvallen de baas te worden. U kunt contact met mij opnemen voor meer informatie. De contact gegevens vindt u hier (klik).

Clusterhoofdpijn

Clusterhoofdpijn wordt ook neuralgie van Horton genoemd en staat in de volksmond ook wel bekend als ‘suicide headache’ (zelfmoordhoofdpijn), vanwege de bijna ondraaglijke pijn. Clusterhoofdpijn treedt op in aanvallen. De pijn zet vrij plotseling op, zonder dat je het voelt aankomen. De pijn begint aan één kant van je hoofd, rondom je slaap. Het is een zeer intense pijn die uitstraalt naar je oogkasoor en zich kan uitbreiden tot nekpijn. De duur van een aanval van clusterhoofdpijn kan variëren van een kwartier tot zo’n 3 uur en je kunt tot 8 keer per dag een aanval krijgen.

Een opvallend kenmerk is dat de aanvallen vaak op bijna precies dezelfde tijdstippen van de dag optreden. Clusterhoofdpijn komt meer voor bij mannen dan bij vrouwen (de verhouding is 3 : 1) en dan vooral bij een leeftijd van 20-50 jaar.

Episodische en chronische clusterhoofdpijn

Clusterhoofdpijn is onder te verdelen in een episodische en een chronische vorm. Bij de episodische vorm van de hoofdpijn worden periodes van weken tot maanden waarin de aanvallen optreden, afgewisseld met periodes zonder pijn. Zo’n pijnvrije periode kan jaren duren, waarna de pijn plotseling weer kan terugkomen.

De chronische vorm kent geen pijnvrije periodes en is dus continu aanwezig. De episodische vorm  kan overgaan in de chronische vorm, en andersom.

Clusterhoofdpijn heeft een enorme invloed op het dagelijks leven en resulteert vaak in geheugen- en concentratieproblemen en arbeidsongeschiktheid. Mensen met clusterhoofdpijn krijgen vaak te maken met onbegrip vanuit hun omgeving.

Clusterhoofdpijn moet overigens niet verward worden met migraine, een andere vorm van hoofdpijn. Mensen met migraine voelen de aanval vaak aankomen, zijn misselijk en willen het liefst stil gaan liggen. Ook spanningshoofdpijn is een heel andere aandoening, met zijn eigen kenmerken en oorzaak.

Oorzaken van clusterhoofdpijn

Hoewel er uitgebreid onderzoek wordt gedaan naar clusterhoofdpijn, is er nog geen duidelijke oorzaak bekend. Men denkt dat het ontstaan van de ziekte te maken heeft met een afwijking in de hypothalamus, een deel van de hersenen. De hypothalamus heeft een groot aantal functies voor het lichaam, waaronder het regelen van de bloeddruk, de hartslag, de hormoonhuishouding en de biologische klok. Dit laatste zou een reden kunnen zijn voor het feit dat de pijnaanvallen vaak rond dezelfde tijdstippen opkomen.

Er zijn verschillende factoren waarvan wordt gedacht dat ze een aanval  kunnen uitlokken. Mogelijke uitlokkende factoren zijn bijvoorbeeld alcohol, kou, weinig zuurstof (bijvoorbeeld op grote hoogtes) en bepaalde smaakversterkers. Het is echter nog niet bewezen dat deze dingen echt invloed hebben op het ontstaan van een aanval en de onderliggende mechanismen zijn dan ook nog niet bekend.

Symptomen

Het belangrijkste symptoom is dat het vrij plotseling komt opzetten. Mensen met de aandoening beschrijven een aanval als een haast ondraaglijke, stekende pijn aan de zijkant van het hoofd. De pijn kan uitbreiden tot nekklachten, pijn aan de oogkas, het oor en de bovenkaak aan dezelfde kant van het hoofd.

De intense pijn gaat vaak gepaard met bijverschijnselen. Zo hebben mensen vaak last van een verstopte neus, een tranend oog, een verkleinde pupil en een hangend ooglid, allemaal aan dezelfde kant van het hoofd als waar de pijn zit. In tegenstelling tot mensen met migraine, die het liefst in een donkere kamer stil willen liggen, worden mensen met clusterhoofdpijn juist erg onrustig. Ze hebben een grote bewegingsdrang en gaan onrustig rondlopen.

Diagnose van clusterhoofdpijn

Het stellen van de diagnose clusterhoofdpijn gebeurt meestal op basis van het verhaal van de patiënt. De klachten die bij de aandoening passen zijn vaak zo specifiek, dat veel nader onderzoek niet nodig is. Het is dus wel van belang om je klachten goed te omschrijven. Het bijhouden van een hoofdpijndagboek kan daarbij helpen.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Hooikoorts, begin nu alvast met de behandeling bij uw homeopaat.

Het voorjaar staat al weer op uitbreken. Voor velen een periode van vreugde over het einde van de koude en donkere wintertijd. De warmte en het licht van de voorjaarszon worden verwelkomt en doet bomen en bloemen in de natuur weer uitlopen. Voor mensen met hooikoorts werpt dit laatste gebeuren een schaduw over de blijde gevoelens. Het stuifmeel wat bomen en bloemen produceren veroorzaakt een allergische reactie en doet de ogen tranen, de kelen kriebelen en de neuzen niezen.

Wat is hooikoorts nu eigenlijk en hoe kom je er vanaf?


Hooikoorts is een allergische reactie op stuifmeel of pollen. Een kleine hoeveelheid stuifmeel, het zogeheten allergeen, veroorzaakt in het afweersysteem een overdreven reactie, veel te sterk in vergelijking met de in feite onschuldige veroorzaker. De reguliere medicijnen zoals Ariës of antihistamine onderdrukken de allergische reacties. Je moet ze dagelijks nemen, want zodra je er mee stopt komen de symptomen net zo hard weer terug. Elk jaar opnieuw herhaalt zich het zelfde gebeuren. De medicijnen kunnen na een aantal jaren uitgewerkt raken en je moet er steeds meer van nemen voor het zelfde effect. Dit laat zien dat de allergie niet geneest door de medicijnen. Elk jaar laat deze aandoening weer zien dat het nog aanwezig is en steeds hardnekkiger wordt.

De behandeling van hooikoorts


Hooikoorts is goed te behandelen met homeopathische middelen. De klassieke behandeling bestaat uit twee fasen, niet alleen worden de acute klachten tot rust gebracht, ook de grondoorzaak wordt aangepakt met een speciale groep middelen. Deze middelen zijn niet geschikt voor zelfmedicatie en worden voorgeschreven door een klassiek homeopaat. Afhankelijk van hoe lang iemand al last heeft van de klachten, kan de hooikoortspatiënt na enkele seizoenen genezen zijn van hooikoorts en geen middelen meer nodig hebben. Wilt u meer weten neem dan contact met mij op.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal e.o.
Bron: klik

Emotionele gezondheid bij kinderen: Hoe biedt je kinderen dit aan?

De meeste ouders moeten er niet aan denken om hun kinderen Valium of Prozac voor te laten schrijven voor problemen met de emotionele gezondheid . We beseffen ons terdege dat hun lichaam nog te teer en te delicaat is om deze chemische stoffen zonder schade te verwerken. Maar in samenhang met de fysieke uitingsvorm is hun emotionele gezondheid ook erg teer en delicaat. Ze staan tegenwoordig vaak onder vergelijkbare stress en werkdruk als volwassenen. De schade die in de emotionele gezondheid van de kinderen ontstaat, met of zonder medicinale invloed, bepaald hoe de kinderen de rest van hun leven gebruik kunnen maken van dit emotionele stuk.

Hierbij zou homeopathie een goed alternatief kunnen bieden om de kinderen enerzijds te helpen met het omgaan van alle mentale en emotionele stress en daar anderzijds een niet- chemisch, niet-toxisch maar natuurlijke oplossing voor te bieden.

Wilt u meer weten wat ik op dit vlak voor u, of uw kind kan betekenen. Neem dan contact met mij. Contact gegevens kunt u hier vinden (klik)

 

Hoe biedt je kinderen een goede emotionele gezondheid?

Met de juiste emotionele opvoeding kun je je kinderen leren om goede burgers te worden, terwijl je er ook voor zorgt dat ze gelukkig worden, en help je hun emotionele gezondheid.

Je kunt je kinderen leren om alleen maar de straat over te steken als het stoplicht op groen staat, om voor hun huisdieren te zorgen, om boeken te lezen en om cijfers te vermenigvuldigen en zelfs om het afval thuis te scheiden. Maar kun je ze ook leren om hun gevoelens te uiten? Om de dingen te zeggen die ze voelen voordat ze zich in een kamer opsluiten en de deur dichtgooien?
Kan je net als het gezond houden van hun lichaam door bijvoorbeeld de juiste voedingsstoffen aan te bieden, ook door het aanbieden van de juiste mentale prikkels hun emotionele gezondheid intact houden.

Opvoeding is niet alleen maar het vullen van een lege geest met kennis en het verzamelen van informatie. Het opvoeden van je kinderen houdt ook in dat je ze helpt te leren hoe ze gelukkig kunnen worden in deze ingewikkelde wereld, terwijl ze ook zorgen dat anderen gelukkig zijn. Het is belangrijk dat je je kinderen goede waarden en normen leert en een goede emotionele opvoeding geeft.

Scholen hebben dit vak niet ingevoerd in hun vakkenpakket, dus het is belangrijk dat je ze al vanaf een jonge leeftijd emotionele opvoeding leert, op de manier die we je in dit artikel zullen leren.

Hoe ontwikkel je de emotionele opvoeding van je kind?

De opvoeding van een kind begint vanaf dag één, als ze ter wereld komen. Opvoeding geeft liefde, knuffels, lieve woorden en gewoonten. Het gebeurt tijdens het voeden, slapen en de glimlach die je probeert je kind te laten imiteren. Opvoeding is de stem die ze aanmoedigt en steunt, die zorgt dat ze zich veilig voelen bij iedere stap die ze nemen, de versterking waardoor ze zich dapper voelen nadat ze gevallen zijn – dit is emotionele opvoeding.

Het echte avontuur begint op de leeftijd van acht jaar. Rond deze tijd beginnen kinderen te ontdekken hoe de wereld werkt en wie ze zijn. Ze hebben al geleerd wat gerechtigheid is en wat goed en fout is. Vanaf dit punt gaan ze verder met het ontwikkelen van hun persoonlijkheid en interesses. Ze gaan de wereld verkennen met een grote nieuwsgierigheid, waarbij jij de sleutel bent om steun te geven, hun autonomie te waarborgen en hen iedere dag liefde te geven.

Dit zijn de dimensies die je moet aanmoedigen als onderdeel van de emotionele opvoeding van je kind.

1.Zelfbewustzijn

Kinderen moeten opgroeien om het beste uit zichzelf te halen. Wat betekent dat? Ze moeten hun mogelijkheden en grenzen leren kennen. Leer ze de waarde van het doen van dingen voor zichzelf en om autonoom te zijn, zodat ze kunnen zien waartoe ze in staat zijn, waar ze goed in zijn, en waar ze kans hebben om fouten te maken.

Wees niet te beschermend, want daardoor leren ze geen verantwoordelijkheden en krijgen ze geen goed zelfvertrouwen. Laat ze groeien en steun ze bij iedere stap die ze maken en straf ze niet als ze fouten maken – leer ze hoe ze het beter kunnen doen.

2.Geef ze verantwoordelijkheden

Een emotioneel volwassen persoon is verantwoordelijk voor zichzelf. Dit zijn personen die niet afhankelijk zijn van anderen om dingen voor hen te doen en die vertrouwen hebben in hun eigen mogelijkheden.

Als je kinderen ouder worden, geef ze dan meer verantwoordelijkheden. Ze moeten leren dat het leven niet bestaat uit rechten en vrijheid, maar dat we allemaal verantwoordelijk zijn voor onze acties, zodat we echt vrij zijn.

3.Leer gelukkig te zijn en frustratie te accepteren

Al vanaf jonge leeftijd moeten kinderen leren dat ze niet alles kunnen krijgen wat ze willen. Iedere keer dat ze een negatieve reactie van jou krijgen, hoeven ze niet te reageren alsof de wereld vergaat.

Hier is een voorbeeld: Je zoon van acht jaar vraagt of je een mobiele telefoon voor hem wilt kopen. Natuurlijk is hij daar nog veel te jong voor, dus je praat er met hem over en verwacht dat hij het begrijpt. Als hij een driftbui krijgt en tegen de meubels gaat slaan en gaat schreeuwen, heeft hij niet geleerd om frustratie te accepteren. Op de lange termijn kan dit veel ellende veroorzaken, maar als je dit goed beheerst kun je de situatie kalm en redelijk uitleggen.

4.Het belang van het “algemeen belang” en “win-win”

Het leven is geen eiland waar we alleen langs reizen. We leven in een samenleving tussen andere mensen die onderdeel uitmaken van ons dagelijks leven, waar we banden mee ontwikkelen en waarmee we emotioneel groeien als een samenleving.

Wat betekent dat? Om te slagen in de emotionele opvoeding van je kinderen, moet je werken aan de volgende aspecten:

  • Moedig empathie aan, zodat ze emoties in anderen herkennen, zoals grootouders, broers en zussen, vrienden…
  • Help ze begrijpen dat als ze iets verkeerd doen, dit ook invloed heeft op andere mensen. Als ze ernaar streven respectvol en begripvol te zijn en andere mensen gelukkig te maken, dan “wint iedereen”. Als ze naar iemand lachen, krijgen ze waarschijnlijk een glimlach terug. Positieve emoties zijn altijd het meest krachtig.

Het is ook belangrijk dat je ervoor zorgt dat je kinderen leren om gelukkig te zijn met zichzelf – ze hebben hobby’s nodig die ze leuk vinden en ze moeten nieuwe dingen ondernemen waar ze van leren. Tegelijkertijd zullen ze leren dat liefde voor zichzelf een krachtig schild is. Met een goede dosis zelfvertrouwen en acceptie van hun fysieke en emotionele zelf zullen ze beter in staat zijn om van anderen te houden.

Begin vandaag nog met het in de praktijk brengen van deze tips en zie hoeveel succes je hebt met de emotionele opvoeding van je kinderen.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

lage weerstand en klassieke homeopathie: een onderzoek

Het onderzoek van het effect van homeopathie op een lage weerstand werd uitgevoerd door Max Haidvogl in 2007

Homeopathie en lage weerstand

Samenvatting

Onze afweer -ons immuunsysteem- is onze bescherming tussen de buitenwereld en onze binnenwereld. Het is de centrale regelneef en poortwachter. Soms lijkt het alsof het bijna lastig is een afweer te hebben; veel klachten zijn gerelateerd aan afweerreacties. Zowel allergie (bv hooikoorts) als auto-immuunaandoeningen zijn reacties van een afweer, dat zich vergist. Koorts bij infecties is ook een afweerreactie, de koorts dient als instrument om de infectie te bestrijden. Snotteren, hoesten voorhoofdsholteontstekingen, keelontstekingen, oorontstekingen en luchtweginfecties zijn allemaal tekenen van een verminderde weerstand of een weerstand, die de strijd met bacillen en virussen aangaat. Bent u of uw kind ook snel vatbaar?

Bij mensen van jong tot oud is de werking van homeopathie bij klachten, die te maken hebben met een verminderde weerstand door onderzoek meerdere malen vastgesteld (Bornhoft et al., 2006 [1]). Eén van deze studies onderzocht de werking van homeopathie onder bijna 1600 deelnemers met een loopneus, zere keel, oorpijn, voorhoofdsholteontsteking of hoest. Homeopathie werkte in vergelijking met gangbare zorg van de huisarts even goed (Haidvogl et al., 2007 [3]).

Inleiding

Het doel van de studie was de werking van homeopathie bij acute (plotseling opkomende) klachten te vergelijken met de werking van gangbare zorg in de huisartsenpraktijk.

Methode

Patiënten (ouder dan een maand) die zich melden bij de homeopathisch arts met ten minste één van de vijf klachten: loopneus, keelpijn, oorpijn, voorhoofdsholtepijn of hoest en die klachten niet meer dan 7 dagen hadden, kwamen in aanmerking om deel te nemen aan het onderzoek. Zevenenvijftig eerstelijnszorg praktijken in Oostenrijk (8), Duitsland (8), Nederland (7), Rusland (6), Spanje (6), Oekraïne (4), Verenigd Koninkrijk (10) en de Verenigde Staten (8) namen deel aan het onderzoek. Patiënten kregen op basis van hun voorkeur een gebruikelijke, gangbare behandeling of een homeopathische behandeling. Het resultaat van de behandeling werd gemeten als het deel van de patiënten die een ‘volledig herstel’ of een ‘belangrijke verbetering’ hadden ervaren na 14 dagen van therapie.

Resultaten

Gegevens van 1.577 patiënten werden geëvalueerd, waarvan 857 een homeopathische (H) en 720 een conventionele (gebruikelijke) (C) behandeling hadden ontvangen. In beide groepen had de meerderheid van de patiënten zich na 14 dagen van behandeling als volledig hersteld of als belangrijk verbeterd gemeld. Er was geen verschil tussen de groepen. Wel werd er verschil gevonden in de snelheid van herstel. Kinderen en volwassen, die in de homeopathiegroep werden behandeld, herstelden aanzienlijk sneller in de eerste 7 dagen van de behandeling. Bijwerkingen traden aanzienlijk vaker op in de groep volwassenen, die met gangbare zorg werd behandeld. Terwijl er bij kinderen geen verschil in bijwerkingen werden gevonden.

Conclusie

In de eerstelijns huisartsenzorg is de homeopathische behandeling van acute luchtweg -en oorklachten niet ondergeschikt aan de gebruikelijke, gangbare behandeling.

Deze studie gaat over het real-life gedrag van patiënten met een lage weerstand. Het sterke punt van deze studie is dat het echt de situatie onderzoekt zoals we in de dagelijkse praktijk zien bij de homeopathisch arts. Het zwakkere punt van de studie is, dat er in dit onderzoek geen vergelijking met een controlegroep is. Hierdoor weet je niet echt zeker of het herstel echt komt door de homeopathie of door bijvoorbeeld een placebo effect, een natuurlijk verloop van de ziekte of andere zaken.

Lees hier het gehele onderzoek

Haidvogl 2009 (pdf)

Verder onderzoek naar homeopathie bij een lage weerstand

Uit een in opdracht van de Zwitserse overheid uitgevoerd onderzoek naar de werking van homeopathie, blijkt homeopathie bij infecties en allergie van de bovenste luchtwegen effectief. Het rapport evalueerde 29 studies en vond een positief eindresultaat ten gunste van de homeopathie (Bornhoft et al., 2006 [1]). Bij acute hoest werkt een hoest siroop op homeopathische basis aanzienlijk beter dan een hoestsiroop zonder homeopathisch middel (Zanasi et al., 2014 [6]). Duitse onderzoekers volgden mensen met chronische voorhoofdsholteontsteking 8 jaar lang en constateerden, dat deze mensen zich beter voelden door de homeopathische behandeling en dat die verbetering op de lange termijn (na 8 jaar) nog meetbaar was (Witt, Ludtke, & Willich, 2009 [5]). Indiaas onderzoek bevestigt deze resultaten (Nayak et al., 2012 [4]). Ook bij griep heeft homeopathie haar werking bewezen (Chakraborty, Lamba, John, Sarkar, & Poddar, 2013< [2]).

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Jeukende uitslag: misschien kan een homeopaat helpen?

Een jeukende uitslag; gek kan je ervan worden! Krabben tot bloedens toe, tot de brandende pijn verschijnt lijkt heel even wat te helpen. Maar nooit voor lang. De jeuk keert altijd weer terug.
Regulier zijn er vele zalfjes en crèmes voor te vinden, maar echt helpen doet het nooit. Daar zijn de artsen het zelf ook over eens. Lees dit maar eens (klik).

Misschien kan je een homeopatische behandeling proberen. De homeopaat ziet de jeukende uitslag als een belangrijk symptoom voor een onderliggend probleem. Los je het onderliggende probleem op, dan gaat de jeukende uitslag ook weg.

Wat is een jeukende uitslag?

De medische definitie van jeuk is ‘de sensatie in de huid die uitlokt tot krabben’ en is een van de meest voorkomende huidklachten. Jeuk kan varieren van lichte jeuk bij milde irritatie van de huid tot een heftige, allesbeheersende toestand die normaal leven zo goed als onmogelijk maakt.

Hoe ontstaat het?

Het precieze proces in de huid dat jeuk veroorzaakt is nog niet volledig ontrafeld. Wel weten wij dat bij jeuk specifieke ‘jeukzenuwen’ in de huid worden geprikkeld. De uiteinden van deze zenuwen zijn gelegen op de grens van de opperhuid en de lederhuid. De zenuwen kunnen worden geactiveerd door bepaalde eiwitten zoals histamine, neuropeptiden en prostaglandinen. Deze stoffen komen vooral vrij bij ontstekingen van de huid. Het is dus niet verwonderlijk dat de meeste ontstekingen van de huid in meer of mindere mate gepaard gaan met jeuk.

Welke oorzaken van jeuk zijn er?

Er zijn zeer veel oorzaken van jeuk. Sommige oorzaken komen algemeen voor en andere zijn weer zeer zeldzaam.

Bij de meeste vormen van jeuk is de oorzaak duidelijk en niet van groot medisch belang (maar wel lastig voor de tijd dat het duurt…) Duidelijke, kortdurende en veel voorkomende oorzaken zijn bijvoorbeeld muggenbeten en brandnetelprikken.

Andere zeer duidelijk aanwijsbare oorzaken, die langduriger jeuk opleveren zijn bijvoorbeeld

  • droge huid
  • eczeem
  • galbulten
  • schimmelinfecties van de huid
  • parasieteninfecties (zoals bv. schurft of zwemmersjeuk
  • lokale jeuk aan de armen (brachioradiale jeuk
  • ernstige jeuk, verergerd door krabben (neurodermitis)
  • lokale jeuk aan de rug (notalgia paraesthetica)

Wanneer de oorzaak van de jeuk niet direct duidelijk is, maar steeds op één bepaalde plaats gelocaliseerd is (bijvoorbeeld rond de anus of op het behaarde hoofd) zijn er voor de arts vaak voldoende aanknopingspunten om op korte termijn en soms met beperkt aanvullend onderzoek de veroorzaker van de jeuk op te sporen.

Moeilijker wordt het wanneer jeuk langere tijd blijft bestaan zonder dat een duidelijke, zichtbare oorzaak aanwezig is. De huisarts, en in latere instantie de huidarts, zal proberen de oorzaak op te sporen, vooral wanneer deze vorm van jeuk langere tijd blijft bestaan.

Wanneer de gehele huid jeukt zal de arts onderzoeken of er sprake is van een inwendige oorzaak.

Voorbeelden zijn:

  • suikerziekte
  • nier- en leverstoornissen
  • darmparasieten

Eenvoudig onderzoek van bloed en ontlasting kan dan de oorzaak aan het licht brengen.

Andere bekende oorzaken van jeuk die over de gehele huid voorkomt zijn:

geneesmiddelen
deze kunnen als bijwerking jeuk veroorzaken. Uw arts zal dus ook altijd willen weten welke geneesmiddelen u regelmatig gebruikt.

psychische factoren
stress kan bestaande jeuk sterk verergeren en het risico bestaat dan dat een vicieuze cirkel ontstaat: stress verergert de jeuk, die jeuk kan weer aanleiding zijn tot meer stress, die op zijn beurt weer leidt tot verergering van de jeuk etc. etc.

Een voor huisartsen en dermatologen heel herkenbaar beeld is prurigo. Bij prurigo zijn er typische, sterk jeukende bultjes en plekken waarvoor een vrijwel niet te onderdrukken drang tot krabben bestaat. Prurigo wordt veel (maar niet uitsluitend) gezien aan de strekzijde van armen en benen, op de rug en bij de enkels.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik