Homeopathisch nieuws.

lage weerstand en klassieke homeopathie: een onderzoek

Het onderzoek van het effect van homeopathie op een lage weerstand werd uitgevoerd door Max Haidvogl in 2007

Homeopathie en lage weerstand

Samenvatting

Onze afweer -ons immuunsysteem- is onze bescherming tussen de buitenwereld en onze binnenwereld. Het is de centrale regelneef en poortwachter. Soms lijkt het alsof het bijna lastig is een afweer te hebben; veel klachten zijn gerelateerd aan afweerreacties. Zowel allergie (bv hooikoorts) als auto-immuunaandoeningen zijn reacties van een afweer, dat zich vergist. Koorts bij infecties is ook een afweerreactie, de koorts dient als instrument om de infectie te bestrijden. Snotteren, hoesten voorhoofdsholteontstekingen, keelontstekingen, oorontstekingen en luchtweginfecties zijn allemaal tekenen van een verminderde weerstand of een weerstand, die de strijd met bacillen en virussen aangaat. Bent u of uw kind ook snel vatbaar?

Bij mensen van jong tot oud is de werking van homeopathie bij klachten, die te maken hebben met een verminderde weerstand door onderzoek meerdere malen vastgesteld (Bornhoft et al., 2006 [1]). Eén van deze studies onderzocht de werking van homeopathie onder bijna 1600 deelnemers met een loopneus, zere keel, oorpijn, voorhoofdsholteontsteking of hoest. Homeopathie werkte in vergelijking met gangbare zorg van de huisarts even goed (Haidvogl et al., 2007 [3]).

Inleiding

Het doel van de studie was de werking van homeopathie bij acute (plotseling opkomende) klachten te vergelijken met de werking van gangbare zorg in de huisartsenpraktijk.

Methode

Patiënten (ouder dan een maand) die zich melden bij de homeopathisch arts met ten minste één van de vijf klachten: loopneus, keelpijn, oorpijn, voorhoofdsholtepijn of hoest en die klachten niet meer dan 7 dagen hadden, kwamen in aanmerking om deel te nemen aan het onderzoek. Zevenenvijftig eerstelijnszorg praktijken in Oostenrijk (8), Duitsland (8), Nederland (7), Rusland (6), Spanje (6), Oekraïne (4), Verenigd Koninkrijk (10) en de Verenigde Staten (8) namen deel aan het onderzoek. Patiënten kregen op basis van hun voorkeur een gebruikelijke, gangbare behandeling of een homeopathische behandeling. Het resultaat van de behandeling werd gemeten als het deel van de patiënten die een ‘volledig herstel’ of een ‘belangrijke verbetering’ hadden ervaren na 14 dagen van therapie.

Resultaten

Gegevens van 1.577 patiënten werden geëvalueerd, waarvan 857 een homeopathische (H) en 720 een conventionele (gebruikelijke) (C) behandeling hadden ontvangen. In beide groepen had de meerderheid van de patiënten zich na 14 dagen van behandeling als volledig hersteld of als belangrijk verbeterd gemeld. Er was geen verschil tussen de groepen. Wel werd er verschil gevonden in de snelheid van herstel. Kinderen en volwassen, die in de homeopathiegroep werden behandeld, herstelden aanzienlijk sneller in de eerste 7 dagen van de behandeling. Bijwerkingen traden aanzienlijk vaker op in de groep volwassenen, die met gangbare zorg werd behandeld. Terwijl er bij kinderen geen verschil in bijwerkingen werden gevonden.

Conclusie

In de eerstelijns huisartsenzorg is de homeopathische behandeling van acute luchtweg -en oorklachten niet ondergeschikt aan de gebruikelijke, gangbare behandeling.

Deze studie gaat over het real-life gedrag van patiënten met een lage weerstand. Het sterke punt van deze studie is dat het echt de situatie onderzoekt zoals we in de dagelijkse praktijk zien bij de homeopathisch arts. Het zwakkere punt van de studie is, dat er in dit onderzoek geen vergelijking met een controlegroep is. Hierdoor weet je niet echt zeker of het herstel echt komt door de homeopathie of door bijvoorbeeld een placebo effect, een natuurlijk verloop van de ziekte of andere zaken.

Lees hier het gehele onderzoek

Haidvogl 2009 (pdf)

Verder onderzoek naar homeopathie bij een lage weerstand

Uit een in opdracht van de Zwitserse overheid uitgevoerd onderzoek naar de werking van homeopathie, blijkt homeopathie bij infecties en allergie van de bovenste luchtwegen effectief. Het rapport evalueerde 29 studies en vond een positief eindresultaat ten gunste van de homeopathie (Bornhoft et al., 2006 [1]). Bij acute hoest werkt een hoest siroop op homeopathische basis aanzienlijk beter dan een hoestsiroop zonder homeopathisch middel (Zanasi et al., 2014 [6]). Duitse onderzoekers volgden mensen met chronische voorhoofdsholteontsteking 8 jaar lang en constateerden, dat deze mensen zich beter voelden door de homeopathische behandeling en dat die verbetering op de lange termijn (na 8 jaar) nog meetbaar was (Witt, Ludtke, & Willich, 2009 [5]). Indiaas onderzoek bevestigt deze resultaten (Nayak et al., 2012 [4]). Ook bij griep heeft homeopathie haar werking bewezen (Chakraborty, Lamba, John, Sarkar, & Poddar, 2013< [2]).

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Jeukende uitslag: misschien kan een homeopaat helpen?

Een jeukende uitslag; gek kan je ervan worden! Krabben tot bloedens toe, tot de brandende pijn verschijnt lijkt heel even wat te helpen. Maar nooit voor lang. De jeuk keert altijd weer terug.
Regulier zijn er vele zalfjes en crèmes voor te vinden, maar echt helpen doet het nooit. Daar zijn de artsen het zelf ook over eens. Lees dit maar eens (klik).

Misschien kan je een homeopatische behandeling proberen. De homeopaat ziet de jeukende uitslag als een belangrijk symptoom voor een onderliggend probleem. Los je het onderliggende probleem op, dan gaat de jeukende uitslag ook weg.

Wat is een jeukende uitslag?

De medische definitie van jeuk is ‘de sensatie in de huid die uitlokt tot krabben’ en is een van de meest voorkomende huidklachten. Jeuk kan varieren van lichte jeuk bij milde irritatie van de huid tot een heftige, allesbeheersende toestand die normaal leven zo goed als onmogelijk maakt.

Hoe ontstaat het?

Het precieze proces in de huid dat jeuk veroorzaakt is nog niet volledig ontrafeld. Wel weten wij dat bij jeuk specifieke ‘jeukzenuwen’ in de huid worden geprikkeld. De uiteinden van deze zenuwen zijn gelegen op de grens van de opperhuid en de lederhuid. De zenuwen kunnen worden geactiveerd door bepaalde eiwitten zoals histamine, neuropeptiden en prostaglandinen. Deze stoffen komen vooral vrij bij ontstekingen van de huid. Het is dus niet verwonderlijk dat de meeste ontstekingen van de huid in meer of mindere mate gepaard gaan met jeuk.

Welke oorzaken van jeuk zijn er?

Er zijn zeer veel oorzaken van jeuk. Sommige oorzaken komen algemeen voor en andere zijn weer zeer zeldzaam.

Bij de meeste vormen van jeuk is de oorzaak duidelijk en niet van groot medisch belang (maar wel lastig voor de tijd dat het duurt…) Duidelijke, kortdurende en veel voorkomende oorzaken zijn bijvoorbeeld muggenbeten en brandnetelprikken.

Andere zeer duidelijk aanwijsbare oorzaken, die langduriger jeuk opleveren zijn bijvoorbeeld

  • droge huid
  • eczeem
  • galbulten
  • schimmelinfecties van de huid
  • parasieteninfecties (zoals bv. schurft of zwemmersjeuk
  • lokale jeuk aan de armen (brachioradiale jeuk
  • ernstige jeuk, verergerd door krabben (neurodermitis)
  • lokale jeuk aan de rug (notalgia paraesthetica)

Wanneer de oorzaak van de jeuk niet direct duidelijk is, maar steeds op één bepaalde plaats gelocaliseerd is (bijvoorbeeld rond de anus of op het behaarde hoofd) zijn er voor de arts vaak voldoende aanknopingspunten om op korte termijn en soms met beperkt aanvullend onderzoek de veroorzaker van de jeuk op te sporen.

Moeilijker wordt het wanneer jeuk langere tijd blijft bestaan zonder dat een duidelijke, zichtbare oorzaak aanwezig is. De huisarts, en in latere instantie de huidarts, zal proberen de oorzaak op te sporen, vooral wanneer deze vorm van jeuk langere tijd blijft bestaan.

Wanneer de gehele huid jeukt zal de arts onderzoeken of er sprake is van een inwendige oorzaak.

Voorbeelden zijn:

  • suikerziekte
  • nier- en leverstoornissen
  • darmparasieten

Eenvoudig onderzoek van bloed en ontlasting kan dan de oorzaak aan het licht brengen.

Andere bekende oorzaken van jeuk die over de gehele huid voorkomt zijn:

geneesmiddelen
deze kunnen als bijwerking jeuk veroorzaken. Uw arts zal dus ook altijd willen weten welke geneesmiddelen u regelmatig gebruikt.

psychische factoren
stress kan bestaande jeuk sterk verergeren en het risico bestaat dan dat een vicieuze cirkel ontstaat: stress verergert de jeuk, die jeuk kan weer aanleiding zijn tot meer stress, die op zijn beurt weer leidt tot verergering van de jeuk etc. etc.

Een voor huisartsen en dermatologen heel herkenbaar beeld is prurigo. Bij prurigo zijn er typische, sterk jeukende bultjes en plekken waarvoor een vrijwel niet te onderdrukken drang tot krabben bestaat. Prurigo wordt veel (maar niet uitsluitend) gezien aan de strekzijde van armen en benen, op de rug en bij de enkels.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Luchtwegallergie te lijf met klassieke homeopathie.

De symptomen van een luchtwegallergie lijken er op die een gewone verkoudheid: een vol gevoel in het hoofd en de borst, een verstopte neus of een loopneus, hoesten en niezen. Soms gaat een luchtwegallergie gepaard met een piepende ademhaling. Allergieën en verkoudheid worden soms met elkaar verward totdat iemand zich realiseert dat de allergische reactie langer duurt dan een gewone verkoudheid, of dat de verschijnselen plotseling ontstaan (en verdwijnen) in een tempo dat niet typisch is voor een gewone verkoudheid. Een luchtwegallergie wordt ook wel een respiratoire allergie genoemd.

Luchtwegallergie

Bij sommige mensen ontstaan de verschijnselen gedurende het pollenseizoen, in het voorjaar, de zomer of de herfst. Weer bij anderen ontstaan ze bij voorkeur in de winter, wanneer de huizen minder goed worden geventileerd en daardoor een groter contact ontstaat met huisstof en de daarin voorkomende huisstofmijt en schimmels. Nog weer anderen krijgen last wanneer zij in een kamer komen waarin zich dieren met een vacht bevinden.

Alle luchtwegallergieën zijn reacties van het immuunsysteem op allergenen die in de lucht zweven. In dit gedeelte zullen de meest voorkomende allergische reacties worden besproken op pollen (stuifmeel), schimmels, stof, huidschilfers en ook de ziektebeelden als astma en de neuspoliepen.

Behandeling

1 op de 4 mensen heeft een wel eens een luchtwegallergie. Astma kan in ernst toenemen en zelfs worden ontregeld door een allergische ontsteking van de neus(rhinitis) en bijholten(sinusitis). Bijna 80% van de astmapatiënten heeft neusklachten. Daarom is behandeling van de bovenste luchtwegen, als onderdeel van de behandeling van astma, vaak nodig.

Het is het overwegen waard om een luchtweg allergie homeopathisch te behandelen. Deze studie laat zien dat homeopathie uitstekende resultaten behaald.

Meer weten? U kunt een kosteloos informatie gesprek aanvragen in mijn praktijk, daarin kan ik u uitleggen wat homeopathie voor u kan betekenen. Maar uiteraard kunt u ook meteen een consult plannen. Dat kunt u doen door contact met me op te nemen (gegevens op de contact pagina), of door online een afspraak in te plannen.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Chronische pijn klachten en klassieke homeopathie.

Hieronder zijn een aantal informatieve artikelen over chronische pijn klachten. Herkent u zichzelf hierin, of zoekt u homeopathische hulp voor uw pijnklachten. Maak dan eens een informatie afspraak, dan kunnen we bespreken wat ik voor u kan betekenen. Weet u al zeker dat u baat kunt hebben bij homeopathie, dan kunt u ook meteen contact met mij opnemen voor een afspraak. Een consult kan op verschillende manieren afgenomen worden en worden aangepast aan uw wens, informeert u eens naar de mogelijkheden.

Wist u dat?

  • De leeftijd van mensen met chronische pijn is gemiddeld 50 jaar
  • Zeven op de tien pijnpatiënten zijn vrouw
  • 64 procent van de pijnpatiënten heeft ernstige tot zeer ernstige klachten
  • De meeste voorkomende klacht (42 procent) is lage rugpijn
  • 58 procent van de patiënten zoekt langer dan een jaar naar een goede behandeling
  • 47 procent van de pijnpatiënten vindt dat pijn een negatieve invloed heeft op hun relatie met familie en vrienden
  • 24 procent voelt zich door de pijn in een sociaal isolement zitten
  • Artrose (26 procent) is de meest voorkomende oorzaak van chronische pijn
  • 75 procent gelooft niet binnen een jaar van de pijn af te zijn
  • 30 procent gaat minstens tien keer naar een behandelaar
  • 52 procent is niet tevreden over de opgegeven verklaring voor pijn
  • 73 procent van de patiënten wil graag actief zijn en volop meedraaien in de samenleving
  • Bij 41 procent is nooit een diagnose gesteld of oorzaak gevonden
  • 70 procent van de mensen met chronische pijn heeft last van slapeloosheid en/of somberheid
  • 32 procent van de patiënten heeft wel eens een pijnpoli bezocht
  • Bij 25 procent van de patiënten is de oorzaak van de chronische pijn niet bekend
  • 20 procent van de mensen met chronische pijn heeft geen arts of behandelaar bezocht
  • 9 procent van de pijnpatiënten kan de dagelijkse werkzaamheden niet meer uitvoeren
  • 28 procent is bezorgd dat ze door hun pijn geen carrière kunnen maken

Wat is chronische pijn?

Chronische pijn is pijn die langer aanhoudt of zwaarder is dan verwacht (bijvoorbeeld na herstel van een ziekte of beschadiging).

Acute pijn ontstaat door beschadiging van weefsel, door overbelasting, een ontsteking of een ziekte. Afhankelijk van de ziekte of aandoening kan de pijn lang duren. Nadat de oorzaak is gestopt, behandeld of genezen, verdwijnt de pijn weer. Houdt u zonder duidelijke oorzaak toch nog pijn, of meer pijn dan verwacht, dan noemen we dat chronische pijn.

Chronische pijn is vervelend, maar niet gevaarlijk. De pijn kan wel veel invloed hebben op uw leven, op hoe u zich voelt en wat u kunt doen. Zowel thuis als op uw werk.

Hoe ontstaat chronische pijn?

Chronische pijn heeft geen duidelijke oorzaak. Dat de pijn aanhoudt heeft waarschijnlijk te maken met hoe uw lichaam, uw gedachten en uw omgeving op de pijn reageren. We noemen dit lichamelijke, psychische en sociale factoren.

Deze factoren hebben invloed op hoe u de pijn ervaart en hoe u ermee omgaat.

Hoe reageert uw lichaam op de pijn?
Wanneer u lang pijn heeft (bijvoorbeeld door een wond of ontsteking), dan kunnen uw zenuwen extra gevoelig worden. De zenuwen sturen dan extra veel pijnprikkels naar uw hersenen. De pijn die u ervaart wordt daardoor heviger, duurt langer of breidt zich uit. Zelfs aanraken of bewegen kan dan al pijn doen.

Soms blijven uw zenuwen overgevoelig, ook al is er geen duidelijke oorzaak meer voor de pijn. De zenuwen blijven pijnprikkels naar uw hersenen sturen, ook al is de oorzaak (bijvoorbeeld een wond of een ontsteking) behandeld en genezen. Dat verklaart waarom de pijn soms erger is of langer aanhoudt dan verwacht.

Welke gedachten en gevoelens heeft u bij de pijn?
Wat u denkt en voelt heeft invloed op hoe u de pijn ervaart en hoe u ermee omgaat.

Als u denkt dat de pijn schadelijk is of op een ernstige ziekte wijst, dan kunt u daar onzeker, angstig en somber van worden. Het kan zijn dat u daardoor bepaalde activiteiten en werkzaamheden gaat vermijden.

Angst, onrust, spanning, onzekerheid, eenzaamheid, somberheid en verveling kunnen de pijn verergeren en in stand houden.

Doemdenken, piekeren, eindeloos zorgen maken en een gevoel van hulpeloosheid kunnen de pijn verergeren en in stand houden.

Hoe reageert uw omgeving op de pijn?
Als mensen in uw omgeving erg bezorgd zijn, kan dat uw eigen angst en pijn versterken.

Soms gaat uw omgeving voor u zorgen en hoeft u zelf minder te doen. Dat kan prettig zijn, maar soms houdt het u tegen zelf activiteiten op te pakken.

Aandacht, erkenning, begrip, geruststelling, afleiding, ontspanning, veiligheid en vertrouwen kunnen de pijn verminderen. Hierdoor lukt het vaak weer beter om zelf activiteiten op te pakken.

Adviezen bij chronische pijn

Het is goed om bij uzelf na te gaan wat de pijn voor u betekent. Als u weet dat de pijn niet door een beschadiging of ziekte wordt veroorzaakt, kan dat de zorgen over de pijn wegnemen. Vaak lukt het dan om op een andere manier naar de pijn te kijken. Bedenk dat de pijn niet gevaarlijk is. En dat het weinig zin heeft om naar een oorzaak te blijven zoeken.

Als u zich somber, angstig of gefrustreerd voelt over de pijn, kan dit de pijn verergeren. Het kan helpen om over deze gevoelens te praten.

Als mensen in uw omgeving ongerust zijn, leg dan aan hen uit dat uw klachten vervelend of heftig kunnen zijn, maar geen ernstige oorzaak hebben. Als mensen thuis en op uw werk dat weten, zijn ze minder bezorgd en bent u zelf ook minder gespannen. Steun door familieleden, werkgever of bedrijfsarts kan enorm helpen.

Geven uw klachten problemen op het werk? Bespreek het dan met de bedrijfsarts. Aanpassingen op het werk kunnen helpen om de pijn te verlichten.

Een gezonde leefwijze met voldoende afleiding, beweging en ontspanning kan helpen tegen de pijn en de behoefte aan pijnstillers verminderen. Bewegen is goed, tenzij de pijn hierdoor veel erger wordt.

Zorg voor beweging en activiteiten verdeeld over de dag. Zijn er activiteiten, werkzaamheden of bewegingen die u niet meer doet vanwege de pijn?  Zo nodig kan een fysiotherapeut of revalidatiearts u hierin begeleiden.

 

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron 1: klik
Bron 2: klik

 

 

 

 

 

Slaapproblemen en homeopathie, de onderzoeksresultaten.

Slaapproblemen kunnen verbeteren door het gebruik van homeopatische middelen. Dat onderschrijft deze studie (klik).

Wat is normale slaap?

Slaap is belangrijk voor uw gezondheid. Uw lichaam en geest hebben regelmatig een aantal uren slaap nodig om te herstellen en te ontspannen.

Niet iedereen heeft 8 uur slaap nodig. Sommige mensen slapen 6 uur, andere 10 uur per nacht. Jongeren slapen gemiddeld 9 uur.

Hoe lang het duurt om in te slapen (vaak 10 tot 20 minuten), verschilt ook per persoon. Af en toe wakker worden is normaal, vooral tegen de ochtend.
Vooral oudere mensen slapen korter en minder diep. Dit hoort bij de leeftijd. Ook al ligt u veel wakker, u heeft vaak langer geslapen dan u denkt.

Het kan geen kwaad als u af en toe te weinig slaapt. Als u zich overdag redelijk fit voelt, rust u blijkbaar voldoende uit.

Wat is slapeloosheid?

We spreken van slapeloosheid wanneer u meer dan 2 keer per week slecht slaapt en daardoor overdag minder goed functioneert. U kunt last hebben van:

  • slecht inslapen
  • lang wakker liggen
  • te vaak of te vroeg wakker worden

Hierdoor bent u overdag bijvoorbeeld moe, energieloos, slaperig en prikkelbaar. U kunt minder aan en u kunt zich niet goed concentreren. U let minder goed op en kunt minder snel reageren. Houd daar rekening mee. Vooral in het verkeer of bij het bedienen van machines kan dat gevaarlijk zijn.

Hoe ontstaan slaapproblemen?

Slaapproblemen kunnen verschillende oorzaken hebben. Meestal spelen er een aantal oorzaken mee.

Oorzaken die veel voorkomen:

  • Spanningen of zorgen. Bijvoorbeeld over uw relatie, de situatie thuis of op uw werk. Die spanningen kunnen onbewust zijn. Door het gepieker kunt u zich niet goed ontspannen.
  • Lichamelijke klachten, zoals pijn, jeuk, benauwdheid, hoesten of ‘s nachts moeten plassen. Of zuurbranden, hartkloppingen, nachtzweten (opvliegers), kuitkramp of rusteloze benen.
  • Psychische klachten, zoals angst of depressie.
  • Gewoontes

De volgende gewoontes kunnen het slaapprobleem veroorzaken of ervoor zorgen dat u er last van blijft houden:

  • Verstoring van het dag-en-nachtritme door onregelmatige slaaptijden, zoals bij:
  • vliegreizen (jetlag)
  • ploegendiensten
  • slapen overdag: als u overdag een dutje doet, slaapt u ‘s nachts minder diep.
  • Te vroeg naar bed gaan.
  • Te laat opstaan.
  • Koffie drinken: koffie bevat de opwekkende stof cafeïne. Ook in thee, ice-tea, cola, energiedrank of chocolade zitten stimulerende middelen.
  • Roken: sigaretten bevatten de opwekkende stof nicotine.
  • Gebruik van bepaalde drugs of medicijnen die stimulerend werken of dit als bijwerking kunnen hebben.
  • Alcohol drinken: hierdoor wordt u ‘s nachts vaker wakker.
  • ‘s Avonds laat nog een zware maaltijd nemen: een zware maaltijd drukt nog lang op de maag.
  • ‘s Avonds voor het slapen gaan op een smartphone, beeldscherm of tablet kijken: het licht hiervan houdt u wakker.
  • Veel inspanning (autorijden, vergaderen, ingewikkeld werk, intensief sporten) vlak voor u gaat slapen: dit houdt u actief, waardoor u moeilijk slaapt.
  • Als u zich zorgen maakt over uw slaap, lukt het ook minder goed om in te slapen.

Een slaapstoornis

In enkele gevallen is de oorzaak een slaapstoornis waardoor u overdag heel slaperig bent, zoals:

  • slaapapneu: de ademhaling stopt ’s nachts af en toe.
  • narcolepsie: overdag valt u steeds weer in slaap, ook als u bezig bent; ‘s nachts wordt u een paar keer even wakker.
  • vertraagd slaapfasesyndroom: u kunt altijd pas laat inslapen en bent ‘s ochtends altijd erg slaperig. Het lukt niet om uw slaapritme aan te passen.
  • rusteloze benen (restless legs): in de avond en nacht kunt u uw benen niet stilhouden.

Wilt u meer weten? Dan kan u een informatie afspraak maken, of per mail of telefoon contact met me opnemen.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Urineweginfectie behandelen met klassieke homeopathie.

Een urineweginfectie laat zich goed behandelen met homeopathie. Vooral als de urineweginfecties vaak terug komen kan een afspraak met een homeopaat nuttig zijn.

Wat is een urineweginfectie?

Urineweginfecties behoren tot de meest voorkomende infecties in het menselijk lichaam. Je urinewegen bestaan uit de urineleiders, de blaas en de urinebuis. Je nieren filteren afvalstoffen uit je bloed en maken daar urine van. Vanuit iedere nier loopt een urineleider (ureter) naar je blaas. In de blaas wordt de urine tijdelijk opgeslagen totdat je naar het toilet gaat. De blaas mondt uit in de urinebuis (urethra), die de urine naar buiten brengt.

De urinewegen zijn aan de binnenkant bedekt met een laagje slijmvlies. Wanneer je een urineweginfectie hebt, is dit laagje ontstoken. Een infectie van de lagere urinewegen heet een blaasontsteking. Een infectie van de hogere urinewegen, een opstijgende infectie die vaak het gevolg is van een blaasontsteking, kan leiden tot nierbekkenontsteking. Nierbekkenontsteking is ernstiger dan blaasontsteking en kan nierschade veroorzaken.

Oorzaak van een urineweginfectie

Een urineweginfectie wordt veroorzaakt door bacteriën, virussen en andere ziekteverwekkers. De grootste boosdoener is de darmbacterie Escheria Coli.

Blaasontsteking

Een ontsteking van de blaas wordt ook wel cystitis genoemd. Vaak is op hetzelfde moment ook de plasbuis ontstoken (uretritis). Een blaasontsteking wordt bijna altijd veroorzaakt door het binnendringen van bacteriën in de blaas. Bij verminderde weerstand kunnen bacteriën makkelijker binnendringen. Soms komt dit door het wassen van de schaamstreek met zeep. Dit verandert de zuurgraad van de geslachtsorganen, waardoor bacteriën makkelijker blijven leven. Ook sommige afwijkingen in de lagere urinewegen kunnen blaasontsteking veroorzaken. Door deze afwijkingen kan niet alle urine worden uitgeplast. Hierdoor blijft steeds een restje urine achter in de blaas waarin bacteriën zich kunnen vermenigvuldigen.

Ook baarmoederverzakking en prostaatvergroting kunnen onvoldoende blaasontlediging veroorzaken, waardoor een grotere kans op blaasontsteking vergroot. Diabetespatiënten hebben ook een vergrote kans op blaasontsteking. De suiker in hun urine is een goede voedingsbodem voor bacteriën.

Vrouwen hebben vaker blaasontsteking dan mannen, omdat zij een kortere plasbuis hebben. Daarnaast zit de plasbuis dichter bij de vagina en de anus. Ook tijdens de zwangerschap en na de overgang hebben vrouwen vaker een urineweginfectie. Soms krijgen vrouwen blaasontsteking door geslachtsgemeenschap. Ook verkeerde toilethygiëne, vegen van achteren naar voren in plaats van van voren naar achteren, speelt zeker bij vrouwen een rol. Kou vatten of op de tocht staan heeft, voor zover bekend, geen invloed op het ontstaan van een blaasontsteking.

Nierbekkenontsteking

Wanneer een infectie opstijgt van de lagere naar de hogere urinewegen, kan een nierbekkenontsteking (pyelonefritis) ontstaan. Vaak wordt dit veroorzaakt door een niet goed behandelde blaasontsteking. Daarnaast kan het veroorzaakt worden door (aangeboren) verstoppingen in de urinewegen. Verstoppingen kunnen veroorzaakt worden door een gezwel, nierstenen of een vergrote prostaat. Aangeboren afwijkingen, zoals terugstroming van de urine (reflux), kunnen de kans op nierbekkenontsteking vergroten.

Symptomen van een urineweginfectie

Blaasontsteking
Meestal is het verloop van een blaasontsteking vrij onschuldig. Het wordt hierdoor ook wel snel verlopende (acute) urineweginfectie genoemd. Als je vaak moet plassen kan dit wijzen op blaasontsteking. Meestal heb je bij een blaasontsteking pijn en een branderig gevoel bij het plassen. Je urine kan troebel zijn of anders ruiken. Soms kan er wat bloed bij je urine zitten. Sommige mensen hebben last van pijn in de buik of onder in de rug. Het kan ook zijn dat je vrijwel geen klachten hebt door een blaasontsteking.

Nierbekkenontsteking
Nierbekkenontsteking is veel ernstiger dan blaasontsteking. Je voelt je ziek, hebt koorts en moet overgeven. Daarnaast heb je pijn bij het plassen. Ook ontstaat na enkele uren pijn onder de ribben, die kan uitstralen naar de geslachtsorganen. Kinderen hebben meestal alleen koorts, wanneer ze een nierbekkenontsteking hebben.

Hoe kan ik zelf een blaasontsteking voorkomen?

Zorg dat je genoeg drinkt (minstens 1,5 tot 2 liter per dag). Ook als je al een blaasontsteking hebt, is het belangrijk om veel te blijven drinken. Doordat het plassen pijn veroorzaakt heb je de neiging om minder te drinken, maar het vocht zorgt er juist voor dat de ziekmakende bacteriën makkelijker ‘weggespoeld’ worden.

Ga regelmatig plassen en plas zo goed mogelijk je blaas leeg.

Goed uitplassen na geslachtsgemeenschap kan een blaasontsteking ook helpen voorkomen.

Vrouwen kunnen na een toiletgang het best van voor naar achteren afvegen. Als je andersom afveegt (van achter naar voren) kunnen darmbacteriën gemakkelijk in de urinebuis komen en zo een infectie veroorzaken.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Burn-out, opgebrand, oververmoeid? Bezoek een homeopaat

Een op de zeven werkende Nederlanders heeft last van burn-out klachten als oververmoeidheid en emotionele uitputting. Ingrijpen voor het misgaat kan door regelmatig te leven en te sporten, maar vooral door te bedenken: hoe kan ik mijn werk leuker maken?

Hieronder is een artikel uit de NRC van een tijdje terug (link). Mocht je jezelf hierin herkennen denk dan ook eens aan een homeopatische behandeling. Met een homeopatische behandeling behandeld de homeopaat de persoonlijke risico factoren maar ook de symptomen van een burn-out.

We beginnen met een testje. Hier alvast de mogelijke antwoorden: nooit, enkele keren per jaar, maandelijks, enkele keren per maand, elke week, enkele keren per week, elke dag. Kies het beste antwoord bij deze stellingen:

  • Aan het einde van een werkdag voel ik me leeg.
  • Ik voel me moe als ik ’s morgens opsta en geconfronteerd word met mijn werk.
  • Het vergt heel veel van mij om de hele dag met mensen te werken.
  • Ik voel me compleet uitgeput door mijn werk.

 

Dit zijn vragen om een van de belangrijkste indicatoren van een burn-out vast te stellen: emotionele uitputting. Ze werden voorgelegd aan Nederlandse werknemers tijdens een grote jaarlijkse enquête over arbeidsomstandigheden van het Centraal Bureau voor de Statistiek, TNO en het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. De recentste verscheen eind vorig jaar. De uitkomst: 14 procent van de Nederlanders heeft burn-out verschijnselen. Zij beantwoordden deze vragen gemiddeld genomen met ‘enkele keren per maand’ of meer. Met die score komen ze in aanmerking komen voor het label burn-outklachten.

Het aantal werknemers met burn-outklachten nam de afgelopen jaren toe met ongeveer 3 procent. TNO berekende dat ziekteverzuim door werkstress zoals burn-out jaarlijks 1,8 miljard euro kost.

Wie is kwetsbaar voor een burn-out? Wat voel je als je burn-outklachten hebt? En wat kun je dan doen?

Wat merk je van een burn-out?

 

Bij een burn-out ben je ‘opgebrand’ door langdurige stress. Voor opgebrand zijn bestaat een meetinstrument: de Maslach Burnout Inventory. Dat is een test aan de hand van een vragenlijst, vergelijkbaar met de stellingen over emotionele uitputting hierboven.

Behalve die uitputting zijn cynisme en afstand van het werk symptomen, net als gebrek aan professioneel zelfvertrouwen.

Wat merk je daarvan bij jezelf, of bij een collega? Dat kan verschillen, maar hoog op de checklist komen bijvoorbeeld moeheid, slecht slapen, prikkelbaarheid, piekeren, emotionele labiliteit, gejaagd gevoel en concentratieproblemen.

Komt een burn-out door te hard werken?

Nee, dat is te kort door de bocht. „Je hoort weleens: ‘ik heb een burn-out, want ik heb het zo druk gehad’. Maar druk alleen is de reden niet”, zegt Ron de Kloet. Hij is emeritus hoogleraar neuro-endocrinologie en farmacologie aan het Leids Universitair Medisch Centrum en heeft jarenlang onderzoek gedaan naar de invloed van stress op ons lichaam. „In werkelijkheid lukte het dan niet om de werkdruk te hanteren.”

Wat zijn dan risicofactoren?

Onzekerheid, zegt De Kloet. „Stress draait om informatie.” Voorspelbare situaties zijn goed: dan weet je hoe je moet reageren. „Maar is er veel onduidelijkheid, dan kan dat stress opleveren.” Een beetje stress is niet zo erg, maar langdurige stress kan leiden tot een burn-out. De Kloet schetst zo’n onduidelijke werksituatie: „Je bent onzeker over je functioneren. Kan ik het wel aan?” Of je bent onzeker over je carrière: „Het gaat slecht met het bedrijf waar je werkt. Er zijn de hele tijd geruchten en je hebt geen idee wat de toekomst brengt.”

Nog een risicofactor: gebrek aan sociale steun, zegt Toon Taris, hoogleraar arbeidspsychologie aan de Universiteit Utrecht. Je kunt nooit even lekker klagen bij je collega’s. Je baas heeft niet door hoe hard je werkt en je krijgt geen waardering voor dat harde werk – wat de onzekerheid weer voedt. Ook belangrijk: gebrek aan onafhankelijkheid en controle. Wie zelf zijn werktempo en carrière bepaalt, heeft er ook meer grip op. En ook werkdruk.

Is iedereen er even gevoelig voor?

Nee. Voor een deel ligt stressbestendigheid en dus veerkracht bij stress en burn-outverschijnselen genetisch vast, zegt De Kloet. Ongeveer 30 procent van de mensen is van nature optimistisch. Zij zijn genetisch beschermd tegen depressie en piekeren niet of weinig. Daarnaast is je omgeving natuurlijk ook erg belangrijk.

Er zijn twee risicofactoren in het karakter, zegt Taris. Mensen die geneigd zijn zich te druk te maken, zijn kwetsbaar: neuroten, met een weinig flatterend woord. En ook: perfectionisme. Perfectionisten stoppen (te) veel tijd in hun werk, want het moet van hen – logisch – héél goed zijn. Taris: „En zij kunnen vaak ook moeilijk delegeren: anderen kunnen het nooit zo goed als zij.” Perfectionisme leidt vaak ook tot uitstelgedrag (wat dan weer voor stressvolle situaties zorgt), zegt Taris. Drempelvrees eigenlijk, omdat mensen zoveel van zichzelf verwachten.

Ook in sommige beroepen heb je een verhoogde kans op burn-outklachten. Leraren zijn het kwetsbaarst, blijkt uit CBS-cijfers: van hen ervaart een op de vijf burn-outklachten. Onderwijsbond AOb maakt zich daar zorgen over. Onlangs maakte televisieprogramma Zembla bekend dat de bond docenten sinds september vraagt een dagboek bij te houden om inzicht te geven in hun werkdag. Een hoge werkdruk maakt docenten kwetsbaar voor burn-outklachten, maar ook een gebrek aan onafhankelijkheid is een factor.

In de media wordt de toename van jonge mensen met een burn-out vaak besproken. Lopen zij een hoger risico?

De groep van 25 tot 35 jaar oud is inderdaad het meest vertegenwoordigd in de laatste cijfers van CBS en TNO. Maar laten we niet overdrijven: dat scheelt slechts een paar tiende procentpunt met, bijvoorbeeld, de groep van 55 tot 60 jaar. „Vergeleken met hoeveel aandacht ervoor is, zou je verwachten dat het aantal burn-outs onder jongeren véél hoger is”, zegt Claudi Bockting, hoogleraar klinische psychologie aan de Universiteit Utrecht.

Hoe zoiets dan toch de wereld inkomt? „Jonge mensen zoeken tegenwoordig veel sneller hulp voor psychische klachten – maar dat wil niet zeggen dat die klachten ook vaker voorkomen. Uit alle beschikbare data blijkt dat dat niet het geval is.” Haar conclusie: „Eigenlijk goed nieuws: ondanks dat een behoorlijke groep jongeren worstelt met zichzelf lijken we weerbaarder dan we denken.”

Burn-out komt door langdurige stress. Waarom is stress zo slecht?

Het antwoord op die vraag ligt in de bijnier. Daar wordt het hormoon cortisol aangemaakt. „Dat hormoon helpt allereerst om de betekenis van een stressvolle situatie in te schatten en een handige strategie te verzinnen een dreigend probleem op te lossen”, zegt Ron de Kloet. Naarmate het cortisolniveau verder stijgt, wordt een tweede functie van dat hormoon in werking gezet, de functie die de gevonden oplossing van het probleem in het geheugen opslaat zodat je een volgende keer weet wat te doen. Je past je aan, je wordt weer rustig en je cortisolniveau daalt.

Maar nu komt het: soms komt die tweede werking van cortisol onder druk te staan. Het lúkt gewoonweg niet om je probleem op te lossen. „Omdat je te onzeker bent over de uitkomst van je actie, bijvoorbeeld”, zegt De Kloet.

Het cortisolniveau blijft dan hoog. Dat heeft lichamelijke gevolgen, zegt De Kloet. Je bloeddruk stijgt, je stofwisseling raakt ontregeld, je afweersysteem krijgt het zwaar en – heel belangrijk – je slaapt slecht. De Kloet: „Als je cortisol hoog is, kom je niet in je diepste slaap terecht. En die slaap is juist bedoeld om te herstellen.”

Wat kun je doen als je burn-outklachten hebt?

Wie te lang blijft lopen met burn-outverschijnselen kan op den duur met een volledige burn-out eindigen. En je situatie kan daarna nog verslechteren: burn-outpatiënten hebben een verhoogd risico op depressie.

Vaak duurt het maanden, of zelfs jaren, voor je na een burn-out weer helemaal aan het werk bent. Maar, zegt Toon Taris, hoe langer je thuiszit, hoe moeilijk het is om weer aan de slag te gaan.

„Bij een burn-out – en vergelijkbare klachten, zoals depressie – is het belangrijk om snel weer voorzichtig aan het werk te gaan”, zegt hij daarom. Er zijn „behoorlijk succesvolle behandelprogramma’s” die ernaar streven dat je binnen twee of drie weken weer een aantal uren werkt, zegt hij. Maar voorzichtig dus. Denk aan: twee uur op maandag en twee op vrijdag. Kies dan vooral de ‘leuke’ werkzaamheden, zegt hij, en vooral níét de heel belastende.

Maar het is natuurlijk fijner om in te grijpen voor het helemaal misgaat. Probeer regelmatig te leven en te sporten, adviseert De Kloet. Hardlopen, zwemmen, wandelen. Je verstookt er de energie mee die extra wordt opgewekt door stress. Als het meezit, slaap je daarna beter.

En, zegt Taris, ga bij jezelf te rade. Hoe komt het dat je dit voelt? „Is je werk te belastend? Doe je te veel? En waar komt dat door? Kun je geen ‘nee’ zeggen, voel je je overal verantwoordelijk voor, is je ambitie groter dan je agenda toestaat?”

Wat de inhoud van je werk betreft: kijk daar eens kritisch naar, adviseert Taris. Overleg met je baas en vraag naar je taken. Is wat jij denkt dat je moet doen, ook echt wat er van je verwacht wordt? Kun je je werk leuker maken? „Bijvoorbeeld door taken die je belastend vindt te delegeren? Of een cursus te volgen zodat je toegroeit naar een leukere functie?”

Zo niet, vraag je dan eens af: is dit eigenlijk wel de juiste baan voor mij?

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal.

Bron: klik

Homeopathie bedrijven volgens de Banerji protocollen.

Homeopathie volgens de Banerji protocollen.

Banerji'sEen zoon die het beroep van zijn vader kiest. We zien het vaker. Maar vier generaties in één familie die zich wijden aan het behandelen en genezen van mensen is heel bijzonder. In Calcutta (India) vinden we zo’n generatie: de Banerji’s. Het is een gangbare naam in India zoals Jansen bij ons. Maar slechts één familie kan zich beroepen op een generatieoverschrijdende toewijding. Wij kennen hen dankzij de Banerji-protocollen die wereldwijd steeds bredere erkenning hebben gekregen.

Banerji protocollen.

De drie voorgaande generaties Banerji hebben zich al intensief met de homeopathische praktijkvoering beziggehouden. In de afgelopen veertig jaar hebben de Banerji’s een schat aan informatie verzameld. Gedurende die vier decennia heeft de homeopathie zich enorm ontwikkeld. Nu geeft vader Prasanta leiding aan twee klinieken in Calcutta, daarbij terzijde gestaan door zijn zoon Pratip. Het onderzoek dat zij samen doen, ondersteund door hun collega’s, is ondergebracht in de Prasanta Banerji Homeopathic Research Foundation.

Ontdekt buiten India

Het werk van de generaties Banerji is niet onopgemerkt gebleven. Het trekt de aandacht van wetenschappers over de hele wereld. Zo ook van het Amerikaanse National Cancer Institute.

Vier generaties homeopathische artsen. Honderdduizenden consulten en behandelingen per jaar. De Banerji’s hebben in hun lange staat van dienst een zeer grote hoeveelheid medische gegevens verzameld en daarmee onderzoek gedaan. Met hun team hebben de Banerji’s ontdekt welke protocollen bij welke ziekten het meest effectief waren. En daarbij ook nog veilig, zonder bijwerkingen. Zij hebben die kennis gebundeld in de zogenoemde Banerji-protocollen.

Een begrip

De protocollen zijn een verzameling voorschriften. Sommige gaan over ernstige aandoeningen. Andere over minder ernstige maar wel veel voorkomende kwalen. Omdat aan deze protocollen zo veel onderzoek vooraf is gegaan, zijn zij van een bijzonder kaliber. Niet verwonderlijk dat de protocollen de laatste zestien jaar de hele wereld zijn overgegaan. Sinds kort zijn zij ook in Nederland een begrip.

Meer informatie kunt u vinden in deze PDF: protocol

Of op deze website: klik

Uiteraard kunt u ook contact met mij opnemen. Klikt u hier (klik) voor mijn contact gegevens.

Menstruatiepijn bestrijden met klassieke homeopathie

Menstruatiepijn wordt vaak door reguliere artsen behandeld met NSAID’s en de anticonceptiepil om de menstruatiecyclus te beïnvloeden. Beide behandelmethodes grijpen in op het gevolg. Een homeopaat probeert tijdens een consult de onderliggende oorzaken in kaart te brengen, en die te behandelen.

Los je de oorzaak op, dan ben je het gevolg ook kwijt.

Wat is menstruatiepijn?

Menstruatiepijn is pijn vlak voor en tijdens de menstruatie. Meestal gaat het om steken en krampen in de onderbuik. Vaak trekt de pijn door naar de rug of de benen. De pijn kan zo hevig zijn dat u niet kunt werken.

Voor of tijdens de menstruatie kunt u ook andere klachten krijgen, zoals hoofdpijn, pijnlijke borsten, een opgeblazen gevoel, misselijkheid, diarree, duizeligheid of moeheid. Soms zijn vrouwen ook wat sneller verdrietig of geïrriteerd voor en tijdens de menstruatie.

Hoe ontstaat menstruatiepijn?

Menstruatiepijn komt door het samentrekken van de baarmoeder.
Iedere maand komt er een eitje vrij uit een van de twee eierstokken. Het baarmoederslijmvlies wordt dikker zodat een bevrucht eitje zich daar kan innestelen. Als er geen zwangerschap ontstaat, laat het slijmvlies los en komt het met wat bloed naar buiten. De baarmoeder trekt zich samen om het slijmvlies af te stoten. Dat samentrekken geeft de krampen en steken vlak voor en tijdens de menstruatie.

Er is geen duidelijk verband tussen de hoeveelheid bloedverlies en pijn. Er zijn vrouwen met weinig bloedverlies die veel menstruatiepijn hebben. En er zijn vrouwen met veel bloedverlies die geen menstruatiepijn hebben.

Wat kunt u zelf doen bij menstruatiepijn?

  • Zorg voor rust en ontspanning.
  • Leg een warme kruik op uw buik of onderrug of neem een warm bad.
  • Als de pijn ook uitstraalt naar uw rug, kunt u met oefeningen uw onderrug ontspannen. U kunt bijvoorbeeld de rug afwisselend hol en dan weer bol maken. Ook kan het helpen als iemand uw onderrug masseert.
  • Sommige vrouwen hebben na een orgasme minder pijn.
  • Medicijnen bij menstruatiepijn

Regulier worden bij menstruatiepijn  NSAID’s voorgeschreven. De bekendste NSAID’s zijn ibuprofen, diclofenac en naproxen. NSAID’s kunnen maagklachten geven en de werking van sommige andere medicijnen beïnvloeden. Mensen met maag-, darm-, hart-, vaat- en nierproblemen en mensen boven de 60 jaar moeten extra voorzichtig zijn met het gebruik van NSAID’s. Omdat NSAID’s bekend staan om het veroorzaken van maagklachten krijgt u er een maagbeschermend medicijn bij voorgeschreven. bijvoorbeeld Omeprazol. Omeprazol is zonder recept verkrijgbaar. Maar Omeprazol veroorzaakt op zijn beurt ook weer ernstige bijwerkingen

Veel menstruatieklachten?

Heeft u tijdens uw menstruaties veel klachten, bijvoorbeeld buik-, rug- of hoofdpijn, of verliest u veel bloed? Dan wordt ook nog eens de anticonceptiepil voorgeschreven. Met de pil heeft u meestal minder of geen menstruatieklachten. De anticonceptiepil slikt u drie weken achter elkaar dagelijks en dan een week niet. In die ‘stopweek’ komt de menstruatie. Bij deze onderdrukking komen vaak andere klachten naar boven.

Een homeopathisch consult kan hier mogelijk veel betekenen.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Vaginale schimmel infecties bestrijden met homeopathie.

Een vaginale schimmel infectie is een infectie van je vagina veroorzaakt door een schimmel. Veel vrouwen schamen zich voor het feit dat ze een vaginale schimmel hebben, omdat ze onterecht denken dat het een seksueel overdraagbare aandoening (SOA) is of dat het met een slechte hygiëne te maken heeft. Beide zijn niet waar. Een vaginale schimmelinfectie is niet gevaarlijk en niet besmettelijk, maar wel heel vervelend.

Oorzaak van een vaginale schimmel infectie

Een vaginale infectie wordt veroorzaakt door de gist Candida albicans. Ondanks dat het dus eigenlijk een gist is, wordt de infectie wel een schimmelinfectie genoemd. Candida leeft van nature al in je vagina, maar daar merk je niks van omdat het in balans gehouden wordt met verschillende bacteriën die daar ook leven. Wanneer er een verstoring komt van dit evenwicht kan de candida zich gaan vermenigvuldigen en gaan overheersen. Dan pas ontstaan de klachten. De balans in de vagina kan op verschillende manieren verstoord raken:

  • Wassen met zeep. Zeep verandert de zuurgraad (pH) van je vagina waardoor candida makkelijker kan groeien. Ook kan veelvuldig wassen of het gebruiken van een vaginale douche ervoor zorgen dat je bacteriën wegspoelt waardoor er meer ruimte is voor de candida.
  • Hormoonschommelingen. Veranderingen in de hormoonspiegels hebben soms een bevorderend effect op de groei van candida. Deze hormoonschommelingen kunnen natuurlijk zijn, zoals bij menstruatie en zwangerschap, of komen door het gebruik van hormoonpreparaten zoals de pil.
  • Antibiotica. Sommige antibiotica doden bacteriën in de vagina. Op die manier krijgt de candida ruimte om te groeien.
  • Spanningen of stress kunnen ook zorgen voor een onbalans in de vagina.
  • Mensen met een lage weerstand of diabetes hebben een hogere kans op het krijgen van een vaginale schimmelinfectie.

Symptomen van een vaginale schimmel infectie

De meest voorkomende symptomen bij een vaginale schimmel infectie zijn:

  • Jeuk in en rond de vagina.
  • Schrijnende of brandende pijn bij de vagina.
  • Pijn bij het plassen of bij seks.
  • Veel geurloze afscheiding die wit en brokkelig is.
  • Roodheid en zwelling van de vaginawand en schaamlippen.

Niet iedere vrouw heeft bij een vaginale schimmelinfectie last van symptomen. Ook hoef je niet alle symptomen te hebben.

Een vaginale schimmelinfectie kan homeopathisch behandeld worden, ook voor de terugkerende tendens die dit soort infecties vaak kenmerken kan een homeopaat een passend middel op voorschrijven.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik