Urineweginfecties raken miljoenen mensen over de wereld.

Urineweginfecties waren een aantal jaren geleden vaak niet meer dan een irritant probleem voor veel mensen over de hele wereld. Maar gelukkig was je met een dag veelal van je klachten af, na een antibioticakuurtje van de huisarts.

Maar de bacteriën verantwoordelijk voor de urineweginfecties raken in toenemende mate resistent tegen de antibiotica kuren. En de reguliere behandeling heeft steeds vaker niet meer het gewenste effect. Dit veroorzaakt een toename van de ziekenhuisopnames voor urineweginfecties, een dieper ziek zijn en langdurig ziekteproces.

Recent onderzoek in Amerika vond dat één derde van alle urineweginfecties veroorzaakt door de E-coli bacterie niet reageert op de behandeling met het antibioticum Bactrimel (één van de meest voorgeschreven medicijnen bij blaasontstekingen). Ook reageerde een vijfde deel niet meer op 5 ander veel voorgeschreven antibiotica.

In Engeland reageert inmiddels al één derde van alle urineweginfecties niet meer op de standaard antibiotica.

Steeds vaker moeten dus een zwaarder antibiotica per infuus worden toegediend. Daarmee onderschrijft ook de behandeling van de urineweginfecties het steeds groter worden probleem van de toenemende antibiotica resistentie.

Urineweginfecties, de homeopathische behandeling

In mijn praktijk behandel ik vaak een urineweginfectie. Als deze op zichzelf staat geef ik vaak een kortdurende, acute, homeopathische behandeling. Bij patiënten met urineweginfecties is het overgrote deel binnen 48 uur tevreden met het behaalde resultaat.

Is er echter een patroon van terugkerende urineweginfecties dan volstaat zo’n korte behandeling niet meer. Dan is er, homeopathisch gezien, vaak een langer traject nodig. Ook bij deze categorie van patiënten wordt vaak een bevredigend resultaat behaald.

Wilt u meer weten wat ik voor u kan betekenen als homeopaat? Neemt u dan eens contact met mij op. U vindt mijn contact gegevens op mijn website (klik). U kunt ook meteen een informatiegesprek of consult inplannen via de online agenda (klik).

Bij acute klachten kunt u beter even bellen dan kan er sneller een acute behandeling gestart worden (voor acute klachten, zonder uitgebreid consult geldt een tarief van €25 euro).

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: link

Urineweginfectie behandelen met klassieke homeopathie.

Een urineweginfectie laat zich goed behandelen met homeopathie. Vooral als de urineweginfecties vaak terug komen kan een afspraak met een homeopaat nuttig zijn.

Wat is een urineweginfectie?

Urineweginfecties behoren tot de meest voorkomende infecties in het menselijk lichaam. Je urinewegen bestaan uit de urineleiders, de blaas en de urinebuis. Je nieren filteren afvalstoffen uit je bloed en maken daar urine van. Vanuit iedere nier loopt een urineleider (ureter) naar je blaas. In de blaas wordt de urine tijdelijk opgeslagen totdat je naar het toilet gaat. De blaas mondt uit in de urinebuis (urethra), die de urine naar buiten brengt.

De urinewegen zijn aan de binnenkant bedekt met een laagje slijmvlies. Wanneer je een urineweginfectie hebt, is dit laagje ontstoken. Een infectie van de lagere urinewegen heet een blaasontsteking. Een infectie van de hogere urinewegen, een opstijgende infectie die vaak het gevolg is van een blaasontsteking, kan leiden tot nierbekkenontsteking. Nierbekkenontsteking is ernstiger dan blaasontsteking en kan nierschade veroorzaken.

Oorzaak van een urineweginfectie

Een urineweginfectie wordt veroorzaakt door bacteriën, virussen en andere ziekteverwekkers. De grootste boosdoener is de darmbacterie Escheria Coli.

Blaasontsteking

Een ontsteking van de blaas wordt ook wel cystitis genoemd. Vaak is op hetzelfde moment ook de plasbuis ontstoken (uretritis). Een blaasontsteking wordt bijna altijd veroorzaakt door het binnendringen van bacteriën in de blaas. Bij verminderde weerstand kunnen bacteriën makkelijker binnendringen. Soms komt dit door het wassen van de schaamstreek met zeep. Dit verandert de zuurgraad van de geslachtsorganen, waardoor bacteriën makkelijker blijven leven. Ook sommige afwijkingen in de lagere urinewegen kunnen blaasontsteking veroorzaken. Door deze afwijkingen kan niet alle urine worden uitgeplast. Hierdoor blijft steeds een restje urine achter in de blaas waarin bacteriën zich kunnen vermenigvuldigen.

Ook baarmoederverzakking en prostaatvergroting kunnen onvoldoende blaasontlediging veroorzaken, waardoor een grotere kans op blaasontsteking vergroot. Diabetespatiënten hebben ook een vergrote kans op blaasontsteking. De suiker in hun urine is een goede voedingsbodem voor bacteriën.

Vrouwen hebben vaker blaasontsteking dan mannen, omdat zij een kortere plasbuis hebben. Daarnaast zit de plasbuis dichter bij de vagina en de anus. Ook tijdens de zwangerschap en na de overgang hebben vrouwen vaker een urineweginfectie. Soms krijgen vrouwen blaasontsteking door geslachtsgemeenschap. Ook verkeerde toilethygiëne, vegen van achteren naar voren in plaats van van voren naar achteren, speelt zeker bij vrouwen een rol. Kou vatten of op de tocht staan heeft, voor zover bekend, geen invloed op het ontstaan van een blaasontsteking.

Nierbekkenontsteking

Wanneer een infectie opstijgt van de lagere naar de hogere urinewegen, kan een nierbekkenontsteking (pyelonefritis) ontstaan. Vaak wordt dit veroorzaakt door een niet goed behandelde blaasontsteking. Daarnaast kan het veroorzaakt worden door (aangeboren) verstoppingen in de urinewegen. Verstoppingen kunnen veroorzaakt worden door een gezwel, nierstenen of een vergrote prostaat. Aangeboren afwijkingen, zoals terugstroming van de urine (reflux), kunnen de kans op nierbekkenontsteking vergroten.

Symptomen van een urineweginfectie

Blaasontsteking
Meestal is het verloop van een blaasontsteking vrij onschuldig. Het wordt hierdoor ook wel snel verlopende (acute) urineweginfectie genoemd. Als je vaak moet plassen kan dit wijzen op blaasontsteking. Meestal heb je bij een blaasontsteking pijn en een branderig gevoel bij het plassen. Je urine kan troebel zijn of anders ruiken. Soms kan er wat bloed bij je urine zitten. Sommige mensen hebben last van pijn in de buik of onder in de rug. Het kan ook zijn dat je vrijwel geen klachten hebt door een blaasontsteking.

Nierbekkenontsteking
Nierbekkenontsteking is veel ernstiger dan blaasontsteking. Je voelt je ziek, hebt koorts en moet overgeven. Daarnaast heb je pijn bij het plassen. Ook ontstaat na enkele uren pijn onder de ribben, die kan uitstralen naar de geslachtsorganen. Kinderen hebben meestal alleen koorts, wanneer ze een nierbekkenontsteking hebben.

Hoe kan ik zelf een blaasontsteking voorkomen?

Zorg dat je genoeg drinkt (minstens 1,5 tot 2 liter per dag). Ook als je al een blaasontsteking hebt, is het belangrijk om veel te blijven drinken. Doordat het plassen pijn veroorzaakt heb je de neiging om minder te drinken, maar het vocht zorgt er juist voor dat de ziekmakende bacteriën makkelijker ‘weggespoeld’ worden.

Ga regelmatig plassen en plas zo goed mogelijk je blaas leeg.

Goed uitplassen na geslachtsgemeenschap kan een blaasontsteking ook helpen voorkomen.

Vrouwen kunnen na een toiletgang het best van voor naar achteren afvegen. Als je andersom afveegt (van achter naar voren) kunnen darmbacteriën gemakkelijk in de urinebuis komen en zo een infectie veroorzaken.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Blaasontsteking, een vervelend probleem.

Blaasontsteking bij vrouwen en meisjes komt nogal eens voor. Vrouwen zijn voor deze infectie ook gevoeliger dan mannen. Maar als dit meerdere keren per jaar voorkomt, in oplopende frequentie, is dat een voorbode voor chronische klachten.

Zo ook deze jonge vrouw die op consult kwam. Meerdere keren blaasontsteking met steeds kortere perioden ertussen. Inmiddels ongeveer 4-5 x per jaar en ook iedere keer een antibiotica kuur. Dan kwam er even rust maar een week of wat later begon het weer opnieuw. Het is begonnen kort na haar eerste seksuele ervaring. Zelf nam ze cranberrycapsules en dronk ze veel water en vruchtensappen om de infectie onder controle te krijgen. Dat hielp wel wat, maar nooit afdoende.

De klachten waren als volgt:

  • Frequent plassen
  • Branderigheid bij het plassen
  • Niet goed uit kunnen plassen
  • Zeurderig/ pijnlijk gevoel in de onderbuik
  • Rillerig
  • Lichte koorts
  • Moe
  • De urine was niet helder.

Op de acute situatie is eerst een plantaardig homeopathisch geneesmiddel voorgeschreven. Afhankelijk van de klachten zijn daar meerdere mogelijkheden voor. Daarnaast zijn extra drinken en flink Vit. C. of cranberrycapsules een goede aanvulling. De klachten namen al snel af, dat was al na een paar uur merkbaar. De branderigheid nam af en dat nare gevoel in de onderbuik ook. Het middel moest nog een paar dagen worden gebruikt, maar daarna waren alle klachten verdwenen.  In bovenstaand verhaal is er sprake van onvoldoende weerbaarheid. Er ligt een bepaalde onbalans aan ten grondslag waardoor deze infectie steeds opnieuw kan optreden. Door het herhaaldelijk antibioticagebruik wordt dit nog verder in de hand gewerkt.

Naast de homeopathische behandeling op de acute blaasontsteking is er ook voorgeschreven op aanleg en een tinctuur die de blaas in zijn gezonde functie ondersteunt. De behandeling op de aanleg en de ondersteunende tinctuur op de blaas is een langere periode voorgeschreven. Deze jonge vrouw heeft geen terugval meer gehad. Geen blaasontstekingen meer, nog pijnklachten of hinder van plassen.

Wat is een blaasontsteking?

Een blaasontsteking (cystitis) wordt ook wel lage urineweginfectie genoemd. Het wordt veroorzaakt door een infectie die tot een ontsteking van de blaaswand leidt. Het komt vaak voor. Ongeveer één op de vijftig mensen heeft wel eens met deze aandoening te maken gehad. Het komt veel meer voor bij vrouwen dan bij mannen. Het komt vaak voor tijdens een zwangerschap, vooral in de eerste maanden. Bij kinderen kan de ontsteking veroorzaakt worden door een afwijking van de urinewegen. Mannen met een blaasontsteking hebben vaak een ontsteking van de prostaat (prostatitis). Het is niet besmettelijk.

Acute en chronische blaasontsteking

In de meeste gevallen gaat het om een acute blaasontsteking. De bacteriën in de blaas zorgen voor de ontsteking. Bij een chronische blaasontsteking zijn geen bacteriën aanwezig, maar is de blaas door een beschadiging van het slijmvlies constant ontstoken. Een chronische blaasontsteking komt niet veel voor. Als je regelmatig klachten hebt, is er meestal sprake van terugkerende acute blaasontstekingen.

Oorzaak van een blaasontsteking

De meest voorkomende oorzaak van een blaasontsteking is een infectie met een bacterie die vanuit de urinebuis de blaas infecteert. De bacterie Escherichia coli, die normaal in de darmen aanwezig is, kan vanuit de anus via de urinebuis de blaas binnendringen. De E. coli bacterie hecht zich aan de blaaswand en veroorzaakt een ontsteking. Dit komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen, omdat de vrouwelijke urinebuis vlak bij de anus ligt. Ook hebben vrouwen een kortere urinebuis dan mannen. Bacteriën hoeven een minder lange weg af te leggen en daardoor bereiken ze bij vrouwen makkelijker de blaas. De bacteriën kunnen op verschillende manieren in je urinebuis en blaas terechtkomen en een blaasontsteking veroorzaken:

  • Verkeerd afvegen na toiletbezoek. Als je van achteren naar voren veegt, veeg je de bacteriën naar de urinebuis toe.
  • Nauwsluitende en slecht ademende kleding en ondergoed. Hierdoor creëer je een optimale situatie voor bacteriën en schimmels om te groeien.
  • Seks. Tijdens het vrijen kunnen bacteriën in de buurt van de urinebuis komen. Vrouwen hebben dan ook na de seks een hoger risico op een blaasontsteking.

Andere oorzaken van blaasontsteking zijn:

  • Irritatie door blaasstenen of chemische stoffen.
  • Slechte hygiëne.
  • Onvoldoende drinken.
  • Irriterende stoffen in de voeding.
  • Zwangerschap.
  • Menopauze. Na de overgang neemt de kans op een blaasontsteking toe.
  • Geslachtsgemeenschap.
  • Het plaatsen van een spiraaltje.

Als je diabetes hebt, heb je een grotere kans. Ook bepaalde geneesmiddelen (zoals methenaminemandelaat en cyclofosfamide) kunnen een oorzaak zijn. Wanneer je je blaas niet goed leeg plast is het risico groter. Bijvoorbeeld wanneer je als man een vergrote prostaat hebt of wanneer je een vrouw bent met een blaasverzakking. Er blijft dan telkens een beetje urine in je blaas achter. Hierin kunnen bacteriën zich gemakkelijk vermenigvuldigen.

Zwangerschap en blaasontsteking

Tijdens de zwangerschap heb je een grotere kans op een blaasontsteking. Door de groeiende baarmoeder wordt je blaas opzij gedrukt waardoor je vaak moet plassen. Alléén vaak plassen is niet meteen een blaasontsteking. Maar er blijven bij zwangere vrouwen gemakkelijker kleine restjes urine in de blaas achter waarin bacteriën gemakkelijk groeien. Daarbij bevat de urine van een zwangere vrouw meer voedingsstoffen dan normaal waardoor de omstandigheden voor bacteriën ideaal zijn om te groeien.

Symptomen van een blaasontsteking

De symptomen zijn vaak duidelijk herkenbaar. Veel mensen kennen bijvoorbeeld wel de brandende pijn tijdens het plassen. Maar er zijn ook kenmerken die je misschien niet zo snel koppelt aan een blaasontsteking. De meest voorkomende klachten zijn:

  • Vaak moeten plassen en vaak aandrang hebben, terwijl de blaas niet vol is.
  • Brandende pijn tijdens het plassen.
  • Slecht en sterk ruikende of troebele urine.
  • Soms zit er bij een blaasontsteking bloed in de urine.
  • Zeurende pijn in de onderbuik en/of onderrug.
  • Misselijkheid en braken.

 

Wetenschappelijke studie: link

Bron: www.klassiekehomeopathie.nl en www.gezondheidsplein.nl