Darmen, onze tweede hersenen

De darmen worden ook wel de buikhersenen genoemd. Als we een plaatje van de hersenen en van de darmen naast elkaar zien lijken ze wel wat op elkaar: een wirwar van kronkels. In het darmslijmvlies bevinden zich actieve zenuwcellen, die communiceren met de hersenen.
Ons maag-darmkanaal heeft een oppervlakte van 300 tot 400 vierkante meter en verwerkt in een mensenleven in totaal pakweg 30 ton voedsel en 50.000 liter vloeistof. In de darmen bevinden zich duizenden soorten micro-organismen, die te samen ongeveer 1 kilogram wegen.

 Het is indrukwekkend wat onze darmen allemaal kunnen. Ons voedsel word er verteerd en opgenomen. Er worden belangrijke keuzes gemaakt in de dunne darm: welke stoffen nemen we wel op en wat laten we niet toe en scheiden we weer uit. Onze darmen zijn dus heel slim. Emoties ervaren we als eerst in de darmen. Als we veel stress hebben kan zich dat in buikpijn uiten. Kinderen die voor het eerst naar school gaan kunnen pijn in hun buik krijgen van de spanning. Er gebeurt dan zoveel in hun hoofd, dat zich dat in de buik vertaalt als pijn. We kunnen ook teveel willen vasthouden, waardoor we constipatie krijgen. Of er is sprake van een te sterke controle of angst. Er bestaan tegenwoordig zelfs poeppoli’s, waar kinderen met een verstoorde ontlasting terecht komen. Vaak gunnen ze zich geen tijd om naar de wc te gaan. Ongezonde darmen kunnen ook depressies veroorzaken. Bij ontstekingen of allergieën worden chemische signalen vanuit de darmen naar de hersenen gestuurd. Dat heeft een aanzienlijk negatieve invloed op het hele organisme.

 Antibiotica en de darmen

Onze darmen vormen een wereld op zich, met bacteriën die elkaar in evenwicht houden. Als de baby geboren wordt, komen de eerste bacteriën mee tijdens de gang door het geboortekanaal. Baby’s die met een keizersnede geboren worden, missen dit voordeel. Als een kind in het eerste levensjaar antibiotica krijgt, wordt de groei van een gezonde darmflora verstoord. De eerste prille opbouw van een bacterieel leven gaat verloren als de antibiotica zijn werk doet. Als het darmslijmvlies erg gevoelig wordt kan er Coeliaki, een allergie voor gluten ontstaan. Deze gevoeligheid kan zich in sommige gevallen in ernstigere ziektes ontwikkelen zoals Colitis Ulcerosa of de ziekte van Crohn. Uiteindelijk kan een periode van ziek zijn en ontstekingen leiden tot darmkanker.

Prebiotica, probiotica en metabiotica

Met goede voeding kunnen we veel doen om onze darmen goed te verzorgen. Probiotica zijn gezonde bacteriën en blijken een kankerremmende werking te hebben. Zij kunnen niet zonder prebiotica oftewel goede vezelrijke voeding, die nodig is om de goede bacteriën een gezonde voedingsbodem te geven. Vervolgens maken probiotica met behulp van prebiotica belangrijke stoffen aan, de metabiotica. Dit zijn de natuurlijke antibiotica, zoals boterzuur en melkzuur. Deze stoffen doden kankercellen en herstellen beschadigde cellen. Kort gezegd: Als onze darmen gezond zijn, maken we onze eigen antibiotica aan! Daarentegen voed je met suikers juist de foute bacteriën, die weer ontstekingen kunnen veroorzaken. 

Homeopathie en darmziekten

Ook homeopathie kan veel bijdragen tot het behoud van een gezonde darm en het genezen van ziektes van de darm. Een ontstekingstendens wordt tot rust gebracht met de juiste middelen. De stofwisseling wordt beter, zodat opnamen van voedingstoffen verbetert en de algehele weerstand en gezondheid toeneemt. Reguliere medicijnen kunnen naarmate de gezondheid toeneemt worden afgebouwd, wat het gehele organisme en dus ook de darmen ten goede komt.

Een praktijkvoorbeeld
Een dame van 58 jaar kwam bij de homeopaat met jarenlange steeds terugkerende blaasontstekingen . Daar was veelvuldig antibiotica op voorgeschreven. Hierdoor was haar ontlastingpatroon ontregeld en had ze vaak buikpijn. Haar vader en haar zoon hebben beiden Colitis Ulcerosa. Dit is een ontsteking van de dikke darm. Haar darmklachten maakten haar bezorgd dat zij ook niet deze ziekte zou ontwikkelen. In haar leven was ook veel emotionele onrust. Conflicten in de familie gaven haar veel stress en ze voelde zich niet gewaardeerd. De homeopathische behandeling ving aan met het versterken van haar emotionele weerstand en verbeteren van haar stofwisseling. Ook de blaasontstekingen werden homeopathisch behandeld, zodat ze geen antibiotica hoefde te nemen. Hierdoor bleven haar darmen goed functioneren en de buikklachten verdwenen geleidelijk. Met goede voeding en homeopathie leeft zij nu al jaren in een gezonde conditie.

Goede voeding
Borstvoeding is in de eerste levensfase de allerbeste voeding voor de baby. Pasgeborenen zijn weerloos overgeleverd aan de vijandige buitenwereld. Een beschermende bacterielaag over het darmslijmvlies heeft zich nog niet kunnen verspreiden. Immers de darmflora moet zich nog helemaal ontwikkelen. Dankzij een complex suiker in de borstvoeding vormt zich een beschermend laagje die indringers buiten houdt en ook de eerste voedingsbodem vormt voor een gezonde darmbacteriehuishouding. Dus gezonde darmen beginen met borstvoeding! Biologisch geteelde groenten en fruit dragen bij tot een gezonde darm. Ook vlees wat geproduceerd is zonder antibiotica draagt veel bij tot een gezonde darmflora. Door het hoge antibiotica gebruik in de vleesindustrie krijgen wij ongemerkt en ongewild antibiotica binnen, die de darmflora aan kan tasten.

Jeroen Weegink, klassiek homeopaat Oldenzaal

Bron: klik

Depressie tijdens de overgang.

Tijdens de overgangsjaren (tussen 45 – 60 jaar) hebben veel vrouwen last van depressieve klachten. Een dergelijke depressie verschilt niet van de depressieve stoornis zoals deze zich in andere levensfasen voordoet maar kennelijk bestaat er in deze levensfase een verhoogde gevoeligheid voor. Hij kan gepaard gaan met vitale kenmerken, overdreven schuldgedachten of wanen waarbij het beeld tevens wordt gekenmerkt door een verhoogd wantrouwen. Deze vorm van depressie heeft over het algemeen een angstig en geagiteerd karakter.

Regulier worden vaak anti-depressivica voorgeschreven voor deze vorm van depressie. Een onderzoeks team heeft recentelijk de resultaten vergeleken van een behandeling met het anti-depressivicum Fluoxetine en een homeopatische behandeling. De belangrijkste conclusie uit dit onderzoek is dat beide behandelingen beter scoorden dat de behandeling met een placebo, maar ook dat de homeopathische behandeling beter resultaten opleverde dan de behandeling met Fluoxetine. Deze studie is hier te lezen

Oorzaken depressie.

Tijdens de menopauze vinden er vaak ingrijpende veranderingen in het leven van een vrouw plaats. Hierbij valt te denken aan het niet meer in staat zijn om kinderen te krijgen of het overlijden van een ouder. Moeders hebben meer kans op een depressie omdat het uit huis gaan van de kinderen vaak in deze periode plaatsvindt waarbij zij afstand moeten doen van de moederrol (het ‘lege nest syndroom’). Vrouwen zonder kinderen, die hun leven op orde hebben, blijken minder vatbaar te zijn voor depressies tijdens de overgang.

Daarnaast krijgen vrouwen in de overgang te maken met een ouder wordende echtgenoot en gaat deze en/of ook zijzelf met pensioen waardoor er over het algemeen een nieuwe rolverdeling in huis plaats heeft.

Ook persoonlijkheids- en erfelijkheidsfactoren kunnen een rol spelen bij het ontwikkelen van een depressieve stemmingsstoornis.

Lichamelijke klachten als opvliegers, transpiratie- en duizeligheidsaanvallen, hoofdpijn en gewrichtspijnen zijn veelvoorkomend tijdens de overgangsjaren en kunnen bijdragen aan een depressie. Deze klachten doen vrouwen namelijk beseffen dat ze in de menopauze zijn geraakt waarbij hun prestatieniveau afneemt. Het merendeel van deze klachten wordt veroorzaakt door een afgenomen productie van oestrogene hormonen in de eierstokken. Een behandeling met deze hormonen kan de klachten laten verdwijnen en de depressieve klachten doen afnemen.

Sommige vrouwen ontwikkelen een angst voor lichamelijke ziektes zoals borst- of baarmoederhalskanker of hart- en vaatziekten.

Gordelroos? Bezoek een homeopaat

Gordelroos (herpes zoster) is een zeer pijnlijke huidziekte. 1 op de 300 mensen krijgt gordelroos. Vanaf je zestigste neemt de kans toe. Vrouwen krijgen het vaker dan mannen.

Oorzaak van gordelroos

De oorzaak van gordelroos is het het varicella-zoster virus, het virus dat ook de oorzaak is van waterpokken. Als je in je jeugd waterpokken hebt gehad, sluimert het virus sluimert diep in het zenuwstelsel en kan het door afgenomen weerstand geactiveerd worden.

Gordelroos komt het meest voor in het gebied van je buik of je taille. De plek waar de gordelroos opkomt zal eerst tintelen of gevoelig zijn. Binnen één of twee dagen zal de plek pijnlijk worden. Op de vierde of vijfde dag kun je een rode huiduitslag krijgen en kleine, met vocht gevulde blaasjes zien. De blaasjes zitten op één begrensd gebied van je huid en altijd aan één zijde van het lichaam. De blaasjes kunnen heel erg jeuken en pijnlijk zijn. Als gordelroos in je gezicht zit, is het verstandig naar de huisarts te gaan, omdat het virus de ogen kan beschadigen.

Besmettelijk

Gordelroos is erg besmettelijk. Je bent besmettelijk van ongeveer twee dagen vóór tot maximaal zeven dagen nadat de blaasjes verschijnen. Omdat het virus voor sommige mensen gevaarlijk is, kun je het beste in deze periode contact vermijden met:

  • (pasgeboren) baby’s
  • zwangeren
  • mensen die nooit waterpokken hebben gehad.

Meer weten? Maak een afspraak in mijn praktijk.

Bron: klik

Jeroen Weegink, homeopaat Oldenzaal

Peuter en kleuter periode doorkomen met homeopathie

Wist je dat er heel veel kan met homeopathie? Peuter en kleuter periode? Heb je wel eens gedacht aan de mogelijkheden die de klassieke homeopathie kan bieden in de peuter en kleuter periode?

Homeopathie helpt bij:

  • Langzaam maar zeker zonder mama de buitenwereld in. Verlegen? Heimwee? Verdrietig?
  • Darmproblemen
  • Zindelijk worden
  • Angsten en doorslapen
  • Het doorkomen van kiezen
  • Koorts en koortsstuipen
  • Chronische verkoudheidsklachten
  • Hoesten, buisjes en amandelen
  • Peuter / kleuter stress
  • Dromen & onrustige nachten
  • Verdrietige gebeurtenissen in deze periode
  • Weerstand opbouwen tegen alle virussen en bacteriën
  • Peuter / kleuterstrijd Jij en IK = ‘NEE’
  • Valpartijen, botbreuken, operaties

Wie wil er niet met homeopathie gezond groot worden? Je wilt het beste voor je kind; Op een natuurlijke manier de weerstand verhogen. Veilig, duurzaam en zonder nare bijwerkingen.

Bron: klik

Jeroen Weegink, homeopaat Oldenzaal

Lactose intolerantie behandelen met homeopathie.

Lactose intolerant? Een homeopathische behandeling bij een klassiek homeopaat die werkt met de ziekteclassificatie kan u wellicht goed helpen.

Hoge percentage mensen met Lactose Intolerantie

Zuivel wordt nog steeds gepropageerd, al zijn de bekende slogans “Melk is goed voor elk!” en “Melk de witte motor!” verboden door de Reclame Code Commissie. Dit verbod heeft alles te maken met het feit dat melk helemaal niet zo goed is voor iedereen. Het hoge percentage mensen met Lactose Intolerantie is daar mede debet aan, maar ook het verhaal dat melk veel calcium bevat dat goed is voor sterke botten.

Het eerste is waar. Melk bevat relatief veel calcium. Maar het tweede klopt niet. Van calcium uit melk krijg je geen sterke botten. Dat komt omdat de calcium uit melk slecht opneembaar is. Dit mede door het gebrek aan magnesium.

Lactose Intolerantie wordt ook wel vaak Koemelkallergie genoemd. Hier wordt dus hetzelfde mee bedoeld. Het niet of moeilijk kunnen verteren van lactose. Voor de vertering van lactose is het enzym lactase verantwoordelijk. Zonder bewerking van lactose door het lactase enzym kan lactose de darmwand niet passeren.

Lactase komt van nature voor in de darmen van een baby. Baby’s hebben dan ook bijna nooit een lactose intolerantie. Lactose Intolerantie komt pas na een paar jaar omdat het enzym lactase in de darmen afneemt, of zelfs helemaal verdwijnt.

In de natuur is melk noodzakelijk voor het jonge zoogdier. Maar op een gegeven moment is het groot genoeg om over te gaan op de voeding van die soort. Op dat moment verdwijnt ook het enzym lactase.

Mensen behoren feitelijk ook tot de zoogdieren. Tussen het derde en zesde levensjaar verdwijnt bij de mensen ook het enzym lactase. Wanneer je daarna nog melk of melkproducten eet of drinkt, heb je dus een probleem bij de vertering. Wanneer dit verteringsprobleem tot zichtbare problemen leidt, spreken we van Lactose Intolerantie.

Doordat het melksuiker bij gebrek aan lactose niet door de darmwand kan worden opgenomen, hopen de onverteerde suikers zich op in de darmen. De darmbacteriën gaan nu de lactose omzetten. Maar dat is niet de juiste manier van omzetten, met verschillende klachten tot gevolg.

Klachten:

Klachten die veroorzaakt kunnen worden zijn:

  • Opgeblazen gevoel
  • Winderigheid
  • Darmkrampen
  • Diarree

De diarree ontstaat doordat in het laatste stuk van de darmen, het colon, het water niet meer kan worden gereabsorbeerd als gevolg van de lactose. In extreme situaties kan deze diarree uitdroging tot gevolg hebben.

Het percentage mensen met Lactose Intolerantie is niet overal gelijk en verschilt tussen landen en werelddelen. Algemeen kun je stellen dat daar waar de zon meer schijnt, er meer mensen  intolerant worden voor melkproducten. Dit wordt toegeschreven aan het feit dat deze mensen hun vitamine D behoefte vooral uit de zon halen.

In gebieden met minder zonuren, het Noordelijkere deel van de wereld, moeten de mensen meer vitamine D uit voeding halen. Aangezien melk een bron van vitamine D is, neemt men aan dat men zich evolutionair enigszins heeft aangepast in deze gebieden met minder zonuren.

Uitzondering hierop zijn de gebieden waar men de vitamine D vooral uit vis opneemt. Ook in die gebieden is de Lactose Intolerantie groot. En hoe dichter je bij de evenaar komt, hoe groter het percentage mensen met intolerantie voor melkproducten.

Bron: klik

Jeroen Weegink, homeopaat Oldenzaal

Babies behandelen met homeopathie.

Heb je wel eens gedacht aan de mogelijkheden die de klassieke homeopathie kan bieden in het prille eerste levensjaar? dit artikel een selectie van hoe homeopathie voor babies kan helpen.

Homeopathie helpt bij:

  • De gevolgen van een pittige bevalling met vacuüm etc. Je kindje heeft dan vaak een flinke bult of een bloeduitstorting op het hoofdje. En, al kan hij ’t zelf nog niet vertellen; hoofdpijn.
  • Huilbaby’s door direct de oorzaak te vinden als reden voor het huilen. Een huiluurtje is prima, maar de hele dag huilen is een teken van een onbalans.
  • Spugen, krampjes en spuitluiers
  • De gevolgen van vaccinaties
  • Snotneuzen en meer…
  • Als je baby tandjes krijgt
  • Allergieën en eczeem
  • Het verbeteren van de weerstand wanneer hij of zij alle virusjes lijkt op te pakken
  • Slaapproblemen bij baby’s
  • Kuchen en hoesten
  • Extreme eenkennigheid
  • Koorts en koortsstuipjes
  • Het goed doorstaan van kinderziektes
  • Pseudokroep (valse kroep)
  • Ontwikkelingsproblemen

Klassieke homeopathie; veilig en zonder bijwerkingen groot worden. Wie wil dat niet?

Bron:klik

Jeroen Weegink, homeopaat Oldenzaal

Vaccinaties ontstoren met de ziekteclassificatie.

Steeds meer mensen worden zich bewust van de schadelijke gevolgen van vaccinaties. Mensen informeren zich zelf en komen er achter dat vaccins schadelijke ingrediënten bevatten. Dit was ook het geval met de vaccins tegen de Mexicaanse griep. Vaccins bevatten schadelijke toevoegingen zoals: formaldehyde (een kankerverwekkende stof), squaleen (veroorzaker van het Golfoorlogsyndroom), aluminium (dat je hersenen aantast), polysorbaat-804 (dat onvruchtbaarheid kan veroorzaken) en niet in de laatste plaats thiomersal: een giftige kwikverbinding dat voor neurologische en toxische schade zorgt en het immuunsysteem aantast. Deze vaccins met ongewenste toevoegingen doen de lichamelijke, geestelijke en emotionele gezondheid ernstig geweld aan.

Een aantal symptomen,

oplopend van mild naar zeer ernstig zijn:

  • Huiduitslag, koorts, onrustig
  • Verandering van gedrag na vaccineren
  • Slaapproblemen
  • Onophoudelijk hard en hoog huilen
  • Fysieke klachten van darm, huid of luchtwegen
  • Eetproblemen
  • Angstaanvallen
  • Concentratieproblemen
  • Contactstoornissen
  • ADHD/Autisme en alle aanverwante ontwikkelingsstoornissen
  • Epilepsie
  • Allergie
  • Auto-immuunziekte

De laatste tijd is er een toenemende hoeveelheid mensen die er voor kiezen om de schadelijke effecten van vaccinaties te laten behandelen. Een populaire methode is de Cease methode van dr. Tinus Smits. Echter is deze methode, volgens de leer van de ziekteclassificatie, niet afdoende. Alhoewel er zeer goede resultaten bereikt worden met deze methode, wordt de aanleg voor het ontwikkelen van deze klachten niet weggenomen. Vaak zie je de klachten in een later stadium in het leven weer terugkomen als de persoon in kwestie een periode van langdurig verdriet, een lichamelijke trauma, of andere kommer en kwel doormaakt.

Als u de vaccinaties gaat ontstoren bij een klassiek homeopaat die werkt volgens het ziekteclassificatie model wordt de aanleg ook behandeld. U bent dan voorgoed verlost van de klachten.

Het ziekteclassificatiemodel

In de klassieke homeopathie van Samuel Hahnemann staat de ziekte centraal. Hahnemann was de eerste arts die verschillende ziekten indeelde in categorieën. Dit noemde hij de ‘ziekteclassificatie’. Met deze methode kan de klassiek homeopaat alle factoren die aanleiding geven tot ziekte analyseren. Hierdoor ontstaat inzicht in;

  • de oorzaken van acute klachten, zoals een epidemie of een sluimerend aanwezige erfelijke aandoening, die soms opleeft;
  • de oorzaak van chronische ziekten door;
  • chronisch medicijngebruik en vaccinaties (iatrogene ziekten)
  • ziekten ontstaan door een verkeerde leefstijl (pseudo chronische ziekten)
  • erfelijke chronische ziekten (chronisch-miasmatische ziekten)

De Stichting Hahnemann Homeopathie ontwikkelde op basis van de ziekteclassificatie van Samuel Hahnemann een visuele weergave, de ziekteclassificatiebloem. In het midden staat de Psora, onze constitutie (wie we zijn) centraal. Daar omheen de verschillende categorieën als bloembladeren weergegeven. Bij de geboorte zijn ze nog in balans, maar naar mate we ouder worden en verschillende factoren ons welzijn beïnvloeden kunnen de bloembladeren uit balans raken. De klassieke homeopathie helpt om het balans weer terug te vinden.

Ziekteclassificatie bloem – in en uit balans
Samuel Hahnemann vond dus dat niet de klacht van de patiënt centraal moest staan, maar hij zette de ziekte centraal. De klacht vond hij slechts een uiting van een verstoorde situatie. Een teken van onbalans. Hij wilde de verschillende factoren die bij zouden kunnen dragen aan een ziekte in z’n geheel bekijken om op die manier de ziekte op te lossen. Hahnemann classificeerde (categoriseerde) de verschillende factoren en noemde deze werkwijze de Ziekteclassificatie (zie ook: Wikipedia: Ziekteclassificatie). Hij onderscheidde de volgende categorieën;

Erfelijke ziekten
Ziektes en risico’s die we vanuit onze ouders of grootouders mee gekregen hebben; familiaire risico’s.

Iatrogene ziekten
Dit zijn ziektes en risico’s die ontstaan vanuit geneesmiddelgebruik of vaccinaties; de bijwerkingen. Hierbij wordt niet alleen gekeken naar de korte termijn, maar ook de schade op de lange termijn.

Incidenten
Hiermee bedoelde Hahnemann onze biografie. Dingen die we meegemaakt hebben en veel impact op ons hebben gehad kunnen invloed hebben op hoe we ons voelen. Er wordt gekeken welke sporen bijvoorbeeld het overlijden van opa, een ernstig ziek zusje of een scheiding op ons hebben achtergelaten?

Acuut miasmatisch
Acuut miasmatische ziekten kennen vaak een heftig verloop. De patiënt heeft een longontsteking, een galsteenaanval, hooikoorts, een migraine aanval, dikke darmontstekingen, blaasontsteking enz. Iemand is op dat moment heel erg ziek. Het is een ziekte van binnenuit, vaak getriggerd door een incident, een prikkel van buitenaf. De berken bloeien en de periode van hooikoorts breekt aan. We vatten kou en krijgen een longontsteking. Opa overlijdt en de dochter raakt in een depressie. De echtgenoot wordt ontslagen en krijgt een burn-out.

Epidemische ziekten (tussenziekten)
Epidemische ziekten zijn ziekten die via een besmetting van buitenaf worden overgebracht, zoals de griep, legionella, sars, bof, mazelen, rode hond, pfeiffer en anderen. Als we goed gezond zijn dan zijn we prima in staat deze ziektes door te maken zonder ook maar één enkele complicatie. De besmetting en het doormaken van de ziekte blijft dan keurig binnen de perken en maken ons niet ziek.

Constitutie
We worden geboren met ons eigen lijf, onze eigen erfelijke belasting, mogelijkheden en onmogelijkheden, kwaliteiten en zwakke plekken en deze optelsom staat garant voor onze constitutie. Met onze fysieke en onze mentaal/emotionele gesteldheid valt of staat ons leven. De grootste kunst is om te zorgen voor een optimale balanssituatie. Een optimaal actie-reactiepatroon wat de verstorende invloeden van buitenaf kan elimineren en ons afweersysteem zo wakker mogelijk houdt.

Bron:klik

Jeroen Weegink, homeopaat Oldenzaal

Kanker, is er plaats voor homeopathie?

Is er plaats voor klassieke homeopathie in de zorg rondom kanker?

Als je als klassiek homeopaat je begeeft op het terrein van kanker en de zorg rondom kanker dan begeef je je al snel op glad ijs. En terecht natuurlijk. Een patiënt met kanker is levensbedreigend ziek. Maar kan je met klassieke homeopathie een bijdrage leveren aan de behandeling van kanker, naast de reguliere behandeling?

Ondanks de vaak hooggestemde verwachtingen is van ruim de helft van de nieuwe kankermedicijnen die de Amerikaanse geneesmiddelautoriteit FDA goedkeurde in de periode 2008-2012 niet aangetoond dat ze het leven van kankerpatiënten verlengen.

In een kort onderzoeksartikel, gepubliceerd in JAMA Internal Medicine van deze week, publiceren Chul Kim en Vinay Prasad de bedroevende resultaten. Ze screenden 54 kankermedicijnen – in de meeste gevallen monoklonale antilichamen of kinaseremmers – die door de FDA waren toegelaten op geleide van de uitkomsten op surrogaateindpunten, zoals de mate waarin tumorgrootte of -volume afneemt tijdens de behandeling. Bij sommige medicijnen werd ook gekeken naar progressievrije of ziektevrije overleving.

Van de 54 medicijnen die in het bestudeerde tijdvak werden toegelaten, was van 18 al bewezen dat ze het leven verlengen. Van de resterende 36 middelen bleken er 5 de overleving te verlengen, 18 middelen hadden geen effect, en van 13 was dat niet onderzocht of in ieder geval volstrekt onzeker.

In het algemeen, zo stellen de auteurs, blijken correlaties tussen de uitkomsten op surrogaateindpunten en overleving zeer pover. Ze vinden daarom dat de FDA beter zijn werk moet doen. Al in 2009 verscheen een kritisch rapport waarin de FDA werd gevraagd maar liefst 400 postmarketing studies te bevorderen. Maar na enige jaren bleek dat 30 procent van die studies nog gaande was, of erger: was uitgesteld, vertraagd of beëindigd. Volgens Kim en Prasad heeft de FDA sindsdien nimmer van enig kankermedicijn de toelating ingetrokken. Een slechte zaak, vinden ze, want zo blijven kostbare en toxische geneesmiddelen op de markt waar geen patiënt beter van wordt.

Homeopathie kan het psychische en emotionele welzijn van kankerpatiënten die met chemotherapie of bestraling worden behandeld, aanzienlijk verbeteren, blijkt uit nieuw onderzoek.

De helft van de 373 deelnemende kankerpatiënten, die elk een individuele behandeling kregen voorgeschreven, zei dat ze ‘aanzienlijke verbeteringen’ ervoeren wat betreft vermoeidheid en pijn. Ze hadden ook meer eetlust dan de deelnemers die geen homeopathische behandeling kregen. Deelnemers die homeopathie kregen, voelden zich zeven tot veertien keer zo goed, aldus de onderzoekers van de Medische Universiteit van Wenen.

Alle deelnemers aan het onderzoek, die behandeld werden voor kanker in de stadia III en IV, werden elke week geïnterviewd toen ze de homeopathische middelen kregen. De verbeteringen in de homeopathie groep waren zeer opvallend in vergelijking met de groep die geen homeopathie kreeg. Tijdens de drie weken dat de patiënten homeopathische middelen kregen, was hun algehele gezondheid tien keer zo goed als die van de controlegroep.

Het consulteren van een klassiek homeopaat kan dus zeker een positieve bijdrage leveren aan de behandeling van kanker.

Bron: klik

Jeroen Weegink, homeopaat Oldenzaal

Bipolaire stoornis en homeopathie

Als u of één van uw naasten lijdt aan een bipolaire stoornis dan bent u, of u naaste, niet de enige. 800.000 Nederlanders en meer dan 20 miljoen Amerikanen hebben een episode van depressie of manie in hun leven doorgemaakt.

De stoornis kan een grote bom leggen onder uw relatie, baan of uw gevoel van welbevinden.

Door de jaren heen zijn er veel getalenteerde mensen geweest die een bipolaire stoornis in hun leven hebben doorgemaakt. Denk hierbij aan mensen in de politiek als Abraham Lincoln, Winston Churchill, Theodore Roosevelt, maar ook schrijvers en dichters als Goethe, Balzac, Tolstoy, Virginia Woolf, Ernest Hemingway of Maarten Biesheuvel. Uit de muziek zijn bekend Handel, Schumann, Mahler, Amy Winehouse en Kurt Cobain.

Homeopathie kan erg effectief zijn bij de behandeling van een bipolaire stoornis. Op dit moment zijn er een aantal grote studies die het effect van homeopathie op een bipolaire stoornis onderzoeken. De eerste resultaten worden later dit jaar verwacht.

Wat is de bipolaire stoornis?
Een depressieve episode wordt door patiënten meestal herkend als malaise, het gevoel ziek en somber te zijn. Grofweg kan worden gesteld dat alles minder en negatiever is dan normaal. Kenmerkend is de sombere stemming, beneden normaal, die zich ook kan uiten als onverklaard verdriet of een bedrukt gevoel. Soms voelt men in een depressie helemaal niets meer; zelfs de liefde voor partner of kinderen kan (tijdelijk) weg zijn. Het vermogen om plezier te beleven, zin in iets te hebben, is verminderd of afwezig. Het nadenken gaat slecht. Men is ongeconcentreerd bij lezen en luisteren, vergeetachtig en ziet overal tegenop. De patiënt is stil, teruggetrokken en besluiteloos. Angst kan overheersen. Het gevoel van eigenwaarde is slecht en men kan zichzelf ten onrechte allerlei verwijten maken. Ook lichamelijke functies zijn ontregeld, zoals slaap en eetlust. Meestal zijn deze verminderd, soms toegenomen. Moeheid, pijnen, verminderde seksuele belangstelling en andere klachten kunnen aan lichamelijke ziekten doen denken. De patiënt kan traag zijn; onrust, niet stil kunnen zitten daarentegen komt ook voor. Sommige patiënten beleven in de loop van de dag enige verbetering – dat staat bekend als dagschommeling. Gedachten aan de dood, of zelfs doodswens, komen vaak voor. Het gevaar van zelfdoding (suïciderisico) moet men serieus nemen.

Een eerste manische episode wordt door de patiënt meestal niet herkend, maar soms wel door de familie. In de manie is alles meer en positiever dan normaal. De stemming is uitgelaten, euforisch of juist prikkelbaar. Er is sprake van onrust en overactief zijn. Het denken is te snel, van de hak op de tak. De patiënt praat erg veel en bemoeit zich met alles en iedereen. Slaapbehoefte is afgenomen, terwijl de patiënt blaakt van energie. Het gevoel van eigenwaarde is toegenomen met neiging tot overschatting. Het risico van manie zit in het ontremd zijn en de neiging om gevaar te onderschatten: veel geld uitgeven, drugs- en alcoholgebruik, seksuele ontremming, uitputting. Een manie is een ramp voor betrokkenen, relaties, voor de maatschappeljke positie en (niet te vergeten) ook nog voor de behandeling.

Soms staat ontstemming (ontstemde manie, dysforie) zo op de voorgrond dat de patiënt op alles en iedereen boos lijkt te zijn. Hij voelt een toename van energie, heeft weinig behoefte aan slaap, een versnelde gedachtegang, maar de stemming is niet uitgelaten, maar juist prikkelbaar, angstig, depressief of boos. Dit staat dicht bij een gemengde episode, waarin de patiënt tegelijkertijd de klachten van een volledige depressie en manie heeft. Zodra iemand ook maar één keer een manie of gemengde episode gehad heeft spreekt men van een bipolaire-I-stoornis. Depressieve episodes komen meestal ook voor, maar zijn niet nodig voor de diagnose.

In andere episoden is geen sprake van manie, maar is er wel een duidelijk herkenbare, voortdurende, expansieve, prikkelbare stemming, gedurende enkele dagen. Dit wordt een hypomane episode genoemd. Dan zijn er ook sommige van de volgende verschijnselen: minder behoefte aan slaap; spraakzamer, gedachtevlucht, gejaagdheid, afleidbaarheid, overmatig bezig zijn met aangename activiteiten. De episode gaat gepaard met verandering in gedrag, dat niet karakteristiek is voor de patiënt en dat door anderen wordt opgemerkt. Hypomanie is niet ernstig genoeg om sociaal of beroepsmatig uit de bocht te vliegen en er zijn geen psychotische verschijnselen. Een hypomanie kan zelfs als heel plezierig, creatief of waardevol beleefd worden. Er kan ook een gemengde depressie optreden, met tegelijk depressieve en hypomane verschijnselen. Als iemand depressieve episodes heeft en hypomanieën, maar nooit manieën, dan wordt dit ziektebeeld bipolair-II genoemd.

Het krijgen van vier ziekte-episoden of meer per jaar wordt ‘rapid cycling’ genoemd, snelle wisseling.

Er is een grote diversiteit mogelijk aan klachten, in aard, in ernst en in tijdsduur. Indien de ziekte gedurende lange tijd (minstens twee jaar) verloopt met talrijke periodes van stemmingen neigend tot hypomane, afgewisseld met talrijke periodes neigend tot depressieve, maar nooit echte depressies of manieën, dan wordt dat een cyclothyme stoornis genoemd. Dit kan uiteindelijk overgaan in de bipolaire stoornis.

Meer dan 60% van de bipolaire patiënten heeft wel eens een psychose tijdens een depressie of manie, met wanen of hallucinaties, doch zelden tijdens elke episode. Bij een psychose bestaat een stoornis van het denken of het waarnemen. Dat uit zich in hallucinaties, het waarnemen van wat voor anderen onbestaand is, zoals bijvoorbeeld het horen van stemmen, die eventueel opdrachten geven, of het zien van dingen die anderen niet waarnemen. Ook kan het zich voordoen als een waan: een persoonlijke, oncorrigeerbare overtuiging, die in strijd is met de werkelijkheid.

Wanneer een psychose minstens gedurende twee weken voorkomt in perioden, dat men niet manisch of depressief is, dan wordt de aandoening niet bipolair, maar schizoaffectief genoemd. Als iemand psychoses buiten een stemmingsepisode heeft èn daarnaast op andere tijdstippen manieën, dan spreekt men van schizo-affectieve stoornis, bipolair type. Als iemand psychoses heeft en depressieve episodes, daarentegen nooit manieën, spreekt men van het depressieve type. De schizo-affectieve stoornis staat als het ware tussen de bipolaire stoornis (of depressieve stoornis) en de schizofrenie in.

Bron: klik

Nachtelijke spierkrampen

Nachtelijke spierkrampen zorgen bij veel mensen voor een onrustige nacht. Maar liefst 40 procent van de Nederlanders heeft er weleens last van, vrouwen meer dan mannen. Maar wat is het nu precies? En is er iets aan te doen?

Eerst maar eens een fabeltje uit de wereld helpen: nachtelijke spierkramp is niet hetzelfde als het restless legs syndroom (RLS) of slaapschokken (PLMD). Maar wat is het dan wel?

Pijnlijke verkrampingen
Bij nachtelijke spierkrampen word je ’s nachts overvallen door kramp in de benen. Meestal gaat het hierbij om spierkrampen in de kuit, waarbij de spier plotseling samentrekt en er scherpe pijn optreedt. In de spier is vaak een harde zwelling te voelen. Deze onwillekeurige, pijnlijke verkrampingen kunnen ook voorkomen in de voeten.

Vrouwen hebben het vaker
Over het algemeen hebben vrouwen meer last van nachtelijke spierkrampen dan mannen. Zwangere vrouwen hebben er ruim zes maal meer kans op dan mannen (gelukkig verdwijnt dat na de bevalling bij veel vrouwen weer). Van de 65+’ers heeft maar liefst 30 tot 50 procent wekelijks last van spierkrampen. De man/vrouw verdeling verandert niet veel bij het ouder worden, maar de frequentie van nachtelijke spierkramp neemt helaas wel toe naarmate de jaren vorderen.

Geen misselijke aantallen
De frequentie en de last die mensen ervaren verschilt sterk. Recente studies van onderzoeksbureau GfK wijzen uit dat 3 procent van de ondervraagden dagelijks last heeft en bijna 20 procent regelmatig. Dit betekent dat circa 168.000 Nederlanders dagelijks last hebben van deze verkrampingen en ongeveer een miljoen mensen regelmatig.

Enkele seconden tot volle minuten
Spierkramp begint en eindigt met het samentrekken van verschillende delen van de spier. Dit kan tijdens rust, maar ook tijdens inspanning optreden. Het eindigen van de samentrekking noemt men de ontspanningsfase, die is belangrijk omdat de spier dan even minder gevoelig is voor een nieuwe impuls. Een geneesmiddel tegen nachtelijke spierkramp kan die ontspanningsfase verlengen, waardoor men minder spontane spierkrampen heeft.

Gewone spierkramp duurt maximaal enkele minuten; maar dat is wel voldoende om flinke pijn te ervaren. Kramp is een normaal verschijnsel bij gezonde mensen, maar het kan ook een symptoom van een neuromusculaire ziekte zijn. Wanneer het frequent voorkomt, is het dus verstandig de huisarts op te zoeken om dat uit te sluiten. De oorzaak van nachtelijke spierkrampen is vooralsnog onbekend.

Wat kan je zelf doen?
Nachtelijke spierkrampen zijn zeer vervelend en toch toont onderzoek aan dat het gros van de mensen geen oplossing zoekt voor dit probleem. Ze vinden het niet ernstig genoeg, denken dat het vanzelf overgaat of gaan er vanuit dat niets werkt. Kortom: het wordt beschouwd als vermoeiende bijkomstigheid, omdat de slaap erdoor verstoord wordt.

Een klassiek homeopaat kan u helpen met deze klachten.

Bron: klik